ย้ายออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียว เเต่เเม่ไม่เห็นด้วย

สวัสดีค่ะทุกคน เราเครียดมาหลายครั้งเเละหลายหนเเต่ก็ยังกุมความคิดที่จะออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียวไว้ได้ ตอนนี้เราอายุ24ปีเงินเดือน15kไม่มีหนี้สินมีมอไซต์คันนึงผ่อนหมดละ ณ.ตอนนี้เราอยู่กับเเม่สองคนพักอยู่บ้านโรงงานเสียเเค่ค่าน้ำค่าไฟซึ่งเเม่เราโอเคเเต่เราไม่โอเค
1.ไม่มีความเป็นส่วนตัว
2.รบกวนเสียงดัง24ชม.(เพราะอยู่ในเขตโรงงาน)
เเม่ไม่เคยให้ความเป็นส่วนตัวกับเราเลยเราเป็นลูกคนเล็กทุกสิ่งทุกอย่างมาลงที่เราหมด เราคุยกับเเม่จะดีกว่าไหมย้ายไปเช่าห้องข้างนอกอยู่จะดีกว่าโรงงานที่ของเค้า เค้าจะให้เราอยู่หรือออกวันไหนก็ได้ทำไมจะต้องมาวนเวียนพักอยู่ในโรงงานเงินเดือนนะเราไม่มีคนซัพพรอตเลยเราหาเอง ให้เเม่ทุกเดือนตลอดบางคนเตือนให้ได้เท่าที่ไหวนะซึ่งเราไม่มีความคิดนี้เลยจะเอาเท่าไหร่ให้หมด เราฟังเเม่เรามาตลอดให้เค้าบ่นเค้าด่าบางทีใช้เราเหมือนลูกเมียน้อยก็มี พี่ๆเราคนโตหนีหมดทิ้งเราไว้คนเดียวเลยต้องเเบกรับทั้งอารมณ์ ความคิด ไว้คนเดียว เรามีเเพลนจะย้ายออกไปอยู่คนเดียวปีหน้าคือไม่ไหวไม่เคยมีพื้นที่ส่วนตัวให้เลยเเละเราก็ไม่ชอบการพักในพื้นที่โรงงาน เราชวนเเม่เรานะปรึกษาเเนะนำไปอยู่ข้างนอกกันเถอะเเม่.ค่าห้องเราจ่ายเองได้ เเม่ก็อาจจะช่วยค่าไฟก็ได้ไหม ไม่งั้นหนูก็รับผิดชอบหมดได้เเม่ออกเเค่ค่ากินก็ได้(เเต่ค่ากินเราก็ไม่เคยลำบากเค้า) สิ่งที่ได้กลับมาคือความไม่เห็นด้วย เออละเเม่เราขี่รถไม่เป็นปั่นจักยานก็ไม่เป็นนะเรานี่ไปรับไปส่งตลอด เวลาเรามีโอทีก็ต้องไปส่งเเม่ก่อนมีเวลา15นาทีกับระยะทาง1.4กม.ทุกอย่างมันเหลือเเค่เราจริงๆอะเราตามใจเค้ามาตลอดนะจนมันเหลือฟางเส้นสุดท้ายที่มันใกล้จะขาดเเล้วอะ ขอคำเเนะนำได้ไหมคะ🥹
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่