ขอใช้พื้นที่ตรงนี้เล่าเรื่องตัวเองนะคะ

สวัสดีค่ะ เราอายุ18กำลังจะเข้ามหาลัย เข้าเรื่องเลยนะคะเรามีปมตั้งแต่เด็กเหมือนโดนโยนไปโยนมา ตอนเราเพิ่งเกิดมาได้2เดือน พ่อแท้ๆเอาเราไปขายแลกเงินพอยายเรารู้ก็เลยหาเงินไปแลกตัวเราคืนแต่คนที่ซื้อเราไปทีแรกเขาไม่เอาเงินยายเราค่ะ เขาน่าจะสงสาร พอเรากำลังจะ1ขวบตาเราปวดหนัก อ่อ...ลืมบอก เรามีพี่ชาย กับน้องสาวด้วยนะ พอตาเราป่วยหนักมากๆตอนนั้นเราได้ขวบกว่าๆละ แม่เราก็มีน้องสาวเราอีก ยายก็ไม่สามารถดูแลเรากับน้องต่อได้ ก็เลยฝากเราวไปให้ย่าเลี้ยงพอเริ่มจำความได้ประเกือบ2ขวบ เราจำได้ว่าย่าทุบตีเราบ่อยมาก บางครั้งตีจนเราตกบรรไดแต่น้องเรากลับโดนเอาใจใส่มาก เรายอมรับว่าเราอิจฉา มีครั้งหนึ่งน้องเราวิ่งเล่นชนบรรไดร้องไห้ ย่าเรามาเห็นไม่ถามอะไรเราสักคำ....แล้วเอาสายไฟมาฟาดเราเพราะคิดว่าเราตีน้อง5555 แต่น้องก็ไม่ได้อธิบายอะไร น่าจะเพราะยังเด็ก เวลาย่าเมามาเราก็จะเป็นที่ระบายอารมณ์ รองมือรองตีน จนเราอายุ4ขวบ ตาเราก็เสีย เราก็เลยได้กลับมาอยู่กับยาย พอมาถึงพี่ชายเกลียดเรามาก เราอายุห่างจากพี่3ปี พี่กระทืบเราแทบทุกวัน ทั้งหยิก ทุบตี ด่าทอ ยายเราก็ช่วยนะ แต่ไม่รู้ทำไมพี่ถึงเกลียดเราขนาดนั้น ทั้งๆพี่ชายรักน้องสุดท้องมากๆ เราเริ่มท้อกับชีวิตมากขึ้น เริ่มอยากxายเริ่มมีอาการแปลกๆ แต่เราคิดว่ามันปกติพอเข้าโรงเรียนช่วงประถมประมาณ ป.5 โดนเพื่อนแกล้งโดนบลูลี่เพราะตอนนั้นเป็นสิวหนัก โดนเพื่อนตบ จนอยากย้ายโรงเรียน พอเราโทรบอกแม่ แม่เราก็บอกยอมๆไปเถอะ เรื่องจะได้ไม่ใหญ่โต อ้าว...ชีวิต พอมาตอนนี้เราหาเงินส่งตัวเองเรียน 100% เหนื่อยมาก ชีวิตมหาลัยขอให้ราบลื่นด้วยเทอญ