เมื่อวันที่
24 กรกฎาคม 2559 เวลา 14:59 น.
หรือเกือบสิบปีที่แล้ว ฉันได้ตั้งกระทู้หนึ่งขึ้น >>
https://pantip.com/topic/35416043
เพื่อบันทึกความทรงจำในระหว่างที่ไปเที่ยวบ้านตาใจ๋
เป็นความทรงจำร่วมกับเพื่อนๆในพันทิปที่ค่อนข้างได้รับความสนใจอยู่พอควร
และในปี 2569 สิบปีต่อมาฉันจึงได้ตั้งกระทู้นี้ขึ้นอีกครั้ง ไปเที่ยวหาตาใจ๋อีกครั้ง
ไม่ลืมที่จะเก็บภาพพร้อมเรื่องราวมาฝากให้ทุกคนได้ร่วมย้อนรำลึกเมื่อสิบปีที่แล้วกัน
อีกครั้ง........
ท่ามกลางต้นไม้หนาทึบ แสงแดดร้อนจัด บ้านสีแดงเก่าของตาใจ๋ก็ยังคงตั้งอยู่อย่างถาวร
แม้เวลาจะเลยเลยผ่าน แม้ว่าธรณีจะไหวมาหลายครั้งตั้งแต่อดีต แม้ว่าแผ่นเปลือกโบกจะขยับไปมา
แต่บ้านของตาใจ๋ก็ยังตั้งอยู่ที่เดิม
พอแดดเลียฝาบ้าน ก็เผยโฉมบ้านไม่สีแเดงเก่าที่ฉันคุ้นตา วันนี้ฉันเดินมาเที่ยวบ้านตาใจ๋ในช่วงบ่ายแก่ๆ
เพื่อที่ถ่ายรูปแล้วจะมีแสงสวยๆมาอวดเพื่อนๆของฉันที่มาชมกระทู้นี้
ที่รั้วและหน้าบ้านมุมหลัวไม้และเถาต้นมะระขี้นกก็ยังขึ้นอยู่เขียวชอุ่มเช่นเคย
ฉันปรากฎตัวเงียบๆที่ตีนบันไดไม้เก่า
" มีไผอยู่ก่อ " ฉันร้องเรียก
" แม่หลวงพรอยู่กับหลานอยู่บนเฮือน ขึ้นมาได้เลย "
" โอเค ขอขึ้นไปบ้านกำเน้อหลวง "
วันนี้โชคดีที่เจอแม่หลวงพรกับหลานนั่งสานแอ๊ปข้าวกันสองคนที่ชานม้านั่งหน้าบ้าน
ฉันในฐานะเพื่อนบ้านจึงขออนุญาตถ่ายภาพและเยี่ยมชมบ้านอีกครั้งหนึ่ง
ส่วนตาใจ๋ไปโต๊งไปใจหอม เดี่ยวกลับมา แม่หลวงพรบอกกับฉันแบบนี้
แอ๊บข้าวเดี๋ยวนี้ พ่อค้าคนกลางบอกว่าต้องสานให้งามละเอียด
สานให้ได้มาตรฐานความสวย ไม่งั้นจะไม่ซื้อเพราะขายต่อยาก
แม่หลวงพรจึงตั้งใจสานเป็นพิเศษ
ฉันขอวานให้หลายชายตัวน้อยที่นั่งกับหลวงพร ช่วยเป็นตากล้องให้ฉันหน่อย
เราเริ่มจากห้องครัวไฟเพราะฉันหิวข้าว ไปดูหน่อยว่าวันนี้แม่หลวงพรทำอะไรกิน
แต่อาหารหมดฉันจึงได้แต่เพียงเขี่ยหลัวเก่ามอดเล่นที่เตาเฉยๆ
มุมประตูหลังบ้านใช้ตากผ้า ประตูไม้เก่าที่ตากฝนอาบแดดมาหลายสิบปี มามากกว่าอายุของฉัน
ตรากตรำพอๆกับการทำงานของตาใจ๋ในเรือกสวนไร่นา
ฝ้าเพดานหลังคาไม้ ตีบุสังกะสีให้แดดส่งลงมามากขึ้น ใช้แสงแดดที่พยายามเจาะทุลุบ้านไม้ลงมาอาบพื้นให้เป็นประโยชน์
ตากพริก ตากหอม ตากอุปกรณ์ทำสวนทำนา ของตาใจ๋
ฉันว่าตอนนี้บ้านกลายเป็นโรงละครไม้ เป็นหลังม่านฉากการแสดงที่ไว้สำหรับเปลี่ยนชุดนักแสดงและเก็บอุปกรณ์ประกอบฉาก
เรายังคงนั่งเล่นที่รับแขกหน้าบ้านเมื่อครู่ตอนฉันขึ้นมาที่หน้าบันได
ที่เติ๋นไม้มุมเอกของบ้าน ยังคงทำหน้าที่บอกเล่าประวัติชีวิต เก็บความทรงจำของสมาชิกในบ้านที่หมุนเวียนเปลี่ยนหน้า
จากอดีตจนถึงปัจจุบัน ให้โหยหาและคิดถึงกันบ้าง จากวัยสาวสู่วัยกลางคน
จากภาพขาวดำเป็นภาพสี จากคนนั้นเป็นคนนี้ จากตอนนั้นเป็นตอนนี้
จากวันวานเป็นวันนี้
ห้องที่ท้ายบ้าน แม่หม่อนแม่ของแม่หลวงพรเคยอยู่ที่ห้องนี้เมื่อนานมาแล้ว
อากาศถ่ายเท แสงแดดถ่ายโอนพลังงาน
ประตูแผ่นไม้ยาวรับลมโกรกและสามารถบังแดดได้ดี
ในช่วงหน้าหนาว ลูกหลานก็มากางมุมนอนผิงไอแดดกัน
ริมหน้าต่างนี้
พอล่ำลาแม่หลวงพรเสร็จ ตาใจ๋ก็กลับบ้านมาพอดี ได้ทักทายกันตามประสาเจ้าบ้าน
ทราบว่าใจ๋ไปฮ้อยพวงลูกหมากมาให้แม่หลวงพรเก็บไว้
และจะไปเก็บฝักมะค้อนก้อมมาให้แม่หลวงพรแก๋งเป็นมื้อเย็น เมื่อสมควรแก่เวลา
ฉันจึงขอตัวกลับเคะหะสถาน
สวัสดีตาใจ๋ ตะวาวานซืน
อ๋อ ขอเวลาประเดี๋ยว ฉันมาแอบมาเล่นพร้าเล่มงาม แอบโบ๊ะหลัวที่ซุ้มโรงไม้หน้าบ้านของตาใจ๋
โปรดระวังความคมของมีด ถ่ายรูปเสร็จกรุณาเก็บมีดพร้าไว้ที่เดิมด้วย
ขอบคุณ
( 10 ปีต่อมา ) ฉันไปแอ่วบ้านคุณตา ใจ๋ ภาค 2
เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2559 เวลา 14:59 น.
หรือเกือบสิบปีที่แล้ว ฉันได้ตั้งกระทู้หนึ่งขึ้น >> https://pantip.com/topic/35416043
เพื่อบันทึกความทรงจำในระหว่างที่ไปเที่ยวบ้านตาใจ๋
เป็นความทรงจำร่วมกับเพื่อนๆในพันทิปที่ค่อนข้างได้รับความสนใจอยู่พอควร
และในปี 2569 สิบปีต่อมาฉันจึงได้ตั้งกระทู้นี้ขึ้นอีกครั้ง ไปเที่ยวหาตาใจ๋อีกครั้ง
ไม่ลืมที่จะเก็บภาพพร้อมเรื่องราวมาฝากให้ทุกคนได้ร่วมย้อนรำลึกเมื่อสิบปีที่แล้วกัน
อีกครั้ง........
ท่ามกลางต้นไม้หนาทึบ แสงแดดร้อนจัด บ้านสีแดงเก่าของตาใจ๋ก็ยังคงตั้งอยู่อย่างถาวร
แม้เวลาจะเลยเลยผ่าน แม้ว่าธรณีจะไหวมาหลายครั้งตั้งแต่อดีต แม้ว่าแผ่นเปลือกโบกจะขยับไปมา
แต่บ้านของตาใจ๋ก็ยังตั้งอยู่ที่เดิม
พอแดดเลียฝาบ้าน ก็เผยโฉมบ้านไม่สีแเดงเก่าที่ฉันคุ้นตา วันนี้ฉันเดินมาเที่ยวบ้านตาใจ๋ในช่วงบ่ายแก่ๆ
เพื่อที่ถ่ายรูปแล้วจะมีแสงสวยๆมาอวดเพื่อนๆของฉันที่มาชมกระทู้นี้
ที่รั้วและหน้าบ้านมุมหลัวไม้และเถาต้นมะระขี้นกก็ยังขึ้นอยู่เขียวชอุ่มเช่นเคย
ฉันปรากฎตัวเงียบๆที่ตีนบันไดไม้เก่า
" มีไผอยู่ก่อ " ฉันร้องเรียก
" แม่หลวงพรอยู่กับหลานอยู่บนเฮือน ขึ้นมาได้เลย "
" โอเค ขอขึ้นไปบ้านกำเน้อหลวง "
วันนี้โชคดีที่เจอแม่หลวงพรกับหลานนั่งสานแอ๊ปข้าวกันสองคนที่ชานม้านั่งหน้าบ้าน
ฉันในฐานะเพื่อนบ้านจึงขออนุญาตถ่ายภาพและเยี่ยมชมบ้านอีกครั้งหนึ่ง
ส่วนตาใจ๋ไปโต๊งไปใจหอม เดี่ยวกลับมา แม่หลวงพรบอกกับฉันแบบนี้
แอ๊บข้าวเดี๋ยวนี้ พ่อค้าคนกลางบอกว่าต้องสานให้งามละเอียด
สานให้ได้มาตรฐานความสวย ไม่งั้นจะไม่ซื้อเพราะขายต่อยาก
แม่หลวงพรจึงตั้งใจสานเป็นพิเศษ
ฉันขอวานให้หลายชายตัวน้อยที่นั่งกับหลวงพร ช่วยเป็นตากล้องให้ฉันหน่อย
เราเริ่มจากห้องครัวไฟเพราะฉันหิวข้าว ไปดูหน่อยว่าวันนี้แม่หลวงพรทำอะไรกิน
แต่อาหารหมดฉันจึงได้แต่เพียงเขี่ยหลัวเก่ามอดเล่นที่เตาเฉยๆ
มุมประตูหลังบ้านใช้ตากผ้า ประตูไม้เก่าที่ตากฝนอาบแดดมาหลายสิบปี มามากกว่าอายุของฉัน
ตรากตรำพอๆกับการทำงานของตาใจ๋ในเรือกสวนไร่นา
ฝ้าเพดานหลังคาไม้ ตีบุสังกะสีให้แดดส่งลงมามากขึ้น ใช้แสงแดดที่พยายามเจาะทุลุบ้านไม้ลงมาอาบพื้นให้เป็นประโยชน์
ตากพริก ตากหอม ตากอุปกรณ์ทำสวนทำนา ของตาใจ๋
ฉันว่าตอนนี้บ้านกลายเป็นโรงละครไม้ เป็นหลังม่านฉากการแสดงที่ไว้สำหรับเปลี่ยนชุดนักแสดงและเก็บอุปกรณ์ประกอบฉาก
เรายังคงนั่งเล่นที่รับแขกหน้าบ้านเมื่อครู่ตอนฉันขึ้นมาที่หน้าบันได
ที่เติ๋นไม้มุมเอกของบ้าน ยังคงทำหน้าที่บอกเล่าประวัติชีวิต เก็บความทรงจำของสมาชิกในบ้านที่หมุนเวียนเปลี่ยนหน้า
จากอดีตจนถึงปัจจุบัน ให้โหยหาและคิดถึงกันบ้าง จากวัยสาวสู่วัยกลางคน
จากภาพขาวดำเป็นภาพสี จากคนนั้นเป็นคนนี้ จากตอนนั้นเป็นตอนนี้
จากวันวานเป็นวันนี้
ห้องที่ท้ายบ้าน แม่หม่อนแม่ของแม่หลวงพรเคยอยู่ที่ห้องนี้เมื่อนานมาแล้ว
อากาศถ่ายเท แสงแดดถ่ายโอนพลังงาน
ประตูแผ่นไม้ยาวรับลมโกรกและสามารถบังแดดได้ดี
ในช่วงหน้าหนาว ลูกหลานก็มากางมุมนอนผิงไอแดดกัน
ริมหน้าต่างนี้
พอล่ำลาแม่หลวงพรเสร็จ ตาใจ๋ก็กลับบ้านมาพอดี ได้ทักทายกันตามประสาเจ้าบ้าน
ทราบว่าใจ๋ไปฮ้อยพวงลูกหมากมาให้แม่หลวงพรเก็บไว้
และจะไปเก็บฝักมะค้อนก้อมมาให้แม่หลวงพรแก๋งเป็นมื้อเย็น เมื่อสมควรแก่เวลา
ฉันจึงขอตัวกลับเคะหะสถาน
สวัสดีตาใจ๋ ตะวาวานซืน
อ๋อ ขอเวลาประเดี๋ยว ฉันมาแอบมาเล่นพร้าเล่มงาม แอบโบ๊ะหลัวที่ซุ้มโรงไม้หน้าบ้านของตาใจ๋
โปรดระวังความคมของมีด ถ่ายรูปเสร็จกรุณาเก็บมีดพร้าไว้ที่เดิมด้วย
ขอบคุณ