ตามหัวข้อกระทู้
ตอนนี้เราอายุ15-16ปี แม่เรา58ปี แม่ขายกับข้าวตอนกลางคืนแล้วให้เราอยู่บ้านตอนกลางคืนที่กำลังจะนอนบวกกับการที่อยู่คนเดียวทำให้เราคิกตลอดเลยว่า ถ้าวันนึงแม่จากไปเราจะทำอย่างไร แล้วร้องไห้แทบทุกคืน พ้อกับแม่เราเลิกกันแล้วตอนนี้เลยมีแค่แม่ เวลาเราเห็นแม่กำลังทำกับข้าว เราจะคิดขึ้นมาว่าถ้าวันนึงแม่ไม่อยู่แล้วคงไม่มี ภาพข้างหน้าของที่แม่ใช้คงเหลือแค่บ้านโล่งๆกับเราคนเดียว
เราไม่กล้ากอดแม่แต่พอจะกอดก็ไม่กล้าทุกที ทุกวันนี้เราห่วงว่าแม่จะเป็นอะไรมาก ขายของกลับบ้านตี3-4ทุกวัน แล้วจ้องตื่นไปตลาดแต่7โมง กลางวันก็ต้องเตรียมของไปขาย
เราเป็นห่วงสุขภาพแม่มาก แต่พอเราจะไปช่วยขายแม่ก็ไม่ให้ไป เรารู้สึกผิดที่ทำให้แม่ต้องอยู่อย่างนี้ เลยทำให้ร้องไห้ทุกคืนเลย
อยากจะถามหรือให้คำแนะใก็ไม่คิดเรื่องนี้ค่ะ
กลัวแม่จะจากไป
ตอนนี้เราอายุ15-16ปี แม่เรา58ปี แม่ขายกับข้าวตอนกลางคืนแล้วให้เราอยู่บ้านตอนกลางคืนที่กำลังจะนอนบวกกับการที่อยู่คนเดียวทำให้เราคิกตลอดเลยว่า ถ้าวันนึงแม่จากไปเราจะทำอย่างไร แล้วร้องไห้แทบทุกคืน พ้อกับแม่เราเลิกกันแล้วตอนนี้เลยมีแค่แม่ เวลาเราเห็นแม่กำลังทำกับข้าว เราจะคิดขึ้นมาว่าถ้าวันนึงแม่ไม่อยู่แล้วคงไม่มี ภาพข้างหน้าของที่แม่ใช้คงเหลือแค่บ้านโล่งๆกับเราคนเดียว
เราไม่กล้ากอดแม่แต่พอจะกอดก็ไม่กล้าทุกที ทุกวันนี้เราห่วงว่าแม่จะเป็นอะไรมาก ขายของกลับบ้านตี3-4ทุกวัน แล้วจ้องตื่นไปตลาดแต่7โมง กลางวันก็ต้องเตรียมของไปขาย
เราเป็นห่วงสุขภาพแม่มาก แต่พอเราจะไปช่วยขายแม่ก็ไม่ให้ไป เรารู้สึกผิดที่ทำให้แม่ต้องอยู่อย่างนี้ เลยทำให้ร้องไห้ทุกคืนเลย
อยากจะถามหรือให้คำแนะใก็ไม่คิดเรื่องนี้ค่ะ