อยากออกไปทำงานมากแต่ไม่คนคอยช่วยเหลือเลย ทั้งที่ทางบ้านมีเงิน

สวัสดีค่ะ อยากจะมาระบายความอึดอัดที่สะสมมาตลอดลงกระทู้นี้ค่ะ

เราอายุ20+ไม่มีงานทำอาศัยอยู่กับยายที่ขายของชำในชนบท โดยมีเงิน3000ต่อเดือนเป็นค่าจ้าง กินอยู่ใช้ไฟฟรีเพราะเป็นหลานแท้ๆ เงินเดือนได้จากป้าที่ทำงานนอก เรามีหน้าที่เฝ้าบ้านขายของอยู่กินเรื่อยเปื่อยวันๆ ทุกอย่างดูจะดีใช้ไหมคะ แต่สิ่งที่ทำให้ต้องการระบายไม่ใช้เพราะอยากออกไปใช้ชีวิตเท่านั้น แต่เพราะเราแบกทุกอย่างมากเกินไปจนเกือบจะฆตต.มาเพราะกดดันที่ตัวเองไม่ได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวเองอย่างที่ต้องการ เวลาเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินก็ต้องใช้เงินเก็บที่เงินเดือนไม่พอใช้อยู่แล้วออกมาจนหมดตลอด

ตลอดการอยู่กับยายมาสองถึงสามปีเราเจอกับแม่ที่ติดม้าซึ่งอาศัยอยู่บ้านคนละหลังกับยาย ด้วยความที่ยายขายของแม่ที่ติดยามักจะมาที่บ้านยายเพื่อมาขโมยของเป็นประจำ เราดูในส่วนนี้และคอยกันไม่ให้แม่มาขโมยของมากเท่าที่จะทำได้ค่ะ แต่ก็ไม่ได้กันได้หมด ยังไงพอเผลอบ้างของก็หายอยู่ดี เพราะสภาพบ้านไม่มีความปลอดภัยเลย

เคยขอยายและป้าที่ทำงานต่างประเทศเป็นคนส่งเงินมาให้ทุกเดือนว่าอยากจะออกไปทำงาน เพราะอยากแบ่งเบาภาระและทำบ้านให้ดีขึ้น แต่ป้าไม่ยอม เรารู้สึกโหวในอกและร้องไห้ทุกคืนตลอด มันอึดอัดจนอยากกลั้นหายใจให้ตายๆไปเลยค่ะ เข้าใจดีว่าป้ากลัวจะไม่มีคนดูแลยาย แต่ว่า

ตัวเรามีความฝันอยากมีบ้านริมทะเล มีพื้นที่ส่วนตัวให้ผ่อนคลายเป็นของตัวเองจริงๆ พอรู้เป้าหมายว่าอยากมีชีวิตแบบไหนน้ำตาก็ไหลออกมาเลยค่ะ เคยมีคนเสนอหรือชวนไปทำงานด้วยนานแล้วก็ไม่ไปเพราะลังเล แต่ตอนนี้พอได้อยู่ที่บ้านแถบชนบท รถไม่มีเงินใช้ก็จำกัดใช้ได้แค่สิ่งจำเป็นมันเครียดมากเลยค่ะ

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ