สวัสดีค่ะชาว Pantip ทุกคน เรื่องนี้มันติดอยู่ในใจเรามานานจนไม่กล้าบอกใครแม้แต่แม่ตัวเอง คืนนั้นเราแอบปีนหน้าต่างออกไปหา "นัท" เพื่อนสนิทที่สุดในชีวิต เพราะนัททักมาบอกว่า “เหงาจัง ออกมาขี่รถเล่นเป็นเพื่อนหน่อย” เราเห็นแม่หลับอยู่เลยตัดสินใจคว้ากุญแจรถออกไปทันที
[กลางเรื่อง: บรรยากาศแปลกๆ]
นัทมารอเราที่เดิมใต้ต้นหูกวางหน้าปากซอย คืนนั้นนัทใส่ชุดนักเรียนที่ดูเปียกชื้นและมีกลิ่นเหม็นอับเหมือนน้ำคลอง เราพยายามชวนคุยถึงเรื่องสอบ แต่นัทเอาแต่ขับรถเงียบๆ ไม่โต้ตอบอะไรเลย จนกระทั่งเราไปถึงสะพานข้ามคลอง นัทจอดรถแล้วหันมามองเราด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
"แกจำได้ไหม... ที่เราสัญญากันว่าจะไม่ทิ้งกัน" นัทพูดประโยคนี้ซ้ำๆ จนเราเริ่มกลัว พอเราจะขอดูหน้าชัดๆ นัทก็เร่งเครื่องส่งเรากลับบ้านทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก
[จุดพีค: ความจริงที่โหดร้าย]
พอเราปีนกลับเข้าห้องนอน เห็นแม่นั่งร้องไห้กอดรูปถ่ายใบหนึ่งอยู่ พอเดินเข้าไปใกล้ๆ ถึงเห็นว่าเป็นรูปของ "นัท" แม่เงยหน้ามาตวาดใส่เราทั้งน้ำตาว่า “นัทมันโดดน้ำตายที่สะพานตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทำไมแกถึงเพิ่งกลับมาดูใจเพื่อน!”
เราช็อกจนล้มทั้งยืน รีบหยิบมือถือมาดูแชทที่นัททักมา ปรากฏว่าไม่มีข้อความอะไรเลย มีเพียงแจ้งเตือนเดียวคือ "นัทได้ออกจากกลุ่มแล้ว" ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น
[บทสรุป: สิ่งที่ตามมา]
ทุกวันนี้ตอนกลางคืน เรายังคงได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์มาเบิ้ลเครื่องอยู่หน้าบ้าน และตามด้วยเสียงเคาะหน้าต่างเบาๆ พร้อมกระซิบว่า “มารับแล้วนะ...”
แอบแม่ไปเที่ยวกับเพื่อนรักที่ตายไปแล้ว... ความทรงจำสุดท้ายที่ทำเอาฉันบ้านแตก
[กลางเรื่อง: บรรยากาศแปลกๆ]
นัทมารอเราที่เดิมใต้ต้นหูกวางหน้าปากซอย คืนนั้นนัทใส่ชุดนักเรียนที่ดูเปียกชื้นและมีกลิ่นเหม็นอับเหมือนน้ำคลอง เราพยายามชวนคุยถึงเรื่องสอบ แต่นัทเอาแต่ขับรถเงียบๆ ไม่โต้ตอบอะไรเลย จนกระทั่งเราไปถึงสะพานข้ามคลอง นัทจอดรถแล้วหันมามองเราด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
"แกจำได้ไหม... ที่เราสัญญากันว่าจะไม่ทิ้งกัน" นัทพูดประโยคนี้ซ้ำๆ จนเราเริ่มกลัว พอเราจะขอดูหน้าชัดๆ นัทก็เร่งเครื่องส่งเรากลับบ้านทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก
[จุดพีค: ความจริงที่โหดร้าย]
พอเราปีนกลับเข้าห้องนอน เห็นแม่นั่งร้องไห้กอดรูปถ่ายใบหนึ่งอยู่ พอเดินเข้าไปใกล้ๆ ถึงเห็นว่าเป็นรูปของ "นัท" แม่เงยหน้ามาตวาดใส่เราทั้งน้ำตาว่า “นัทมันโดดน้ำตายที่สะพานตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทำไมแกถึงเพิ่งกลับมาดูใจเพื่อน!”
เราช็อกจนล้มทั้งยืน รีบหยิบมือถือมาดูแชทที่นัททักมา ปรากฏว่าไม่มีข้อความอะไรเลย มีเพียงแจ้งเตือนเดียวคือ "นัทได้ออกจากกลุ่มแล้ว" ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น
[บทสรุป: สิ่งที่ตามมา]
ทุกวันนี้ตอนกลางคืน เรายังคงได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์มาเบิ้ลเครื่องอยู่หน้าบ้าน และตามด้วยเสียงเคาะหน้าต่างเบาๆ พร้อมกระซิบว่า “มารับแล้วนะ...”