O เช้านี้ .. O

0 ว่า .. 'อ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก'
ทั้ง .. 'ลมปากหวานหูไม่รู้หาย'
แต่ .. ที่แนบจิตอยู่ไม่รู้คลาย
คือ .. รูปพักตร์เหลือบชม้ายสบสายตา
.
0 แรกเช้า, กาแฟพร้อมกลิ่นหอมกรุ่น
อีก-ละมุนละไมล้อมอยู่พร้อมหน้า
หรือปฐมบทกรณีจะมีมา
จึงทอดวางมรคาให้ก้าวเดิน?
0 เริ่มเมื่อตา-รูปนั้นได้บรรจบ
กอปรชาติภพลุนันทิ, เกินวิสัย
ที่จะต้าน, แต่จะเติมกลับเพิ่มไป
ตามที่ใจบอกบทกำหนดมา
0 แทนเสียงวิหคแว่วด้วยแววซึ่ง
สบแล้วเหมือนภาพคะนึงอยู่ซึ่งหน้า
วงวัฏฏะยามอรุณเริ่มหมุนพา
เวทนาโชนชัดในบัดดล
0 ผัสสะจะเหนี่ยวรั้งถูกฝังกลบ
ยามอุปาทานภพประสบผล
เกินหักดิบทัดทานฤทธิ์มารผจญ
ครั้นเนตรเหลือบเคลือบมนต์ก็ก้าวตาม
0 ทิพเทพอาจ .. คอยนับปวงอัปสร
ผู้รำฟ้อนเบื้องหน้าเกินฝ่าข้าม
ต่ำหล้า-กรุ่นกาแฟ, ผู้แปลความ
แปลอย่างพยายาม .. อย่างย่ามใจ !
0 ควันกาแฟยังกรุ่นราวหนุนช่วย
เอื้ออำนวยร่วมผสานสมานสมัย
รติภาษและคู่กรรม-รูปอำไพ
ต้องรวมให้มาประจบ .. กันครบองค์
0 หากยังไม่ลึกซึ้งโปรดพึงตระหนัก
ทุกถ้อยวรรคคิด-เตรียมยากเทียมประสงค์
อันห้วงใจชี้นำเป็นจำนง
เพื่อสื่อบ่งบอกนัยห้วงใจมี
0 โปรดอภัย .. บทเสียดสี .. หากมีถึง
ด้วยกำหนดหวานซึ้งให้ถึงที่
ผู้บอกบท, ลีลาและท่าที
ห้ามแตกต่างจากวิถีจากนี้ไป
0 ค้นหาในร่องรอยชม้อยชม้าย
พบว่าคล้ายพริ้มพรับราวกับไหว
จากสั่งการเจ้านายที่ภายใน-
รูปพิสุทธิ์ .. ร่วมพิสัยนำในขบวน
0 การเต้นรำในบทแสนงดงาม
ในเนตรยามพริ้มพรับเกินนับถ้วน
แจ่มจรัสร่วมขัดเขินคล้ายเชิญชวน
ว่า-แขนควรโอบประคอง .. อย่าต้องกระซิบ !
.
.
.
ขออนุญาตคนในภาพนะขอรับ
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=28-02-2026&group=239&gblog=25