🔆 ขออนุญาตตั้งกระทู้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นนะครับ 🔆
…ไม่ได้พาดพิงบุคคลใดโดยเฉพาะ แต่อยากสะท้อนภาพที่หลายคนอาจเคยเจอเหมือนกัน…
โดยส่วนตัว ผมเชื่อว่ามหาวิทยาลัยคือพื้นที่ของผู้ใหญ่…เป็นที่ที่นักศึกษาควรกล้าถาม กล้าแสดงความเห็น และกล้าคิดต่างบนพื้นฐานของเหตุผลที่ดีต่อกันแต่ในความเป็นจริง บางห้องเรียนกลับยังมีภาพของอาจารย์ที่
– ตะโกนใส่นักศึกษา กล่าวหาว่าไม่เข้าใจ❗️
– พูดจาดูถูก เหน็บแนม❗️
– ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล❗️
โดยอ้างว่าเป็น “ความเข้มงวด” หรือ “มาตรฐาน”
…คำถามคือ…
การสอนให้เข้มข้น จำเป็นต้องทำให้นักศึกษารู้สึกกลัวหรือด้อยค่าจริงหรือไม่❓
นักศึกษาในมหาวิทยาลัยไม่ใช่เด็กเล็ก หลายคนตั้งคำถามเพราะอยากเข้าใจ หลายคนเรียนช้าเพราะพื้นฐานไม่เท่ากัน แต่เมื่อคำถามถูกตอบกลับด้วยเสียงตะคอก สิ่งที่หายไปไม่ใช่แค่บรรยากาศในห้องเรียน แต่คือความกล้าที่จะเรียนรู้…
บางครั้งวัฒนธรรมแบบนี้ถูกทำให้เป็นเรื่องปกติในบางสังคม นักศึกษาถูกสอนให้ “อดทน” คนรอบข้างถูกสอนให้ “อย่ามีปัญหา” สุดท้ายคำว่า
“จรรยาบรรณ” ก็กลายเป็นแค่ตัวหนังสือในเอกสาร…ไม่แสดงออกผ่านการกระทำที่ถูกต้องดีงามและเหมาะสม
ผมไม่ได้บอกว่าอาจารย์ทุกคนเป็นแบบนี้…ในความจริง อาจารย์ดีๆมีอยู่มากมาย แต่เมื่อพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมยังเกิดขึ้น และไม่มีพื้นที่ให้พูดถึงอย่างเปิดเผย คำถามคือ เราควรมองข้ามต่อไป หรือควรเริ่มคุยกันอย่างจริงจัง…
⸻
❓คำถามชวนแลกเปลี่ยนและสนทนากัน:
•มหาวิทยาลัยควรเป็น “พื้นที่ปลอดภัยทางความคิด” แค่ไหน?
•การตะโกนใส่นักศึกษา เป็นเรื่องที่ยอมรับได้หรือไม่?
•หากเจอเหตุการณ์แบบนี้ นักศึกษาควรมีช่องทางจัดการอย่างไรโดยไม่ถูกมองว่าเป็นปัญหา?
🔅ขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสุภาพนะครับ🔅
❇️อยากฟังมุมมองจากทั้งศิษย์เก่า นักศึกษา และอาจารย์ครับ 🙏🥰
มหาวิทยาลัยควรเป็นพื้นที่ปลอดภัยไหม? เมื่อบางห้องเรียนยังเต็มไปด้วยเสียงตะคอก!!!