เราใช้เวลาตัดสินใจเรื่องนี้อยู่เกือบปี ทำงานที่เดิมมา 6 ปีเต็ม เงินเดือนดี เพื่อนร่วมงานโอเค แต่ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมามันรู้สึกฝืนตัวเองอย่างบอกไม่ถูก
เหมือนกำลังใช้ชีวิตในเส้นทางที่ปลอดภัยแต่ไม่ใช่ของเรา เราเคยคิดว่าความมั่นคงคือคำตอบของทุกอย่าง จนวันหนึ่งร่างกายเริ่มประท้วง
นอนไม่หลับ ปวดหัวเรื้อรัง หงุดหงิดง่าย วันนั้นเรานั่งมองหน้าจอคอมแล้วอยู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาแบบไม่มีเหตุผลชัดเจน
สุดท้ายเราพิมพ์ใบลาออกทั้งที่ยังไม่มีงานใหม่รองรับ มือสั่นมากตอนเดินไปหาหัวหน้า หลังจากยื่นไปแล้วความรู้สึกไม่ได้โล่งทันที
แต่มันเหมือนยกก้อนหินออกจากอก ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าก้าวต่อไปจะเป็นยังไง
แต่ครั้งแรกในรอบหลายปีที่เรารู้สึกว่าได้เลือกชีวิตตัวเองจริง ๆ
วันที่ยื่นใบลาออกทั้งที่ยังไม่มีงานใหม่รออยู่
เหมือนกำลังใช้ชีวิตในเส้นทางที่ปลอดภัยแต่ไม่ใช่ของเรา เราเคยคิดว่าความมั่นคงคือคำตอบของทุกอย่าง จนวันหนึ่งร่างกายเริ่มประท้วง
นอนไม่หลับ ปวดหัวเรื้อรัง หงุดหงิดง่าย วันนั้นเรานั่งมองหน้าจอคอมแล้วอยู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาแบบไม่มีเหตุผลชัดเจน
สุดท้ายเราพิมพ์ใบลาออกทั้งที่ยังไม่มีงานใหม่รองรับ มือสั่นมากตอนเดินไปหาหัวหน้า หลังจากยื่นไปแล้วความรู้สึกไม่ได้โล่งทันที
แต่มันเหมือนยกก้อนหินออกจากอก ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าก้าวต่อไปจะเป็นยังไง
แต่ครั้งแรกในรอบหลายปีที่เรารู้สึกว่าได้เลือกชีวิตตัวเองจริง ๆ