ปัญหาครอบครัวแม่ลูก

เรื่องมีอยู่ว่าครอบครัวของผมมี3คน พ่อ แม่ แล้วก็ผมอยู่มาวันนึงพ่อป่วยหนักเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายอยู่ได้1ปีก็เสีย เราเสียใจกันมากตอนนั้นผมอายุพึ่ง19เอง เราแม่ลูกก็ใช้ชีวิตกันลำบากนิดหน่อยเพราะเสาหลักไม่อยู่แล้ว แม่คอยสนับสนุนเราจนเรียนจบม.6 ผมอยากเรียนต่อแต่เงินไม่มีก็ดิ้นรนหาทุนจนได้ทุน100%มา ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเดือนหนึ่งจะได้เงินราวๆ16,000-21,000 ก็พอใช้ชีวิตในกรุงเทพฯได้ ผมผ่อนรถมอเตอร์ไซค์ มือถือ แท็บเล็ต จนผมอายุ22 อยู่ปี3 แม่เริ่มมีแฟนซึ่งเราไม่เห็นด้วย เพราะไม่ชอบอะไรแบบนี้เริ่มมีปากเสียง ทะเลาะ เริ่มคุยกันน้อยลง จนไม่กี่วันก่อนแม่ก็ย้ายไปอยู่บ้านแฟน เราก็เสียใจนะ แอบร้องไห้คนเดียวตอนขับรถไปทำงาน ก็ผู้ชายอะเนอะไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตา ผมมีความคิดที่ว่าในเมื่อเราอยู่แบบสองแม่ลูกก็ดีอยู่แล้วมีทำงานไปใช้เงินตัวเอง เราก็ทำงานของเราไม่พึงพาแม่ให้ลำบากผมพยายามแบกรับคำว่าครอบครัวให้เดินต่อไปแต่ ไม่เข้าใจทำไมต้องโหยหาคนอื่น พ่อที่เสียไปไม่ดีหรอ พอแม่มาเก็บของเราไม่คุย ไม่เจอหน้า ไม่มอง แม้แต่ตอนครั้งสุดท้ายก็ไม่ร่ำลากัน ต่างคนต่างอยู่ไม่พึงพากันอีก ทุกคนว่าผมทำผิดมั้ย ปล.ผมไม่เคยมีแฟนอาจไม่เข้าใจความรู้สึกการมีความรักก็ได้และผมอาจเป็นคนเห็นแก้ตัวมากคนนึง