ปัญหา

วันนี้ไม่มีอะไรค่ะ แค่อยากระบายเรื่องเล็กน้อย มาพิมในกระทู้อีกแล้วค่ะ       
ตอนนี้อยู่ม.ปลายแล้วค่ะ เพื่อนๆพากันเก็บพอร์ตแล้ว มีแค่เราที่ไม่ได้ทำอะไรกับเขา ไม่ใช่เพราะไม่อยากทำนะคะแต่เราไม่มีเงิน เรื่องเงินเป็นปัญหาหลักในชีวิตตอนนี้เลยค่ะเราไม่มีคนส่งเรียน ตอนนี้เงินที่ไว้ให้เราเรียนก็จะไม่ทีแบ้วค่ะไม่ต้องพูดถึงขึ้นมหาลัยเลย555 เวลาเพื่อนไปจับกลุ่มคุยกันเรื่องเข้ามหาลัยเราอยากเกินออกมามากเลย เวลาคนถามว่าอยากเรียนอะไรก็ตอบไม่ได้เวลาใครถามว่าต่ออะไรเราก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน บางครั้งนั่งมองหน้าเพื่อนเวลาพูดถึงครอบครัวหรือคนรอบข้างก็อยากร้องไห้เพราะสงสารตัวเองและอิจฉาเขา มันจุกอยู่ในใจว่าทำไมมาได้แค่นี้ เราเห็นเพื่อนเขาเตรียมตัวเข้ามหาลัยกันก็อยากทำบ้างแต่คงต้องออกมาทำงานแล้วซึ่งเราไม่รู้เลยว่าจะไหวไหม เราก็ยังอยากใช้ชีวิตวัยเรัยนต่อ เงินทั้งบ้านเหลือไม่ถึง3000แล้วค่ะ ตกงาน ไหนค่าบ้าน หนี้อีก ไม่มีพ่อแม่ไม่มีญาติถูกทิ้งมาอยู่กับย่า ไม่มีญาติแบบไม่มีจริงๆ  เราเสียใจมากเลยค่ะ เรานึกวันนั้นไม่ออกเลยว่าเราต้องไปไหนต่อ เราไม่อยากเพ้อให้คนว่าเล่นไว้าทำไมไม่ไปส่งตัวเองเรียน แต่เราไม่มีทางเลือกเหมือนกันค่ะ ความฝันเราสูงมากแต่ไปไม่ได้ มหาลัยอาจจะไม่ได้เป็นทุกอย่างของชีวิตก็จริง แต่ถ้าเลือกได้ขอได้เรียนดีกว่าค่ะ มีปัญหาเรื่องครอบครัวและเงินก็ลามไปทั้งส่วนของชีวิต เรารู้ตัวเองว่าเป็นเด็กมีปัญหาเพราะโตมาขาดความอบอุ่นและเลี้ยงดูผิดๆ บางทีก็อยากลองนั่งรถไปเที่ยวกันแบบครอบครัวในทุกเดือน อยากลองมีชีวิตใหม่ดีๆ ถ้าเราส◌ามารถโตขึ้นจนพึ่งพาตัวเองได้ไม่ต้ิงคิดว่าพรุ้งนี้จะเอาเงินที่ไหนไปโรงเรียนมีบ้านติดแอร์สักหลัง ได้ออกไปเที่ยวที่ต่างๆคงจะมีความสุขมากเลย ถ้าเราได้อยู่ในที่ที่ดีเราคงไม่เป็นอยู่แบบนี้     ร้องไห้อีกแล้วค่ะนอนไม่หลับแน่เลย บั่นทอนชีวิตตัวเองอยู่แบบนี้แหละไม่เป็นไรสักวันก็คงดีขึ้น  
พี่ๆที่เคยเป็นแบบเราหรือหนักกว่า ผ่านมายังไงกันคะ