เมื่อได้ เดินธุดงค์ เข้าป่าเข้าถ้ำ ผจญสิ่งลี้ลับ

อยากขอคำปรึกษาพี่ๆครับ
คือเมื่ออาทิตย์ก่อนได้มีโอกาสเดินตามครูอาจารย◌์ เข้าไปปฏิบัติ ในป่า
ในถ้ำลึกเพื่อฝึกอะไรหลายๆอย่าง

แต่ข้าน้อยกลับเป็นคนเดียวที่สอบตก เพราะจริตนิสัยไม่สามารถเข้ากับคนอื่นๆเขาได้
เป็นเรื่องยาก ที่การเดินตามครูของเรานั้น ไม่สามารถเจียระไนสิ่งใดในตัวได้ตามที่ท่านมุ่งหวัง
กลับยิ่งรู้สึกว่า เรายิ่งห่างออก นี่ไม่ใช่ทางของเรา
แม้นครูปราถนาดี เราก็มืสามารถรับในสื่งที่ไม่ใช่ตัวตนได้

การบำเพ็ญบารมีนั้น ต่างฝ่ายต่างอยู่ในมุมที่คนละมุม
ข้าน้อยยิ่งรู้สึกอึดอัด ในการเดินตามพญายักษ◌์
เมื่อครูยิ่งจ้ำจี้จำไช ยิ่งรู้สึกต่อต้าน

แต่การจะเดินผู้เดียวนั้น ก็ไม่สามารถเดินได้
ความสับสนในความกตัญญู กับ อกตัญญู นั้นมันเป็นเส้นบางๆ

วิถีของโพธิสัตว์นั้นควรจะเป็นเช่นใดครับ