🔆 ขออนุญาตตั้งกระทู้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นนะครับ 🔆
…ไม่ได้เจาะจงถึงครูหรือโรงเรียนใดเป็นการเฉพาะ แต่อยากชวนคุยในภาพรวมของสังคมการศึกษา…
หลายคนคงเคยผ่านประสบการณ์ในห้องเรียนที่เสียงของครูไม่ใช่เสียงอธิบายหรือให้กำลังใจ…แต่เป็นเสียงตะโกน ตะคอก ดุ หรือประชดประชันนักเรียน!!!
พฤติกรรมเหล่านี้มักถูกอธิบายว่า “ต้องดุถึงจะได้ผล” “เด็กสมัยนี้ต้องเข้ม” หรือ “ครูเหนื่อย ครูเครียด” แต่คำถามคือ การจัดการชั้นเรียนจำเป็นต้องแลกมาด้วยการทำให้นักเรียนรู้สึกกลัวหรือด้อยค่าหรือไม่❓
นักเรียนแต่ละคนมีพื้นฐานและจังหวะการเรียนรู้ไม่เท่ากัน บางคนกล้าถาม บางคนเงียบเพราะไม่มั่นใจ แต่เมื่อความผิดพลาดเล็กๆถูกตอบกลับด้วยการตะโกน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่ความเงียบในห้องเรียน หากคือความไม่กล้าคิด ไม่กล้าพูด และไม่กล้าลอง…
…ที่น่ากังวลคือ พฤติกรรมเหล่านี้ค่อยๆถูกทำให้เป็นเรื่องปกติ…
‼️นักเรียนถูกสอนให้ทน
‼️ผู้ปกครองบางส่วนเลือกเงียบ
‼️และระบบการศึกษาก็เดินต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น…
ผมไม่ได้มองว่าครูทุกคนเป็นแบบนี้…ครูดีๆที่สอนด้วยความเข้าใจยังมีอยู่มากมาย แต่เมื่อเสียงดุด่ายังดังอยู่ในบางห้องเรียน…เราควรเริ่มตั้งคำถามว่า การศึกษาควรพาเด็กไปสู่ความกล้า หรือพาไปสู่ความกลัวกันแน่⁉️
⸻
❓คำถามชวนแลกเปลี่ยนและสนทนา :
•การตะโกนใส่นักเรียน ยังเป็นวิธีสอนที่เหมาะสมอยู่ไหมในยุคนี้?
•ความเข้มงวดกับการให้เกียรติ สามารถไปด้วยกันได้หรือไม่?
•หากเด็กเจอเหตุการณ์แบบนี้ ควรมีช่องทางใดที่ปลอดภัยในการสะท้อนปัญหา?
🔅ขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสุภาพนะครับ🔅
❇️อยากฟังมุมมองจากครู ผู้ปกครอง และอดีตนักเรียนครับ 🙏😍
เสียงในห้องเรียนควรเป็นแบบไหน? เมื่อการดุด่ากลายเป็นเรื่องปกติในโรงเรียน!!!