พ่ออายุ 49 ลาออกจากงานเพราะอีโก้ ไม่ฟังใคร ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมต้องแบกทั้งบ้านคนเดียวหรือไม่ เคืองจนไม่อยากยุ่งแล้ว

ขอระบายตรง ๆ นะครับ ไม่ได้ต้องการคำปลอบใจสวย ๆ
แต่อยากรู้ว่าผม “ใจร้าย” หรือ “ผมควรโกรธแบบนี้ได้”
พ่อผมอายุ 49 ปี
มีปัญหากับคนในที่ทำงาน แล้วตัดสินใจ ลาออกเอง
ไม่ใช่โดนไล่ออก
ไม่ใช่เจ็บป่วย
ไม่ใช่เหตุจำเป็น
ทุกคนห้ามหมด
ทั้งผม ทั้งแม่
แต่พ่อ ไม่ฟังใครเลย
อีโก้สูงมาก เชื่อว่าตัวเองถูก คนอื่นผิด
ผลคืออะไร?
ตอนนี้ผมกลายเป็นคนเดียวที่ต้องทำงานหาเงิน
บ้านต้องลดทุกอย่าง
– ปิดแอร์
– ประหยัดไฟ
– ตัดค่าใช้จ่ายที่ควรมี
ชีวิตจากที่พออยู่ได้ กลายเป็น “ต้องรอดให้ได้”
สิ่งที่ผมโกรธที่สุดไม่ใช่ความจน
แต่คือ ทัศนคติ
พ่อไม่เคยพูดว่า
“ขอโทษที่ทำให้ลำบาก”
“พ่อจะหางานใหม่”
“พ่อคิดพลาด”
มีแต่ความเงียบ
มีแต่ความน้อยใจ
มีแต่บรรยากาศกดดัน เหมือนทุกคนต้องเข้าใจพ่อฝ่ายเดียว
พูดตรง ๆ ตอนนี้ผม เคืองจนไม่อยากยุ่ง
ไม่อยากคุย
ไม่อยากรับฟัง
ไม่อยากแบกอารมณ์ของคนที่เลือกเอง แต่ให้คนอื่นรับผลแทน
ผมเหนื่อย
ผมโกรธ
และผมรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเลย
ถ้าวันหนึ่งพ่อจะมาพูดในเชิงน้อยใจ กดดันทางอารมณ์
ผมยอมรับตรง ๆ ว่า
ตอนนี้ผม ไม่มีพลังจะรับผิดชอบความรู้สึกนั้นแล้ว ผมเคยโกรธเคืองเเบบถ้าพูดไปแล้วน้อยใจเเล้วจะไปจบชีวิต ก็ตามใจเขา
ไม่ใช่เพราะอยากให้ใครเป็นอะไร
แต่เพราะผมเองก็ใกล้พังเหมือนกัน
เลยอยากถามคนในพันทิพตรง ๆ ครับ
– ผมโกรธแบบนี้ ผิดไหม
– ลูกมีสิทธิ์เคืองพ่อที่ตัดสินใจแบบไม่รับผิดชอบไหม
– ผ
ขอความเห็นแบบไม่ต้องโลกสวยก็ได้ครับ
ขอแค่จริง