ยกตัวอย่าง จะมีเรื่องนึงที่คนมักจะมีความเห็นแบ่งเป็น 2 ฝ่ายชัดเจน เป็นฝั่ง A กับ ฝั่ง B แล้วอาจารย์ก็มักโพสต์ในลักษณ์ะเห็นชอบกับฝั่ง A
ทำให้ฝั่ง B เกิดความกังขา บ้างก็เกิดโทสะ
(แต่ก็ไม่ถึงขั้นโกรธเกรี้ยวหยาบคายนะคะ แค่ชี้แจงว่าตัวเองไม่เห็นด้วยยังไง หรือบางคนก็อาจบอกว่าผิดหวังที่อาจารย์เห็นชอบกับฝั่งนั้น
หรือผิดหวังที่ในเพจนี้ไม่ได้พูดเรื่องธรรมะอย่างเดียว แต่กำลังใช้ประโยชน์ด้านอื่นด้วย)
แต่อาจารย์ก็มักบอกเสมอเวลาลงโพสต์ว่าจุดประสงค์เพื่อทดสอบการรู้ทันจิตตัวเองว่าอ่านแล้วรู้สึกอย่างไร
แต่ทีนี้เท่าที่เราสังเกตคือ อาจารย์มักลงโพสต์ทดสอบฝั่ง B บ๊อยบ่อยอย่างมีนัย ไม่เห็นจะทดสอบฝั่ง A บ้าง
จนอดคลางแคลงใจไม่ได้แหละ ว่าต้องการทดสอบจริงหรือ
(หรือก่อนนั้นเคยทดสอบฝั่ง A บ้างแล้ว แต่เราอาจไม่รู้ เพราะเพิ่งตามเพจไม่นาน)
จากโพสต์นั้นฝั่ง A ก็จะมากล่าวข่มฝั่ง B ทำนองว่า แหม แค่นี้ก็โมโห ตรรกะเพี้ยน ไม่รู้จักปล่อยวาง ไม่มีอุเบกขา เป็นบัวใต้ตม
(คือเหมือนจะข่มว่าฝ่ายฉันมีธรรมะสูงกว่าพวกแกนะ เราก็คิดว่า อืม แล้วถ้าอาจารย์โพสต์เห็นชอบกับฝั่ง B บ้างล่ะ ฝั่ง A จะนิ่งเฉยได้จริงหรือ)
สำหรับเราก็เป็นแค่คนอ่านเฉยๆ ไม่ได้แสดงความเห็นอะไร เพียงแต่เกิดความรู้สึกว่านี่ใช่วิธีที่ถูกต้องหรือ
เราก็ไม่ได้ถึงขนาดมองว่าในเพจจะต้องมีแต่โพสต์เรื่องธรรมะจ๋าๆ คติธรรม ซึ่งมันก็คงจะเอียนๆ
แต่การทดสอบจิตใจที่อาจารย์กล่าวอ้าง เรามองว่าสามารถพูดเรื่องอื่นที่สร้างสรรค์กว่านี้ก็ได้มั้ย
เลยอยากถามคนในห้องนี้ค่ะว่าคิดเห็นอย่างไร
อาจารย์สอนด้านพุทธศาสนา แต่มักโพสต์เรื่องที่ทำให้คนแตกแยกโดยอ้างว่าเพื่อทดสอบจิตใจ เป็นแนวทางที่ถูกต้องหรือไม่คะ
ทำให้ฝั่ง B เกิดความกังขา บ้างก็เกิดโทสะ
(แต่ก็ไม่ถึงขั้นโกรธเกรี้ยวหยาบคายนะคะ แค่ชี้แจงว่าตัวเองไม่เห็นด้วยยังไง หรือบางคนก็อาจบอกว่าผิดหวังที่อาจารย์เห็นชอบกับฝั่งนั้น
หรือผิดหวังที่ในเพจนี้ไม่ได้พูดเรื่องธรรมะอย่างเดียว แต่กำลังใช้ประโยชน์ด้านอื่นด้วย)
แต่อาจารย์ก็มักบอกเสมอเวลาลงโพสต์ว่าจุดประสงค์เพื่อทดสอบการรู้ทันจิตตัวเองว่าอ่านแล้วรู้สึกอย่างไร
แต่ทีนี้เท่าที่เราสังเกตคือ อาจารย์มักลงโพสต์ทดสอบฝั่ง B บ๊อยบ่อยอย่างมีนัย ไม่เห็นจะทดสอบฝั่ง A บ้าง
จนอดคลางแคลงใจไม่ได้แหละ ว่าต้องการทดสอบจริงหรือ
(หรือก่อนนั้นเคยทดสอบฝั่ง A บ้างแล้ว แต่เราอาจไม่รู้ เพราะเพิ่งตามเพจไม่นาน)
จากโพสต์นั้นฝั่ง A ก็จะมากล่าวข่มฝั่ง B ทำนองว่า แหม แค่นี้ก็โมโห ตรรกะเพี้ยน ไม่รู้จักปล่อยวาง ไม่มีอุเบกขา เป็นบัวใต้ตม
(คือเหมือนจะข่มว่าฝ่ายฉันมีธรรมะสูงกว่าพวกแกนะ เราก็คิดว่า อืม แล้วถ้าอาจารย์โพสต์เห็นชอบกับฝั่ง B บ้างล่ะ ฝั่ง A จะนิ่งเฉยได้จริงหรือ)
สำหรับเราก็เป็นแค่คนอ่านเฉยๆ ไม่ได้แสดงความเห็นอะไร เพียงแต่เกิดความรู้สึกว่านี่ใช่วิธีที่ถูกต้องหรือ
เราก็ไม่ได้ถึงขนาดมองว่าในเพจจะต้องมีแต่โพสต์เรื่องธรรมะจ๋าๆ คติธรรม ซึ่งมันก็คงจะเอียนๆ
แต่การทดสอบจิตใจที่อาจารย์กล่าวอ้าง เรามองว่าสามารถพูดเรื่องอื่นที่สร้างสรรค์กว่านี้ก็ได้มั้ย
เลยอยากถามคนในห้องนี้ค่ะว่าคิดเห็นอย่างไร