O บทโศลกที่แปรเปลี่ยน .. O

0 บทโศลกโบกบ่ายดั่งคล้ายกระเพื่อม
ค่อยค่อยเชื่อมกระแสลมพริ้วพรมสมัย
พาแผ่นน้ำแผ่ริ้วอวดริ้วประไพ
ค่อยกระเพื่อมระลอกไหวแจ้งนัยนา
0 ปีกวิหคแกว่งไกวเกินใครจะห้าม
เคลื่อนระลอกริ้วพิรามแทรกยามอุษา
จักขุรูปร่อนเล่ห์แนบเวทนา
ภาพประดาก็โจ่งแจ้งผ่านแสงประมวล
0 ลมโศลกพัดอรุณให้หมุนซ้ำ
คลออุโฆษให้กระหน่ำเสียงกำสรวล
เยี่ยงปลายด้ายสอดเข็มเลาะเล็มกระบวน
เริ่มการณ์ม้วนปลายกระหวัดร้อยรัดใย
0 ทิศทางแห่งยุรยาตรย้อนชาติภพ
ย่อมบรรจบอุปาทาน ณ ด่านพิสัย
เวทนาจดนันทิร่วมผลิพิไล
ซึ่งหน้านี้ .. ฤ งามใดงามได้เทียม ?
.
0 นามรูปในคลองเนตรต้นเหตุชะงัก
ภาพเพรงพักตร์ก็คลับคล้ายจะอายเหนียม
ซ้อนขึ้นทับชายชม้อยดั่งคอยเตรียม
คาบมาเยี่ยมเย็นยะเยือก .. ให้-เลือกมลาย
0 ก็แค่ตาจับจ้องแล้วมองนิ่ง
การณ์เหมือนยิ่งลุกลามเป็นความหมาย
มองที่ตา, นวลที่แก้มกลับแต้มระบาย
เรื่อที่เริ่มก็ขยายเพรียกให้เผชิญ
0 ก็แค่ตาจับจ้องเพ่งมองอยู่
กลับมองสู้มองสบไม่หลบเขิน
บทโศลกพิโยคย้ำ .. ยากก้ำเกิน
เมื่อประเมินเริ่มกระบวนประมวลประมาณ
0 ภาพกระเพื่อมวงไหว ณ นัยนา
ที่ตรงหน้าก็ทรงสิทธิ์พิสิษฐ์พิศาล
เหลือบชม้ายกลายเป็นค้อนแถมย้อน ณ กาล
ทุรโลกทรมานก็ลาญลบ !
.
0 แล้วคาบยามแรกอรุณ .. ก็หมุนกลับ
แสงประดับบนนภาย้อนมาตระหลบ
พร้อมแสงดาวอีกคู่คอยอยู่ครบ
รติภพก็ลอดเลี้ยวสานเกลียวผกา
.
.
.
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=15-06-2026&group=238&gblog=14