ผมทำงานที่นี่มา 8 ปี ไม่เคยคิดว่าจะโดนเลิกจ้าง วันประชุมใหญ่ผู้บริหารพูดเรื่องโครงสร้างใหม่ ฟังไปก็ใจเริ่มไม่ดี
จนรายชื่อถูกประกาศออกมาและมีชื่อผมอยู่ในนั้น ตอนนั้นมันเหมือนเสียงรอบตัวเงียบไปหมด
ผมกลับบ้านวันนั้นโดยไม่กล้าบอกใครทันที กลัวพ่อแม่ผิดหวัง กลัวแฟนกังวล ความรู้สึกแรกไม่ใช่โกรธบริษัท
แต่เป็นคำถามว่าเราขาดตรงไหน หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ ผมเริ่มส่งเรซูเม่ใหม่ ๆ และค่อย ๆ ทำใจ
ว่ามันอาจไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นการบังคับให้เราออกจากพื้นที่เดิมที่เคยสบายเกินไป
บอกกับตัวเอง สู้ต่อไป ชีวิตเรายังมีลมหายใจ มีเเรง ต้องสู้ครับ
วันที่บริษัทประกาศลดคน และผมคือหนึ่งในนั้น
จนรายชื่อถูกประกาศออกมาและมีชื่อผมอยู่ในนั้น ตอนนั้นมันเหมือนเสียงรอบตัวเงียบไปหมด
ผมกลับบ้านวันนั้นโดยไม่กล้าบอกใครทันที กลัวพ่อแม่ผิดหวัง กลัวแฟนกังวล ความรู้สึกแรกไม่ใช่โกรธบริษัท
แต่เป็นคำถามว่าเราขาดตรงไหน หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ ผมเริ่มส่งเรซูเม่ใหม่ ๆ และค่อย ๆ ทำใจ
ว่ามันอาจไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นการบังคับให้เราออกจากพื้นที่เดิมที่เคยสบายเกินไป
บอกกับตัวเอง สู้ต่อไป ชีวิตเรายังมีลมหายใจ มีเเรง ต้องสู้ครับ