เมื่อ กรกฎาคมปี68 คุณพ่อเราเสียค่ะ (ฆตต.) ในตอนนั้นเรารู้ว่าเราเสียใจแต่เราไม่มีการร้องไห้พร่ำเพื่อ รู้แค่ว่าเศร้าในใจ เราใช้ชีวิตปดติแต่เหมือนเราก็ยังเศร้าอยู่ เราร่าเริงมากกว่าปกติตอนอยู่โรงเรียน เหมือนเรากำลังทำให้ตัวเองมีความสุข แต่ทุกคืนก่อนนอนเรายังคิดถึงพ่อตลอด มีทั้งคำถามและอยากให้ยังมีชีวิตอยู่ จนช่วง2สัปดาห์ที่ผ่านมาเราร้องไห้หนักมากเป็นเฉพาะก่อนนอนเพราะคิดถึงพ่อ เราพยายามทำตัวให้ชินเมื่อพ่อไม่อยู่แล้ว ตั้งแต่พ่อเราเสียเราไม่เคยเจอเรื่องลี้ลับอะไรเลย ฝันถึงว่าพ่อให้ไปดูแลแค่ครั้งเดียว แล้วเราก็ไม่เคยฝันถึงอีก การคิดมากก่อนนอนเหมือนทำให้เราปวดหัวตอนตื่นนอน หรือเป็นที่สาเหตุอื่นคะ เรานอน4ทุ่ม-เที่ยงคืน ปกติ เราไม่ได้มีเจตนาจะไม่อยากคิดถึงพ่อที่เสียแต่อยากแก้ความคิดฟุ้งซ่านของตนเองก่อนนอนด้วยค่ะ
ปวดหัว