เด็กอายุ 14 คนนี้เรื่องมากไปไหม?

ฉันรู้ส่ากระทู้นี้ฉันอาจจะโดนคนที่มีอายุหรือชราวิจารณ์ในทางที่บอกว่า " ฉันผิด " แต่ถ้ามองในมุมของวัยรุ่นที่รักของส่วนตัว คุณอาจจะเข้าใจขึ้น ฉันเป็นเด็ก 14 ปี ที่กำลังจะขึ้นม.3 ฉันมีห้องส่วนตัวเป็นของตัวเอง แต่ปัญหาที่พบคือ ไม้แขวนผ้าของฉันมักจะหายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ พอไปสืบดูก็พบว่าพ่อของฉันมาขโมยมันไป ฉันจึงเลือกเข้าไปพูดดีๆ กับพ่อและแม่ แต่เขาบอกฉันว่า " แค่ไม้แขวนผ้าจะหวงทำห่าอะไร " เป็นคำหยายคาย ฉันเลยต้องหาวิธีแก้โดยการล็อกห้องบ้าง ซื้อมาใหม่บ้าง ทำสัญลักษณ์บ้าง แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย เขายังคงขโมยไป ไม่ทางหน้าต่าง ก็ไขเข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับอนุญาต บางทีก็สั่งให้ฉันนำไม้แขวนมา โดยไม่ฟังคำค้านของฉัน ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะออกเสียง เพราะว่าในบ้านพ่อใหญ่ที่สุด เวลาฉันโต้เถียงหรือพยายามหาเสรีภาพให้ตนเอง ฉันมักจะโดนด่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรงเสมอ

แต่นี่คือสาเหตุที่ฉันต้องหวงของใช้ของตนเอง​ 1.หากคุณมีลูกคุณจะรู้ว่า ผู้เป็นผู้ปกครองมักหวง ฉันมองว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันต้องดูแล 2.ฉันโตมากับการที่ไม่มีคนคอยรักคอยห่วงใย ต้องเติบโตมาด้วยตนเองเสมอ ไม่ว่าจะต้นไม้ สัตว์เลี้ยง หรือของที่ฉันใช้เงินซื้อมา ฉันก็หวงและอยากดูแลอยู่แล้ว 3.ด้วยอายุของฉันที่จะขึ้นเลข 15 แล้ว ผู้ใหญ่บางท่านอาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กไม้แขวนสามารถแบ่งปันกันได้ แต่สำหรับฉันที่เป็นเจ้าของไม้แขวนผ้าฉันไม่โอเคที่จะแชร์มันร่วมกับใคร

เด็กแบบฉัน ช่วงวัยม.ต้น ควรจะได้รับสิทธิส่วนตัวหรือไม่ หรือฉันเรียกร้องมากเกินไป เพียงเพราะแค่อยากให้พ่อเลิกยุ่งกับความเป็นส่วนตัวของฉัน เช่น เลิกเข้าห้องโดยไม่ได้รับอนุญาต เลิกขโมยของของฉัน เลิกสั่งให้ฉันทำสิ่งที่ไม่อยากทำ ฉันมีสิทธิ์ในตัวเองบ้างไหม หรือเพราะฉันเป็นเด็ก ผู้ใหญ่หลายท่านเลยคิดว่า "เรื่องแค่นี้จะไปอะไรนักหนา"​​​

ฉันต้องการวิธีแก้ไขสิ่งนี้ ไม่ใช่ปล่อยไป ไม่ใช่ปะทะ ไม่ใช่เงียบ ท่าน​สามารถแสดงความคิดเห็นได้ (กรุณาแสดงความคิดเห็นแบบไม่มองข้าง)​
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่