เล่าเรื่องอาหาร ขนมสัมปันนี สีพาสเทลที่สวยงาม

ขนมโบราณที่แม่เคยทำให้กิน ถึงแม้ฉันไม่ค่อยชอบรสชาติสักเท่าไหร่แต่ยังจำได้ดีถึงเรื่องราวที่แม่เล่าให้ฟัง…

ชื่อ "สัมปันนี"  แปลว่า "เป็นที่รัก" 

ในสมัยก่อน …ขนมชนิดนี้มักถูกจัดเตรียมขึ้นในงานมงคล โดยเฉพาะงานแต่งงาน ใช้แทนความในใจที่ฝ่ายหนึ่งมีต่ออีกฝ่ายหนึ่ง

หรือภรรยาทำขึ้นมาเพื่อให้สามีที่เป็นทหารไปออกรบ เนื่องจากขนมสามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน มีรสชาติหอมหวานละมุน 

ส่วนอีกที่มา…ขนมสัมปันนีมีชื่อ มาจาก “เรือสัมปันนี” ที่คล้ายๆกับเรือสำปั้น หรือ เรือซำปัง แต่เพรียวกว่า เพราะฉะนั้นขนมสัมปันนีดั้งเดิม จึงถูกตัดเป็นสี่เหลี่ยมที่มีรูปลักษณ์เหมือนเรือสัมปันนีตามชื่อ ไม่ได้มีลักษณะสวยงามหลากหลายรูปแบบเหมือนปัจจุบัน

ใครที่เคยได้ลองชิมจะพบว่า เมื่อวางขนมลงบนลิ้น ขนมจะค่อยๆ ละลายหายไป ทิ้งไว้เพียงความหอมหวานของกะทิ รสชาติที่นุ่มนวล และกลิ่นควันเทียนที่อบอวลอยู่ในปาก เป็นความสนุกในการกินอีกแบบ สำหรับวัยเด็กของฉัน

ภายนอกถูกปั้นหรือกดลงพิมพ์ หรือตัดเป็นชิ้น ดูเปราะบาง สีนวลตา ส่วนภายในมีความร่วนซุยแต่ยังคงนุ่มนวล

การทำสัมปันนีนั้นใช้เพียง แป้งมันสำปะหลัง กะทิ และน้ำตาลทราย ดูเหมือนจะง่าย แต่ความยากอยู่ที่ ความอดทน…

 -การคั่วแป้ง ต้องใช้ไฟอ่อนที่สุด ค่อยๆ คั่วจนแป้งสุกและเบาหวิว หากไฟแรงไปแป้งจะไหม้ หากแป้งไม่สุกขนมจะเหนียวติดฟัน

 -การเคี่ยวกะทิ และน้ำตาล ต้องเคี่ยวจนข้นเหนียวพอดี เป็นยางมะตูม เมื่อผสมกับแป้งแล้วสามารถปั้นเป็นรูปทรงได้โดยไม่แตก

 -การอบควันเทียน ข้ามคืน เป็นขั้นตอนสุดท้ายที่ขาดไม่ได้ 

ขนมนี้มี 2 สูตร แล้วแต่ความชอบ

 …สูตรกรอบ จะนำไปตากแดดหรืออบจนผิวข้างนอกกรอบ แข็งแรงขึ้นมานิดหนึ่ง แต่ข้างในยังนุ่ม

 …สูตรเปียก จะมีความชื้นมากกว่า นุ่มนิ่มละมุนลิ้น และละลายหายไปในปากทันทีที่สัมผัสลิ้น

ถ้าถามฉันว่าชอบสูตรไหนคงไม่ชอบทั้งสองสูตรเพราะฉันไม่ชอบกลิ่นกะทิ แต่สีพาสเทลสวยงามของขนมยังตราตรึงอยู่ในใจฉันเสมอ