คนเก่า

เปิดหัวข้อมาก็เจ็บจี๊ด แต่อยากมาแชร์เรื่องราวเรื่องนึงเกี่ยวกับหัวข้อนี้ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เราได้เจอกับเด็กคนนึงอยู่ในงานกีฬาสีของโรงเรียน ซึ่งเด็กคนนี้ไม่ได้อยู่ในสายตาเลยสักนิดนึง แต่ว่าก่อนหน้านั้นเราแอบชอบผู้ชายคนนึงอยู่เป็นในระดับชั้นเดียวกัน แต่ว่าผู้ชายคนนี้ก็ไม่ได้สนใจเราเราคือแบบว่าแอบรักเขาข้างเดียว แต่ว่าเพื่อนเราก็คอยเชียร์อัพกับผู้ชายคนนั้นเพราะว่าเพื่อนของเราเรียนอยู่ห้องเดียวกับผู้ชายคนนั้น แล้วเราก็ ได้เชียร์เขากับเพื่อนของเราเพราะว่าเขาก็แอบชอบเพื่อนของเราเหมือนกัน แต่เพื่อนของเรามีคนที่ชอบอยู่แล้ว เรื่องตรงนี้ก็ได้จบลงไปโดยที่ เรามีหน้าที่คุมสแตน แต่ผู้ชายคนนั้นคือเฮดกีฬา ก็เลยไม่ค่อยมีโมเม้นอะไรกันมากนัก กลับหน้าที่ของเรา ที่เราเคยบอกว่าเราไม่ได้อยู่ในสายตาของเราเลย เริ่มเหมือนเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ เราทำหน้าที่คุมสแตนส่วนน้องทำหน้าที่เป็นสวัสดิการคอยเสิร์ฟของขนมน้ำให้น้องๆเวลาเราปล่อยพัก วันนั้นเรากลับบ้านเย็นและน้องๆก็กลับบ้านเย็นเหมือนกัน แล้วก็เลยได้เดินกลับบ้านด้วยกันแต่ว่ามีอยู่วันนึงเราได้ขอ IG น้อง เพียงเพราะแค่ว่าอยากเมคเฟรนด้วย โดยที่เราไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไปกว่านั้นเลย น้องได้ชวนเราไปห้างแต่เราก็ปฏิเสธเพราะว่ามันดึกแล้วเราเลยไม่ไป หลังจากนั้นเราก็อาบน้ำกินข้าวเตรียมตัวนอนแบบปกติ เราเห็นน้องลงโน๊ตว่าเพิ่ง กลับจากห้างในเวลาเที่ยงคืน เราเลยได้ รีไพร์โน๊ต IG กลับไปว่าทำไมกลับดึกจัง และหลังจากนั้นเราก็ได้คุยกับน้องยาวจนถึงเวลา 3:30 น หลังจากนั้นเราก็ได้แยกย้ายกันนอน ในตอนนั้นที่คุยกันเราคุยกันถูกคอมาก แล้วก็เป็นแบบนั้นได้มาจะมีอยู่วันหนึ่งเราลงโน๊ตไปว่าเราเดินตกบันไดสะพาน น้องได้รีพายกลับมา เราก็ตอบเป็นปกติ แต่ในใจเราก็แอบคิดไปว่า ขนาดเพื่อนเรายังไม่รีไพร์กลับมาเลยทำไมน้องถึงรีพายมา (แอบคิดว่าน้องแอบชอบรึป่าวด้วย555) หลังจากนั้นเราก็ได้ไปที่โรงเรียนเพราะว่ามีกิจกรรมกีฬาสีและได้เจอน้องทุกๆวัน มีวันหนึ่งเราเป็นเมนส์เราทำหน้าบูดทั้งวันแต่ว่าน้องก็มาอยู่ด้วยคอยอยู่ด้วย ตามติดเราตลอดเวลา ซึ่งเราก็แอบรู้สึกหวั่นๆเพราะว่าเราแพ้คนใกล้ชิด เรื่องราวมันก็ดีมากๆจนมีวันหนึ่ง เราตื่นเช้าขึ้นมาก็แอบหวังว่าเราจะเห็นแชทน้องเป็นคนแรก แต่ด้วยที่ IG ชอบบัควันนั้นตื่นเช้ามากก่อนที่จะไปโรงเรียนเราไม่เห็นข้อความของน้อง(อ๋อลืมบอกเราเป็นสภานักเรียน) เราก็เลยลงสตอรี่เพลงเศร้าแล้วน้องก็ดีไพร์สตอรี่เรามา แต่ว่าเราก็ไม่เห็นข้อความของน้องอยู่ดี จนเรามาที่โรงเรียนเพื่อทำหน้าที่สภานักเรียนกักแถวสาย เราเห็นน้องเดินมากับเพื่อนเรามองน้องและน้องมองเรา เราร้องไห้ เพียงเพราะว่าน้องไม่ตอบแชทเราตอนนั้นมันทำให้เรารู้ว่าเราชอบน้องไปแล้ว และหลังเข้าแถวเสร็จน้องเดินมาหาเราน้องถามเราว่าทำไมเราถึงไม่ตอบแชท แล้วเราก็ได้ตอบไปว่าก็ไม่เห็นทักมาหรอมาตั้งแต่เช้า น้องเลยได้เอาแชทมาให้ดูว่าน้องทักหาเราเยอะมากกก แล้วเราก็เอาแชทของเราให้ดูว่าเราไม่เห็นข้อความของน้องเลย เย็นวันนั้น น้องเลยบอกว่าน้องชอบเรา และเราก็บอกว่าลองคุยกันดู และหลังจากวันนั้น 1 สัปดาห์เป็นเวลาที่เราหวานมากช่วงนั้นเป้นช่วงสอบ แต่พอพ้นอาทิตย์สอบปิดปีใหม่เปิดมาน้องไม่เหมือนเดิม ตอบเเชทเราช้ามากลบสติ้กเกอร์เราออก สตอรี่ใจไม่ค่อยกด หายเงียบไปหลายชั่วโมงแต่เราทนรอ บางวันก้ไม่ได้มาเรียน ไม่ได้เดินข้างๆเราเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้มาหาเราตอนพักกลางวัน เราเลยได้ขอเคลียร์ใจแต่เราก้ไม่กล้าคุยต่อหน้าเลยมาคุยกันในแชทต่อ เราพูดครส.ของเราทั้งหมด ที่เราพิมพ์ไปคือเราต้องการให้น้องสนใจเราเหมือนเดิม เราเรียกร้องมากเกินไปหลังจากที่เราพิมพ์เสร้จ น้องตอบมาแค่ "โอเค" เช้าต่อมาน้องไม่ตอบแชทเราเลยเจอหน้าก้หลบกัน นั้นคือสิ่งสุดท้ายที่เราได้รู้ว่า น้องเลือกที่จะเงียบหายไปแทนที่จะปรับความเข้าใจ (นิสัยของน้อง เป้นคนเงียบๆไม่ค่อยคุย)ซึ่งมันไม่เมคเซ้นกับตอนเเรกที่น้องเข้ามาหาเราเลย ชวนเราคุยเก่งมากๆ แต่เราไม่ได้รู้นิสัยน้องดีจริงๆ ถ้าเพื่อนของเราที่สนิทกับน้องมากกว่าไม่มาเล่าให้ฟังเราห้ไม่รู้นิสัยน้อง น้องนิสัยแบบนี้เราก้ทำอะไรไม่ได้ แต่นั้นแหละมันเกิดขึ้นแล้ว เรายังหวังว่าจะได้กลับมาคุยกันนะแบบหวังลมๆแล้งๆ555ทุกวันนี้ยังเติมไฟกันอยู่ ไม่บล้อค ไม่อัลฟอลกัน มาถึงตรงนี้ทุกคนเก่งมากค่ะที่อ่านหมดขอบคุณที่ทนอ่านนะคะส่วนคำถามเราคือควรทำยังไงต่อดีแล้วทุกคนคิดเห้นยังไงกับเรื่องทั้งหมดนี้ #have a good dayค่ะ