รีวิวความโง่ ในวัยใกล้30

กระทู้สนทนา

ขอใช้พื้นที่นี้เล่าประสบการณ์โง่ ๆ ของตัวเอง
ไม่ใช่เพื่อดราม่า แต่เผื่อเป็นอุทาหรณ์ให้คนทำงานบริการ
หรือใครที่คิดว่าตัวเอง “ระวังแล้ว” จะได้ระวังมากขึ้นอีกนิด

เรื่องเกิดขึ้นที่ร้านมือถือ
ลูกค้าเอา iPhone 8 Plus มาติดฟิล์ม

แค่ประโยคนี้ คนทำร้านมือถือคงเริ่มเสียวแล้ว
เพราะสภาพเครื่องคือ

ขอบล่างแตกแทบทั้งแถบ เหลือแค่บริเวณใกล้ปุ่มโฮม

หน้าจอมีรอยร้าวขึ้นไปหลายเส้น
พูดง่าย ๆ คือ “จอเสี่ยงมาก”

และนี่แหละ คือ ความโง่ของเรา

ตอนลูกค้ายื่นเครื่องมา
เรา ไม่ได้เปิดจอให้สว่างสุดเช็คสภาพก่อน
ลูกค้าไม่ได้เปิดจอให้ดู เราก็คิดว่า
“แตกขนาดนี้ ระวังสุด ๆ ก็น่าจะพอ”

เราติดฟิล์มด้วยความระวังขั้นสุด
แตะเบามาก แค่ไล่อากาศ
เพราะใครเจอจอร้าวแบบนี้จะรู้ดีว่า

กดแรง = แตกเพิ่มแน่นอน

ติดฟิล์มเสร็จ
ใส่เคส
ตรวจความเรียบร้อย
แล้ว คืนเครื่องให้ลูกค้า

ลูกค้าเป็นคน เปิดหน้าจอเอง

แล้วก็หันกลับมาบอกทันทีว่า

“จอผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน”

ตรงนั้นเองที่เห็นว่า
หน้าจอมีอาการ เส้นขึ้น / หมึกจอมา

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเรียกร้องความรับผิดชอบทั้งหมด

ลูกค้าหาว่า

เรากดจอเขาแรง ทำให้จอพัง

ทั้งที่ความจริงคือ

เครื่องแตกหนักอยู่ก่อนแล้ว

เราไม่ได้เปิดจอหลังติดฟิล์ม

อาการเกิดขึ้นตอนที่ลูกค้าเปิดเครื่องเอง

ทางเลยจะรับผิดชอบในการเปลี่ยนจอให้ฟรีแต่เป็นงานเทียบ(ซึ่งแจ้งแต่แรก)

ประเด็นที่ทำให้เรื่องมันกดดันขึ้น

ลูกค้าพูดวนอยู่ประโยคเดียวหลายรอบว่า

“จอผมเป็นจอแท้”

แต่ไม่มี

รูปก่อนหน้า

หลักฐาน

หรือเอกสารใด ๆ

ทางร้านจึงแจ้งชัดตั้งแต่แรกว่า

จะรับผิดชอบเปลี่ยนจอให้ฟรี แต่เป็น “จอเทียบ”

ไม่ได้บอกว่าจะเปลี่ยนจอแท้
และไม่ได้ยืนยันอะไรเกี่ยวกับจอเดิม

แต่ลูกค้าก็ยังย้ำซ้ำ ๆ ว่า

“จอผมเป็นจอแท้”

เหมือนพยายามใช้คำนี้กดดันให้ร้านต้องรับผิดชอบมากกว่าที่ควร
ทั้งที่ในความเป็นจริง
ร้านไม่ได้จำเป็นต้องรับผิดชอบตั้งแต่ต้น
เพราะเครื่องมีความเสียหายรุนแรงอยู่แล้ว

ช่วงหนึ่ง เราเกือบเรียกตำรวจ

เพราะสถานการณ์มันตึงมาก
โดนกล่าวหาซ้ำ ๆ ว่า “กดจอแรง”

แต่พอมานั่งคิดตามเหตุผล

กล้องร้านเสีย

ไม่มีภาพสภาพเครื่องก่อนติดฟิล์ม

ไม่มีหลักฐานว่าเรา “ไม่ได้” กดแรง

สุดท้ายเลยรู้ว่า
ต่อให้เรียกตำรวจมา
เรื่องก็อาจไม่ได้จบสวย
และคนที่อาจเสียเปรียบที่สุด… คือเราเอง

เพื่อให้เรื่องจบเร็ว
เจ้าของร้านยอมรับผิดชอบ
เปลี่ยนจอให้ฟรี ทั้งที่ตามเหตุผลแล้ว
ร้านไม่จำเป็นต้องต้องทำขนาดนั้น

ลูกค้าได้ของฟรีไป
ส่วนเราก็ได้ “บทเรียน” กลับมา

สิ่งที่ได้จากความโง่ครั้งนี้

มันไม่ใช่ความโง่แบบไม่รู้เรื่อง
แต่มันคือความโง่แบบ

“คิดว่าระวังแล้ว… แต่ยังไม่พอ”