เรากับแม่ไม่ลงรอยกันมาตั้งแต่เด็ก แม่เหมือนจะรักน้องมากว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะด่าและตีเราคนเดียว ตั้งแต่เล็กจนโต ก็ไม่ค่อยถูกกันค่ะ แม่ไม่ได้ส่งเราเรียน เราทำงานพิเศษตั้งแต่ ม.3 ค่ะ ตอนเด็กก็ไปอยู่กับป้าและย่าค่ะ พอขึ้นม.ปลายแม่เลือกส่งน้องเรียนเอกชน เราก็เลยไม่ได้เรียนค่ะ เพราะเงินมีส่งน้องได้แค่คนเดียวค่ะ แต่แม่รักเรานะคะ เรารับรู้ได้ค่ะ แค่ไม่มาก แม่จะด่าเราทุกวัน ไม่ว่าเราจะทำผิดหรือไม่ เขาจะเชื่อว่าเราผิด เช่นร้องเท้าใส่ในบ้าน ทำไมใส่ออกไปข้างนอก ทั้งๆที่น้องเป็นคนใส่ไป เราอธิบายแล้วแต่เขาจะพูดว่าเรานั้นแหละ แล้วก็จะบ่นด่าเราได้ทั้งวันค่ะ ก็จะเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ด่าทุกวัน ทุกอย่าง จนเราเคลียดอยู่บ้านไม่มีความสุข เราต้องให้เงินแม่ทุกเดือนนะคะ 13000-15000 ไม่รวมค่าน้ำไฟที่เราจ่ายเอง และต้องซื้อของเข้าบ้านทุกอย่าง แต่พอเราซื้อของออนไลน์ก็จะด่าตลอด บอกเราฟุ่มเฟื่อย ทั้งๆที่เราสั่งก็เป็นของใช้ในบ้าน เช่นทิชชู่ แชมพู สบู่ (ซึ่งมีเราซื้อเข้าบ้านอยู่คนเดียว) ไม่ว่าเราจะทำดีแค่ไหน เขาก็ยังด่าเราค่ะ และเราคือไม่มีความสุขเลยค่ะ อยากย้ายไปอยู่เองค่ะ แต่เราสงสารแม่ แต่เราเหนื่อย จนตอนนี้แค่หน้าแม่ยังไม่อยากจะมองค่ะ ทำยังไงดีค่ะ ไม่อยากทนฝืนต่อไปแล้วค่ะ
ทะเลาะกับแม่ทุกวัน อยากแยกไปอยู่เองแต่สงสารแม่ ทนหรือถอยค่ะ?