เราเป็นเดอะแบก ไม่แน่ใจว่าตัวจริงมั้ย แต่เราจะแบกเรื่องของคนอื่นมาใส่ใจในทุกรายละเอียด ทุกขึ้นตอน เป็นทุกข์แทน คิดแทนทุกเรื่อง
1. น้องเปิดร้านล้างรถ มีร้านใหญ่มาตั้งติดกัน ตัดราคา ยอดที่ร้านของน้องตก เราเครียด คิดแทนน้องทุกอย่างว่าจะทำยังไง สั่งไฟ สั่งป้ายให้น้องใหม่ ขับรถไปถามทุกวันว่าวันนี้ยอดเป็นยังไง ได้กี่คันแล้ว คิดวนอยู่ในหัวว่าจะทำยังไง
2. น้องเลิกกับสามี เพราะสามีนอกใจ เราจ้างนักสืบ ทำเรื่องฟ้อง ติดต่อทนาย ทำเรื่องอายัดทุกอย่าง จนจบคดีความ แต่ตัวเองยังมูฟออนจากเรื่องนี้ไม่ได้ ไม่อยากไปในที่ที่เคยเป็นที่อยู่ของน้องกับสามีเก่า (ประสาท T_T) ไม่อยากเห็นที่ที่เค้าเคยไปกัน ทำใจไม่ได้ เสียใจแทนน้อง (เยอะเกิน)
3. น้องติดหนี้บัตรเครดิต ถูกฟ้องร้อง ซัพพอร์ตเงินให้ ไปศาลเป็นเพื่อน เครียด หาทางคุยกับทนาย หาวิธีการผ่อนชำระหนี้ คุยกับบริษัทเจ้าหนี้
4. ญาตป่วย ไม่มีเงินรักษา (มีที่ดินแต่ยังขายไม่ได้) ช่วยเงิน สอบถามตลอดเวลา รักษาไปถึงไหนแล้ว ต้องการอะไรเพิ่มเติมให้แจ้ง กันเงินไว้สำหรับการรักษาตัวของญาต
5. น้องที่ทำงานป่วย จากการไปทำงาน หาข้อมูลเพื่อติดต่อ ปกส ให้น้องเพื่อให้น้องได้รับเงินทดแทนจากการขาดงาน (บริษัทไม่มีฝ่ายบุคคล) ติดต่อ ปกส ไป รพ. พบหมอเพื่อให้เขียนคำวินิจฉัย
6. น้องที่ทำงาน ถูกสั่งพักงาน เราห่วงใย เครียดแทน พยายามคุยกับน้องทุกวันให้น้องเปลี่ยนความคิด อย่าโกรธบริษัท ให้มองตัวเอง แต่น้องไม่เครียดเป็นตัวเราที่เครียด
เรา เผือกทุกเรื่อง และใส่ใจจริงจังทุกเรื่อง คิดแทนทุกคน กังวลว่าเค้าจะเครียด จะไม่โอเค จนตอนนี้เราเครียดเอง เครียดจนร้องให้ เพราะแบกเรื่องของทุกคนไว้ ไม่อยากแบก ไม่อยากคิด แต่พอรู้เรื่องก็จะช่วยจัดการให้ทุกคน ทั้งที่เค้าไม่ได้ร้องขอ แค่ปรึกษาหรือเล่าให้ฟัง
มันห้ามตัวเองไม่ให้ยุ่งไม่ได้ หัวมันคิดแต่ว่า อยากช่วยเค้า
มันมีวิธี หรือการรักษายังไงกับตัวเองได้บ้าง ทุกวันนี้มีความรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมาก ชีวิตไม่มีความสุข ทั้งที่ชีวิตตัวเองโคตรดีจนคนอิจฉา แต่เรามีความสุขไม่ได้เลย เพราะเครียดกับเรื่องของคนอื่น
ช่วยแนะนำหน่อยค่ะ เริ่มจะไม่ไหวแต่วางไม่ได้เลย T_T
เพิ่มเติมว่าไม่ใช่แต่กับมนุษย์พี่น้อง คนรู้จัก เพื่อนที่ทำงานเพื่อนที่ทำงาน ที่เราเสนอหน้าไปช่วยเขา เราเพียงแต่มีความรู้สึกว่า เค้าจะเป็นยังไง เค้าจะมีคนให้คำปรึกษาไหม เค้าจะมีคนช่วยเหลือไหม
กับหมากับแมว เราก็เป็น หมาจรแถวบ้านหายไปตัวนึง จะเป็นจะตาย ตามหาทุกซอย หมาจรแถวบ้านป่วย เราเป็นอิสลามพาไปหาหมอไม่ได้ก็หาคนให้ช่วยจับจ้างรถพาไปหาหมอ ป้อนยาไม่ได้ก็จ้างคนป้อนยา คือเรามีความรู้สึกว่าเราเกินน่ะ เกินไปทุกเรื่อง เกินจนตัวเองเหนื่อย วันไหนหมาไม่ได้กินข้าว เราก็จะมานั่งคิดว่าแล้วมันจะจะกินอะไร มันขอไม่ได้ มันพูดไม่ได้ ถึงขนาดไปซื้อไก่มาต้มให้กินทุกวัน
เราอยากตัดความรู้สึกในการใส่ใจทุกทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวออกไป มันเหนื่อย แต่เราไม่เคยตัดได้เลย ในทุกเรื่องของทุกคน
เมื่อเราเป็น เดอะแบก
1. น้องเปิดร้านล้างรถ มีร้านใหญ่มาตั้งติดกัน ตัดราคา ยอดที่ร้านของน้องตก เราเครียด คิดแทนน้องทุกอย่างว่าจะทำยังไง สั่งไฟ สั่งป้ายให้น้องใหม่ ขับรถไปถามทุกวันว่าวันนี้ยอดเป็นยังไง ได้กี่คันแล้ว คิดวนอยู่ในหัวว่าจะทำยังไง
2. น้องเลิกกับสามี เพราะสามีนอกใจ เราจ้างนักสืบ ทำเรื่องฟ้อง ติดต่อทนาย ทำเรื่องอายัดทุกอย่าง จนจบคดีความ แต่ตัวเองยังมูฟออนจากเรื่องนี้ไม่ได้ ไม่อยากไปในที่ที่เคยเป็นที่อยู่ของน้องกับสามีเก่า (ประสาท T_T) ไม่อยากเห็นที่ที่เค้าเคยไปกัน ทำใจไม่ได้ เสียใจแทนน้อง (เยอะเกิน)
3. น้องติดหนี้บัตรเครดิต ถูกฟ้องร้อง ซัพพอร์ตเงินให้ ไปศาลเป็นเพื่อน เครียด หาทางคุยกับทนาย หาวิธีการผ่อนชำระหนี้ คุยกับบริษัทเจ้าหนี้
4. ญาตป่วย ไม่มีเงินรักษา (มีที่ดินแต่ยังขายไม่ได้) ช่วยเงิน สอบถามตลอดเวลา รักษาไปถึงไหนแล้ว ต้องการอะไรเพิ่มเติมให้แจ้ง กันเงินไว้สำหรับการรักษาตัวของญาต
5. น้องที่ทำงานป่วย จากการไปทำงาน หาข้อมูลเพื่อติดต่อ ปกส ให้น้องเพื่อให้น้องได้รับเงินทดแทนจากการขาดงาน (บริษัทไม่มีฝ่ายบุคคล) ติดต่อ ปกส ไป รพ. พบหมอเพื่อให้เขียนคำวินิจฉัย
6. น้องที่ทำงาน ถูกสั่งพักงาน เราห่วงใย เครียดแทน พยายามคุยกับน้องทุกวันให้น้องเปลี่ยนความคิด อย่าโกรธบริษัท ให้มองตัวเอง แต่น้องไม่เครียดเป็นตัวเราที่เครียด
เรา เผือกทุกเรื่อง และใส่ใจจริงจังทุกเรื่อง คิดแทนทุกคน กังวลว่าเค้าจะเครียด จะไม่โอเค จนตอนนี้เราเครียดเอง เครียดจนร้องให้ เพราะแบกเรื่องของทุกคนไว้ ไม่อยากแบก ไม่อยากคิด แต่พอรู้เรื่องก็จะช่วยจัดการให้ทุกคน ทั้งที่เค้าไม่ได้ร้องขอ แค่ปรึกษาหรือเล่าให้ฟัง
มันห้ามตัวเองไม่ให้ยุ่งไม่ได้ หัวมันคิดแต่ว่า อยากช่วยเค้า
มันมีวิธี หรือการรักษายังไงกับตัวเองได้บ้าง ทุกวันนี้มีความรู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมาก ชีวิตไม่มีความสุข ทั้งที่ชีวิตตัวเองโคตรดีจนคนอิจฉา แต่เรามีความสุขไม่ได้เลย เพราะเครียดกับเรื่องของคนอื่น
ช่วยแนะนำหน่อยค่ะ เริ่มจะไม่ไหวแต่วางไม่ได้เลย T_T
เพิ่มเติมว่าไม่ใช่แต่กับมนุษย์พี่น้อง คนรู้จัก เพื่อนที่ทำงานเพื่อนที่ทำงาน ที่เราเสนอหน้าไปช่วยเขา เราเพียงแต่มีความรู้สึกว่า เค้าจะเป็นยังไง เค้าจะมีคนให้คำปรึกษาไหม เค้าจะมีคนช่วยเหลือไหม
กับหมากับแมว เราก็เป็น หมาจรแถวบ้านหายไปตัวนึง จะเป็นจะตาย ตามหาทุกซอย หมาจรแถวบ้านป่วย เราเป็นอิสลามพาไปหาหมอไม่ได้ก็หาคนให้ช่วยจับจ้างรถพาไปหาหมอ ป้อนยาไม่ได้ก็จ้างคนป้อนยา คือเรามีความรู้สึกว่าเราเกินน่ะ เกินไปทุกเรื่อง เกินจนตัวเองเหนื่อย วันไหนหมาไม่ได้กินข้าว เราก็จะมานั่งคิดว่าแล้วมันจะจะกินอะไร มันขอไม่ได้ มันพูดไม่ได้ ถึงขนาดไปซื้อไก่มาต้มให้กินทุกวัน
เราอยากตัดความรู้สึกในการใส่ใจทุกทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวออกไป มันเหนื่อย แต่เราไม่เคยตัดได้เลย ในทุกเรื่องของทุกคน