ผมกับภรรยา แต่งานกันมา 14 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน
เริ่มต้นกันมาแบบ มอเตอร์ไซค์เวฟ 1 คัน ผมทำงานโรงงาน ภรรยาเป็นครูเอกชน
ตกเย็นมาทำข้าวกล่องขายหน้าโรงงาน ช่วงดึกซ้อนท้ายมอเตอไซค์ไปด้วยกัน
จนเริ่ิมย้ายที่ทำงานเข้ามาอยูใกล้เมืองมากขึ้น ชีวิตเหมือนเริ่มดีขึ้นหน่อย ตัวเค้าเอง
บรรจุเป็นข้าราชการ ผมเองทำงานออฟฟิต เริ่มมีรถยนต์ แต่บ้านก็ยังอาศัยบ้านพักครูอยู่
จนเริ่มมีลูก เงินคือปัจจัยหลัก รถต้องผ่อน แต่ก็กัดฟันผ่อนจนหมด แต่หนี้สินอื่นๆส่วนตัวผมก็มี
เพราะชักหน้าไม่ถึงหลัง จนลูกเริ่มโต ภรรยาผมเลยบอกว่า เมื่อไหร่จะเอาบ้าน (ผมเองก็ผลัดไปเรื่อย)จนเริ่มทะเลาะกันบ่อยเพราะเรื่องบ้าน
ตัวเค้าเองด้วยความที่อยู่บ้านพักครูมาตลอด และวันหยุดก็ไม่ค่อยอยากอยู่บ้าน อยากเที่ยว ชวนลูกเที่ยวตลอดต่างจากผม ที่ไม่ค่อยอยากไปไหน เพราะออกบ้านทีก็หมดเยอะ จนในวันนึงมีบ้าน ซึ่งผมก็คิดไว้ว่าวันหยุดคงได้หาอะไรทำบ้าง ตัวเค้าเองก็อยากจะทำอะไรเสริมบ้าง แต่เค้าได้แต่คิด สุดท้ายก็เหมือนเดิม ไม่ค่อยอยากอยู่บ้านไม่มีเวลาที่จะคิดทำอะไรเสริมขึ้นมา ผมเองก็เริ่มผ่อนบ้าน รับค่าใช้จ่ายในบ้าน ตัวเค้าเอง ก็รับภาระค่ากิน ค่าลุกไปส่วนรถยนต์ก็เพิ่งออกมาใหม่ ให้ผมช่วยผ่อนเดือนละ5000 แรกๆให้ได้หลังๆผมก็ไม่ไหว เพราะค่างวดบ้านเพิ่มขึ้น ก็เริ่มไม่ให้บ้างจนเค้าเริ่ม ไม่พอใจ ขอเงินก็ไม่ให้ โมโหใส่ แต่ผมเองพูดไม่ได้ว่าผมมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง บางเดือนหมุนไม่ทันก็มี
บางครั้งก็พูดว่า เธอดูแลตัวเองไป ชั้นรับผิดชอบตัวเองกับลูก บางทีอาจย้ายไปอยู่กับแม่นะ ผมได้แต่มาคิดนะ ทำไมพูดแบบนี้
เพราะบ้านนี้ไม่ใช่ชื่อเธอใช่มั้ย (มันเป็นชื่อผมคนเดียวตอนกู้) ผมเองบางทีท้อใจ อยากคิดสั้นเหมือนกัน
ค่าใช้จ่ายในบ้าน ทั้งบ้าน น้ำ ไฟ อินเตอร์เน็ต เดือนนึงก็เกือบ 2 หมื่นแล้ว ผมว่าผมประหยัดแล้ว เค้าก็ว่าผมว่าเธอไม่คิดจะช่วยเลยหรอค่าใช้จ่าย
ผมควรทำไงดี (แค่อยากระบายนะครับ)
ทำอย่างไร เมื่อเงินเริ่มตึงมือ กับชีวิตคู่
เริ่มต้นกันมาแบบ มอเตอร์ไซค์เวฟ 1 คัน ผมทำงานโรงงาน ภรรยาเป็นครูเอกชน
ตกเย็นมาทำข้าวกล่องขายหน้าโรงงาน ช่วงดึกซ้อนท้ายมอเตอไซค์ไปด้วยกัน
จนเริ่ิมย้ายที่ทำงานเข้ามาอยูใกล้เมืองมากขึ้น ชีวิตเหมือนเริ่มดีขึ้นหน่อย ตัวเค้าเอง
บรรจุเป็นข้าราชการ ผมเองทำงานออฟฟิต เริ่มมีรถยนต์ แต่บ้านก็ยังอาศัยบ้านพักครูอยู่
จนเริ่มมีลูก เงินคือปัจจัยหลัก รถต้องผ่อน แต่ก็กัดฟันผ่อนจนหมด แต่หนี้สินอื่นๆส่วนตัวผมก็มี
เพราะชักหน้าไม่ถึงหลัง จนลูกเริ่มโต ภรรยาผมเลยบอกว่า เมื่อไหร่จะเอาบ้าน (ผมเองก็ผลัดไปเรื่อย)จนเริ่มทะเลาะกันบ่อยเพราะเรื่องบ้าน
ตัวเค้าเองด้วยความที่อยู่บ้านพักครูมาตลอด และวันหยุดก็ไม่ค่อยอยากอยู่บ้าน อยากเที่ยว ชวนลูกเที่ยวตลอดต่างจากผม ที่ไม่ค่อยอยากไปไหน เพราะออกบ้านทีก็หมดเยอะ จนในวันนึงมีบ้าน ซึ่งผมก็คิดไว้ว่าวันหยุดคงได้หาอะไรทำบ้าง ตัวเค้าเองก็อยากจะทำอะไรเสริมบ้าง แต่เค้าได้แต่คิด สุดท้ายก็เหมือนเดิม ไม่ค่อยอยากอยู่บ้านไม่มีเวลาที่จะคิดทำอะไรเสริมขึ้นมา ผมเองก็เริ่มผ่อนบ้าน รับค่าใช้จ่ายในบ้าน ตัวเค้าเอง ก็รับภาระค่ากิน ค่าลุกไปส่วนรถยนต์ก็เพิ่งออกมาใหม่ ให้ผมช่วยผ่อนเดือนละ5000 แรกๆให้ได้หลังๆผมก็ไม่ไหว เพราะค่างวดบ้านเพิ่มขึ้น ก็เริ่มไม่ให้บ้างจนเค้าเริ่ม ไม่พอใจ ขอเงินก็ไม่ให้ โมโหใส่ แต่ผมเองพูดไม่ได้ว่าผมมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง บางเดือนหมุนไม่ทันก็มี
บางครั้งก็พูดว่า เธอดูแลตัวเองไป ชั้นรับผิดชอบตัวเองกับลูก บางทีอาจย้ายไปอยู่กับแม่นะ ผมได้แต่มาคิดนะ ทำไมพูดแบบนี้
เพราะบ้านนี้ไม่ใช่ชื่อเธอใช่มั้ย (มันเป็นชื่อผมคนเดียวตอนกู้) ผมเองบางทีท้อใจ อยากคิดสั้นเหมือนกัน
ค่าใช้จ่ายในบ้าน ทั้งบ้าน น้ำ ไฟ อินเตอร์เน็ต เดือนนึงก็เกือบ 2 หมื่นแล้ว ผมว่าผมประหยัดแล้ว เค้าก็ว่าผมว่าเธอไม่คิดจะช่วยเลยหรอค่าใช้จ่าย
ผมควรทำไงดี (แค่อยากระบายนะครับ)