คมสิ่งใดไม่เทียบเปรียบคมถ้อย
คนพูดน้อยตื้นแผลก็แก้ง่าย
คนพูดมากแผลลึกนึกไม่วาย
บาดเจ็บหายรอยอยู่ไม่รู้จาง
"
เผลอพูดมากปากพล่อยไม่ค่อยตรึก
เหมือนเดินลึกหลงฝ่าเข้าป่ากว้าง
จะเดินกลับก็งงด้วยหลงทาง
เลยเคว้งคว้างเป็นเหยื่อเสือสิงห์งู
""
เลือกโอภาปราศรัยวินัยแย่
เป็นข้อแม้ประชดมักอดสู
พูดในห้องมิดชิดปิดประตู
กำแพงหูผึ่งตั้งฟังเรื่องราว
"""
สงวนคำป้องปรามรั่วความลับ
ความยังกลับลือเลื่องเป็นเรื่องฉาว
บอกกันต่ออุโฆษโจษกันกราว
สั้นเป็นยาว " ความน้อยพลอยมากความ "
คริคริ
โจษกันกราว