รู้สึกไม่สบายใจเวลาช่วยคนไม่สุดทาง

อยากแลกเปลี่ยนความเห็นค่ะ คือเราชอบมีความรู้สึกผิดกับการที่ไม่ได้ช่วยใครจนสุดทาง ส่วนมากจะเป็นความรู้สึกจากการที่เจอชาวต่างชาติที่มาขอความช่วยเหลือจากการถามทางค่ะ แล้วเราสามารถช่วยเขาได้เท่านี้ ส่งเขาได้แค่นี้ ณ ช่วงเวลานั้น ตอนแรกก็จะไม่รู้สึกอะไร พอหลังจากที่จากกับชาวต่างชาติ เราก็จะนึกถึงวิธีการเดินทางที่มันน่าจะไปส่งเขาได้จนถึงที่หมายออก แล้วมันก็จะเกิดความไม่สบายใจเอง ว่าที่จริงเราสามารถไปส่งเขาได้ถึงตรงนี้อะไรแบบนี้ค่ะ  ที่จริงก็พยายามบอกกับตัวเองว่าก็ดีแล้วที่อย่างน้อยก็ช่วยเหลือเขา แต่ว่ามันก็จะรู้สึกว่าเราสามารถทำได้ดีกว่านี้