ว่าด้วยพระนิพพาน...

ธรรมนี้อันสัตว์ที่ถูกราคะและ โทสะครอบงำแล้ว ไม่ตรัสรู้ได้โดยง่าย สัตว์ที่ถูก ราคะย้อมไว้ ถูกกองแห่งความมืดหุ้มห่อไว้แล้ว จักเห็นไม่ได้ซึ่งธรรมที่มีปรกติไปทวนกระแส อันละเอียด ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก เป็

โดยปกติชาวพุทธสายเถรวาทยึดถือว่านิพพานเป็นธรรมสูงสุดไม่มีอะไรยิ่งไปกว่า แต่ต่อมาเมื่อรู้ความจริงว่าแท้ที่จริงแล้ว นิพพานก็ไม่มีแก่น ไม่มีสาระ เป็นอนัตตา แล้วที่นี้จะให้ยึดถืออะไรครับ หุ หุ หุ

เพราะสิ่งที่เป็นอนัตตา พระพุทธเจ้าท่านตรัสอยู่แล้วว่า มันไม่ดี ไม่งาม ไม่น่าใคร่ ไม่น่ายึดถือ ไม่น่าปราถนา ไร้แก่น ไร้สาระ ไม่ควรแสวงหา แต่กลับสอนให้ละ ให้เลิก ให้ละความพอใจ ในสิ่งที่เป็นอนัตตาเหล่าน

ฐานะที่บุคคลเห็นได้ยากชื่อว่านิพพาน ไม่มีตัณหา นิพพาน นั้นเป็นธรรมจริงแท้ ไม่เห็นได้โดยง่ายเลย ตัณหาอัน บุคคลแทงตลอดแล้ว กิเลสเครื่องกังวลย่อมไม่มีแก่บุคคล ผู้รู้ ผู้เห็นอยู่ ฯ และธรรมอะไรเป็นธรรม

พอลองคิดๆดู เราใช้ชีวิตในแบบของเราเสียดีกว่า ทำเลเวลตัวเองให้สูงขึ้น อยู่กับศรัทธา มั่นคงไม่สั่นคลอน สละชีวิตเนื้อหนัง ทำประโยชน์ให้คนอื่น เป็นกระโถนให้คนปลดทุกข์ นิพพานหรือการหลุดพ้นอะไรไม่เห็นจะจำเป

เรื่อง ประชาธิปไตยอาจไม่ใช่เสียงส่วนใหญ่ ครูแสงดาว เป็นคุณครู คนใหม่ ที่เพิ่งจะได้รับมอบหมายให้มาทำหน้าที่ ครูสอนหนังสือให้แก่นักเรียน ใน โรงเรียน ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในต่างจังหวัด ซึ่งหมู่บ้านนี ้ผู้ใ