พ่อเเม่...?

สวัสดีค่ะ วันนี้เราอยากมาขอความช่วยเหลือเด็ก15อย่างเรา ที่เป็นMDDบวกกับโรคชักด้วย ย้อนกับไปเมื่อวันที่25ก.พ ตอนนั้นพ่อเรากับเเม่เลี้ยงที่ไม่ได้กลับมาบ้านของคุณย่าเราประมาณปีกว่า กลับมาที่บ้านโดยที่ไม่ได้บอกว่าจะมาล่วงหน้า ย่าเราไม่ได้ว่าอะไรเพราะคุณพ่อบอกว่าจะพาไปรักษาอาการชัก อยากรู้ว่าเราชักจริงหรือเปล่า ซึ่งเราก็ยินดีที่จะไป เเต่ก็รู้สึกที่พ่อปกติ เเม่เลี้ยงเราเล่าว่าก่อนมาเขาอารมณ์โมโหร้าย ที่เราทะเลาะกับคุณยายตอนที่คุณยายมาบ้าน ถึงขั้นจะมาทำร้ายเเละบอกว่าจะมากระทืบ เราไม่ได้พูดอะไรถึงเรื่องนี้ เเละต้องรอลูกของคุณป้าเอารถมาส่งก่อนตอน15:00 ตอนนั้นเป็นตอนเช้าเเก่ๆ พวกเราก็รอ เเม่เลี้ยงเราก็บอกว่าทําไมไม่ทําอะไรบ้านให้มันเรียบร้อย เราก็บอกว่าถ้างั้นเดี๋ยวทำเอง ถ้ามันเป็นอย่างนั้น เเต่เเม่เลี้ยงเราก็บอกว่า ไม่เอาๆ เดี๋ยวก็ชักตายอีก ยังบอกอีกว่าเราควรเชื่อฟังผู้ใหญ่เเละไปเรียนหนังสือ เราก็บอกว่าเราฟังเเละจะไปเรียนกศน.ตอนที่เขาเปิดรับ ที่เราไม่ได้ไปรร.ก็เพราะป่วยจากอาการชัก เขาก็ชี้หน้าเเบ้วก็บอกว่า"เถียง" ทําหน้าไม่พอใจ เราก็เริ่มไม่โอเคเเต่ก็เงียบไว้ก่อน คุณย่าเราเห็นท่าไม่ดีเลยบอกว่าไม่อยากให้เราไปอยู่กับเเม่เลี้ยง พอตอนที่รถมาพ่อเรากับเเม่เลี้ยงก็ขึ้นรถเเล้วก็ไปหาหมอ เเม่เลี้ยงเราก็บอกอีกว่า พูดอะไรก็หัดฟังซะบ้าง ไปหาหมอน่ะให้เขาตรวจดูก็รู้ว่ามันบ้าจริงหรือเปล่า พ่อเราก็ถามว่า ถ้าย่าไม่อยู่จะทำยังไง ตอนนั้นสถานการณ์มันอึดอัดเเล้ว เราเลยพูดไปว่า ไม่คุยเเล้ว หนูไม่อยากพูดเรื่องนี้ สักพักพ่อเราก็เริ่มอาการออก ทุบเเตร พ่อเราก็บอกว่า ถึงเขาจะไม่ใช่เเม่จริงๆ เเต่เขาก็หวังดีกว่าเเม่เเท้ๆอีก หลังจากนั้นภาพเราตัด พอรู้สึกตัวอีกทีก็กําลังโดน ดัดนิ้ว, หยิกหัวนม จกจักเเร้ให้เจ็บ เราพยายามสู้เเต่ตอนนั้นเราตกใจ ทําอะไรไม่ถูกเเล้วก็ร้องไห้ ขอให้เเม่เลี้ยงหยุด เเกก็ไม่หยุด พ่อเราก็ด่าเราเเทตลอดทาง "ถ้าเป็นอีกที กูกระทืบเเน่" เราลุกขึ้นนั่ง เเม่เลี้ยงเราก็หยุดทำ เเล้วก็พาไปที่ร้านป้า คุยเรื่องที่เกิดขึ้นในรถ ส่วนเรานั่งร้องไห้ในรถเงียบๆ พอกลับมาเรารีบกอดย่าเรา พร้อมปลอบ


ไม่รู้ว่าจะเเจ้งหน่วยงานไหนได้บ้างค่ะ อยากขอความช่วยเหลือมากๆ