สวัสดีครับ
ต้องเท้าความก่อนว่า จขกท.เป็นคนที่ค่อนข้างเฟรนลี่คุยง่ายใจดีแต่โดนเอาเปรียบมาเยอะแล้วครับจนผมอยากเปลี่ยนเป็นคนใจดำแทนเช่นผมเห็นเพื่อนตอบภาษาอังกฤษไม่ได้ผมเลยบอกผู้ช่วยเพื่อนแล้วเพื่อนก็ตอบกลับมาว่า(แหลม)
ผมก็เลยปฏิญาณตนต่อตนเองเลยว่าผมจะไม่ช่วยใครอีกแล้วทั้งชีวิตแล้วเปลี่ยนเป็นคนใจดำบ้างผมก็เคยมีเพื่อนสนิทหญิงที่สนิทมากๆคนหนึ่งตอนนี้ถึงแม้จะยังพูดสุภาพแต่ผมใช้เขาเป็นเครื่องมือแล้วเพราะเขาเรียนเก่งกว่าผมแต่ว่าผมเรียนไม่เก่งเลยขอเขาลอกงานอย่างเดียวโดยที่ไม่สนใจความรู้สึกของเขาเพราะเขาไม่ให้ผมก็จะรู้สึกเกลียดเขา มีครั้งหนึ่งเคยมีคนขอให้ผมช่วยเรื่องงานผมตอกใส่หน้ามันว่า"ก็ทำเองดิกูไม่ช่วยหรอก"เรื่องแรกก็ประมาณนี้แหละครับ
เรื่องที่ 2
เรื่องเลิกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบคือปกติผมจะเป็นคนชอบเล่นดนตรีและซ่อมรถแต่ว่า ซ่อมรถบางครั้งของผมมันก็ต้องมีเบิ้ลไล่รอบอยู่ตามปกติของรถคาบูแล้วทีนี้ผมโดนข้างบ้านทักมาหาคนในบ้านอันนั้นยังพอเข้าใจได้ซึ่งผมก็บอกให้ได้แต่ผมเจอน้าระเบิดอารมณ์ใส่ทำให้ผมทนไม่ไหวจนพูดออกไปว่า"กูผิดเองล่ะครับ"ใส่น้าแท้ๆของตัวเอง กับเรื่องดนตรีซึ่งผมเข้าไปเล่นในดุริยางค์ตอนแรกมันก็สนุกครับแต่อยู่ไปตามประสาครูดนตรี
ด่าแรงมาก(เป่าผิดแค่ตัวเดียวคือให้ทุกคนหยุดเปล่าแล้วชี้หน้าคนที่เป่าผิดแล้วด่าแบบทำให้อับอาย) หรือถ้าเกิดว่าใครมึนๆหรือทำอะไรไม่ถูกก็จะโดนตบซึ่งผมเคยโดนไม้กลองฟาดหัวมาแล้วเนื่องจากเป่าผิดโน๊ตแล้วผมเคยร้องไห้เพราะว่าทนความเครียดไม่ไหวก็เลยจะตัดสินใจว่าเลิก
ทั้งซ่อมรถเลิก
ทั้งเล่นดนตรีไปเลยจะได้มาใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่วไป.
หัวข้อสุดท้าย
จขกท.เป็นลูกคนเดียวในบ้านซึ่งด้วยความคึกคะนองของวัยรุ่นก็คือเรื่องปกติแต่ที่นี้ผมเคยโดนพ่อบ่นเรื่องผมใช้เครื่องมือแล้วเอาหายซึ่งผมก็พยายามจะหาให้แต่ยังไงมันก็หาไม่เจอเพราะมันลืมไปแล้วแล้วก็โดนพ่อด่าหนักมาก และวันนั้นผมนั่งในรถพ่อจะหาเครื่องมือมาซ่อมรถหาไม่เจอพ่อก็เลยบ่นผม แล้วทีนี้แม่ก็ทำ(ฮือ) ใส่ประมาณแบบสมน้ำหน้า
เพราะแม่ของผมก็มีนิสัยnarcissistในตัวอยู่แล้วพอพูดถึงเรื่องดุริยางค์ผมเครียดแม่ก็บ่นกว่าอีกว่าพูดอย่างนี้มาหลายรอบทำไมไม่ขอออกล่ะ(จขกท.เล่นtubaแล้วมันหาคนแทนยาก)ก็เลยทะเลาะกับแม่หลายรอบแล้วต้องบอกก่อนว่าวัยเด็กก็เป็นเรื่องปกติที่เด็กๆจะมีแฟนกันซึ่งผมก็เคยมีอยู่แล้วทีนี้ผมไปเรียนว่ายน้ำแล้วเหมือนผมล้างคลอรีนหัวไม่หมดมั้งเพราะว่ายังเป็นมือใหม่และทีนี้แม่ก็เข้ามาแล้วก็บ่นผมแล้วพูดประโยคที่ผมฟังว่า สมมุติแฟนในวัยเรียนชื่อA "เนี่ยแล้วมีแฟนอ่ะดูแลตัวเองก็ไม่สะอาดให้เพื่อนเขาไปเล่าว่า
เนี่ยดูแฟนอีAดิ
รังแคเต็มหัว" แล้วแม่ใช้นิ้วชี้กดหัวผมแรงๆแล้วก็บอกว่า อีกไม่นานเขาก็จะบอกเลิก เลยทำให้ผมแค้นแฟนในสมัยเรียนตั้งแต่นั้นแล้วครับทุกวันนี้ก็ยังแค้นอยู่ก็คือถ้าฟังตั้งแต่ต้นแฟนเก่าผมก็คือเพื่อนสนิทหญิงที่ผมได้กล่าวไปนั่นแหละ
ผมเคยเครียดมากจนถึงขั้นพึ่งอบายมุขเพื่อลืมสิ่งร้ายๆหนังผู้ใหญ่ก็ดูมาแล้วดูจนไม่มีอารมณ์แล้วครับ อยากระบายให้ใครสักคนฟังแต่ไม่รู้จะระบายให้ใครเลยมาระบายใน pantip นี่แหละครับ
ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ
อยากเปลี่ยนนิสัย,เลิกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ และโดนคนที่บ้านซ้ำเติม
ต้องเท้าความก่อนว่า จขกท.เป็นคนที่ค่อนข้างเฟรนลี่คุยง่ายใจดีแต่โดนเอาเปรียบมาเยอะแล้วครับจนผมอยากเปลี่ยนเป็นคนใจดำแทนเช่นผมเห็นเพื่อนตอบภาษาอังกฤษไม่ได้ผมเลยบอกผู้ช่วยเพื่อนแล้วเพื่อนก็ตอบกลับมาว่า(แหลม)
ผมก็เลยปฏิญาณตนต่อตนเองเลยว่าผมจะไม่ช่วยใครอีกแล้วทั้งชีวิตแล้วเปลี่ยนเป็นคนใจดำบ้างผมก็เคยมีเพื่อนสนิทหญิงที่สนิทมากๆคนหนึ่งตอนนี้ถึงแม้จะยังพูดสุภาพแต่ผมใช้เขาเป็นเครื่องมือแล้วเพราะเขาเรียนเก่งกว่าผมแต่ว่าผมเรียนไม่เก่งเลยขอเขาลอกงานอย่างเดียวโดยที่ไม่สนใจความรู้สึกของเขาเพราะเขาไม่ให้ผมก็จะรู้สึกเกลียดเขา มีครั้งหนึ่งเคยมีคนขอให้ผมช่วยเรื่องงานผมตอกใส่หน้ามันว่า"ก็ทำเองดิกูไม่ช่วยหรอก"เรื่องแรกก็ประมาณนี้แหละครับ
เรื่องที่ 2
เรื่องเลิกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบคือปกติผมจะเป็นคนชอบเล่นดนตรีและซ่อมรถแต่ว่า ซ่อมรถบางครั้งของผมมันก็ต้องมีเบิ้ลไล่รอบอยู่ตามปกติของรถคาบูแล้วทีนี้ผมโดนข้างบ้านทักมาหาคนในบ้านอันนั้นยังพอเข้าใจได้ซึ่งผมก็บอกให้ได้แต่ผมเจอน้าระเบิดอารมณ์ใส่ทำให้ผมทนไม่ไหวจนพูดออกไปว่า"กูผิดเองล่ะครับ"ใส่น้าแท้ๆของตัวเอง กับเรื่องดนตรีซึ่งผมเข้าไปเล่นในดุริยางค์ตอนแรกมันก็สนุกครับแต่อยู่ไปตามประสาครูดนตรี
ด่าแรงมาก(เป่าผิดแค่ตัวเดียวคือให้ทุกคนหยุดเปล่าแล้วชี้หน้าคนที่เป่าผิดแล้วด่าแบบทำให้อับอาย) หรือถ้าเกิดว่าใครมึนๆหรือทำอะไรไม่ถูกก็จะโดนตบซึ่งผมเคยโดนไม้กลองฟาดหัวมาแล้วเนื่องจากเป่าผิดโน๊ตแล้วผมเคยร้องไห้เพราะว่าทนความเครียดไม่ไหวก็เลยจะตัดสินใจว่าเลิก
หัวข้อสุดท้าย
จขกท.เป็นลูกคนเดียวในบ้านซึ่งด้วยความคึกคะนองของวัยรุ่นก็คือเรื่องปกติแต่ที่นี้ผมเคยโดนพ่อบ่นเรื่องผมใช้เครื่องมือแล้วเอาหายซึ่งผมก็พยายามจะหาให้แต่ยังไงมันก็หาไม่เจอเพราะมันลืมไปแล้วแล้วก็โดนพ่อด่าหนักมาก และวันนั้นผมนั่งในรถพ่อจะหาเครื่องมือมาซ่อมรถหาไม่เจอพ่อก็เลยบ่นผม แล้วทีนี้แม่ก็ทำ(ฮือ) ใส่ประมาณแบบสมน้ำหน้า
เพราะแม่ของผมก็มีนิสัยnarcissistในตัวอยู่แล้วพอพูดถึงเรื่องดุริยางค์ผมเครียดแม่ก็บ่นกว่าอีกว่าพูดอย่างนี้มาหลายรอบทำไมไม่ขอออกล่ะ(จขกท.เล่นtubaแล้วมันหาคนแทนยาก)ก็เลยทะเลาะกับแม่หลายรอบแล้วต้องบอกก่อนว่าวัยเด็กก็เป็นเรื่องปกติที่เด็กๆจะมีแฟนกันซึ่งผมก็เคยมีอยู่แล้วทีนี้ผมไปเรียนว่ายน้ำแล้วเหมือนผมล้างคลอรีนหัวไม่หมดมั้งเพราะว่ายังเป็นมือใหม่และทีนี้แม่ก็เข้ามาแล้วก็บ่นผมแล้วพูดประโยคที่ผมฟังว่า สมมุติแฟนในวัยเรียนชื่อA "เนี่ยแล้วมีแฟนอ่ะดูแลตัวเองก็ไม่สะอาดให้เพื่อนเขาไปเล่าว่า
เนี่ยดูแฟนอีAดิ
ผมเคยเครียดมากจนถึงขั้นพึ่งอบายมุขเพื่อลืมสิ่งร้ายๆหนังผู้ใหญ่ก็ดูมาแล้วดูจนไม่มีอารมณ์แล้วครับ อยากระบายให้ใครสักคนฟังแต่ไม่รู้จะระบายให้ใครเลยมาระบายใน pantip นี่แหละครับ
ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ