ผมทำงานอยู่งานนึงเหนื่อยมาก ผมกับแฟนอายุ24-25ปี มีวุฒิ ม.6 ทั้งคู่ งานที่ทำมาอยู่2ปี6เดือน ได้แค่วันละ500 ถ้าหยุดก็ไม่ได้เงิน บ้างงานก็ทำแบบนี้
1.เปิดร้านตั้งแต่7โมงเช้าถึงตี2แล้วต้องนอนเฝ้าร้านเป็นงานกาชาด
2.เข้างาน9โมงเช้าถึง2ทุ่มขายลานจอดรถหน้าห้าง พักห้องเช่า
ตอนนี้ที่นับมางานแต่ละงานที่ทำ
แบบที่1.ทำมา 7 ที่ ที่ละ10วัน-15วัน
แบบที่2.ทำมา 20 ที่ ที่ละ15วัน-30วัน
ตลอดเวลาที่ทำงานนี้มาไม่เคยขโมยเงินอะไรเลยบ้างที่ลูกค้าให้ทริปหรือให้เงินเกินมาก็ไม่ได้เอา เงินนั้นก็เอามาใส่ร้านหมดเพราะเราก็มีเงินเก็บกันอยู่แล้ว2แสนกว่าแค่อยากหาเพิ่มเฉยๆ งานที่ทำบ้างที่ก็ต้องอยู่ในร้านที่เป็นผ้ายางกันแดดฝนแต่ตอนไม่มีฝนคือร้อนมากผมเคยวัดอุณหภูมิได้42องศาบ้างวัน แต่ถ้าเจอฝนก็เจอน้ำขังบนหลังค้าต้องคอยดันน้ำออกก็เจอน้ำท่วมนอนไม่ได้ ตอนทำงานก็ซื่อสัตย์ตั้งใจทำยอดตลอด ทุกงานที่ไปได้ยอดถึงแสนขึ้นตลอด ถ้าแย่จริงๆก็8-9หมื่น
บ้างงานเคยทำยอดดีๆ10วันได้เงินให้เฒ่าแก่4แสนกว่า ล่าสุด2เดือนที่แล้วผมไปทำงานแบบที่1.มาเจอฝนพายุต้องคอยเอาผ้ากันฝนบังจองดันน้ำบนหลังคากว่าจะได้นอนเกือบตี3 พื้นก็นอนไม่ได้น้ำท่วม พอจบงานทำยอด10วันได้แสนกว่า
แล้วต่อมาเฒ่าแกพาไปงานใหม่ แบบที่2ขายของในห้างที่โคราชปกติผมจะได้ไปขายกับแฟน2คนตลอด แต่ครั้งนี้เค้าเอาคนที่เพิ่มอีก2คน คนสนิทเฒ่าแก่อายุก็50กว่าปีเป็นคนที่เค้าไว้ใจมากไปขายด้วย แต่แยกงานกันแต่ร้านอยู่ล็อคเดียวกัน
เริ่มทำวันแรกก็เจอเลยหลังเฒ่าแก่กลับไป 2ตายายนี่ก็เปลี่ยนคนละคน ต่อหน้าเฒ่าแกพูดเพราะพูดสนุกพูดหวานทำงานขยันขันแข็ง พอตอนพูดอะไรกับเราชอบตะคอกขึ้นเสียงใส่ ทำอะไรก็คอยจับผิด ละพูดถากถาง เวลาทำงานตายายนี้ก็เอาแต่นั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจลูกค้า แล้วตายายนี้ก็ชอบซื้อของกิน ราคาแพงตลอด ที่ผมสังเกตซื้อกาแฟแก้วละ70-80 ข้าวถ้วยละ80 เม็ดมะม่วงหิมพานต์ถุงละ100ก็ซื้อมานั่งกินกัน
ละมักมีปัญหาด้วยตอนขายของเค้าชอบมายุ่งกับร้านผมเกินไป บ้างที่ก็มาถามได้ไปเล่นสงกรานต์มั้ยเราก็บอกตามตรง เราไปเลือกขี่ทางที่เค้าเล่นให้เค้าสาดน้ำใส่ตอนขากลับห้องไม่ได้ไปเลาะ ละมาถากถางเราบอกเราไม่ธรรมดาไปแว้นรถเฉย ทั้งที่2ตายายนี่บ้างวันน่าไปเลาะกลับห้องมาตี1-2ก็ยังมี
ผมจนทักไปบอกเฒ่าแกว่าไม่โอเครกันแล้วผมก็ไปเล่าว่า2คนที่มาทำด้วยเป็นยังไง แต่ทรงเฒ่าแก่ดูพูดเข้าข้าง2คนนั้นว่าเค้าเป็นแบบนั้นแหละ ผม2คนเลยจบนี้งานหน้าขอแยก2คนกับแฟนพอ
ผมกับแฟนทนทำด้วย10วันเสร็จ จนเก็บร้าน รับค่าแรงเสร็จได้มา10,000 วันที่16 เมษาผมกับแฟนลาพักบ้าน อยู่ๆวันต่อมาเฒ่าแก่ทักมาว่าเข้านับของแล้วเงินหาย
ละคนที่นับให้เป็นตายาย2คนนี้ แฟนผมก็ไปแสดงความรับผิดชอบว่าเราไม่ได้ขโมยจริงแฟนผมเลยโอนเงินให้เฒ่าแก่เค้าไป4,850 ทั้งที่ผมก็ไม่ได้เอาเงินเค้ากันเลยตอนไปทำงานผมมีเงินสดติดตัวไปทำงานเกือบ35,000 ผมจะมาเอาทำไมแค่4พัน
เราก็ถามเฒ่าแก่เค้าว่าเค้าคิดว่าผมจะเอาจริงๆหรอทั้งที่เฒ่าแก่ก็รู้เรามีเงินเก็บกันเป็นแสน แรกก็บอกไม่เชื่อนะ แต่หลังจากพักบ้านเฒ่าแก่บอกเดี๋ยวจะหางานให้ทำอยู่
ละเฒ่าแก่ก็ทักมาบอกจะให้เราไปลงงานที่พิษณุโลก แต่อีก1วันก่อนไปอยู่ๆทักมาบอกว่าเปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว แต่เราไปเห็นเค้าโพสลงร้านที่พิษณุโลกอยู่ละเอาคนสนิทเค้าไปแทน เราก็โอเครไม่เป็นไรรองานต่อไปได้ เฒ่าแก่บอกจะเปลี่ยนเราไปจันทบุรีวันที่2 พออีก1วันจะไปบอกที่จันทบุรีเลื่อนจากต้นวันที่2เดือนไปท้ายเดือนวันที่28
จนใกล้วันงานที่จันทบุรีเฒ่าแก่ก็มีงานให้เราไปทำรอไปจันทบุรี คืองานขายทุเรียนเราก็ไปทำ หนักมากผมต้องไปแบกไปยกทุเรียน พอยกเสร็จไปยืนขายเรียกลูกค้า ส่วนแฟนไปปลอกไปขาย
หลังที่มาขายทุเรียน เฒ่าแก่ก็ดูเปลี่ยนไป เริ่มพูดแนบแนมใส่เราบ้างละ มาพูดว่าเราเชิงหาว่าเราไปแว้นรถทิ้งร้านไม่ดูร้าน หนีไปเที่ยว แล้วมาพูดว่าเราไม่ค่อยรักษาทรัพย์สินให้ตัวเอง เหมือนครั้งก่อน
ตอนนั้นไม่ใช่ไม่รักษาแต่เราต้องหนีเอาชีวิตรอด ตอนนั้นขายที่ลานจอดรถแล้วเจอพายุคุมร้านไม่ทันพายุแรงจนเต้นท์ที่บังแดดพังสายไฟขาดลงพื้นตอนนั้นเราเลยต้องหนีไฟที่จะช็อตเรากันไปหาทางเข้าห้างของที่ขายเลยเปียกน้ำสนิมขึ้นไป10%ในร้าน
ละก็มีไปพูดกับลูกน้องอีกคนให้มาจี้เราทำงานให้หนัก ละมาพูดใส่เราว่าที่ผ่านทำงานไม่เคยคุ้มค่าแรงเลย ละลูกน้องคนนั้นก็บอกผมนะที่แรกงานพิษณุโลกเราจะได้ไปแต่โดนเคนสนิทเค้ามาแย่ง จนผมกับแฟนเริ่มท้อเอาไงดีจะออกดีมั้ย ละอยู่ๆแม่โทรมาบอกว่าต้องไปหาหมอ เราเลยขอลาพักเฒ่าแก่ไปหาแม่
ตอนนั้นเฒ่าแก่บอกงานที่จันทบุรีละผมบอกถ้ามาทันก็จะไปครับ เค้าก็มาพูดหลังหาแม่เสร็จมาทำงานที่จะไปให้ได้นะ เราตอบว่าถ้าเรื่องแม่โอเครก็จะไปครับละอีกอย่างทางที่จะไปจันทบุรีก็ผ่านที่เราไปหาแม่พอดี
หลังมาหาแม่เสร็จสรุปงานไปได้ เลยทักหาเฒ่าแก่ว่าไปงานได้ อีก2วันก่อนไปเค้าก็ตอบโอเครให้เราไป แต่วันต่อเค้ากับมาบอกว่า ให้เราหางานใหม่ ละบอกงานนั้นไม่ได้ไปแล้ว บอกขายผลไม้ดีกว่า เราเลยออกก็ได้วะ
ละเราหลังจากนั้นก็กลับมาบ้านหางานใหม่กันแล้วไปเลื่อนเฟสไปเห็นงานที่จันทบุรีที่เฒ่าแก่บอกไม่ได้ไปกลับไปลงแล้วเอาน้องของคนสนิทเค้าไปทำแทน เรื่องนี้พึ่งเกิน 25 พฤษภานี้เลย ตอนนี้เรา2คนก็ยังหางานกันไม่ได้
หลังตกงานมาเราเหนื่อยละท้อมากเบื่อที่จะทำงานเลย
ทนงานที่ไม่แฟร์มา 2ปี6เดือน
1.เปิดร้านตั้งแต่7โมงเช้าถึงตี2แล้วต้องนอนเฝ้าร้านเป็นงานกาชาด
2.เข้างาน9โมงเช้าถึง2ทุ่มขายลานจอดรถหน้าห้าง พักห้องเช่า
ตอนนี้ที่นับมางานแต่ละงานที่ทำ
แบบที่1.ทำมา 7 ที่ ที่ละ10วัน-15วัน
แบบที่2.ทำมา 20 ที่ ที่ละ15วัน-30วัน
ตลอดเวลาที่ทำงานนี้มาไม่เคยขโมยเงินอะไรเลยบ้างที่ลูกค้าให้ทริปหรือให้เงินเกินมาก็ไม่ได้เอา เงินนั้นก็เอามาใส่ร้านหมดเพราะเราก็มีเงินเก็บกันอยู่แล้ว2แสนกว่าแค่อยากหาเพิ่มเฉยๆ งานที่ทำบ้างที่ก็ต้องอยู่ในร้านที่เป็นผ้ายางกันแดดฝนแต่ตอนไม่มีฝนคือร้อนมากผมเคยวัดอุณหภูมิได้42องศาบ้างวัน แต่ถ้าเจอฝนก็เจอน้ำขังบนหลังค้าต้องคอยดันน้ำออกก็เจอน้ำท่วมนอนไม่ได้ ตอนทำงานก็ซื่อสัตย์ตั้งใจทำยอดตลอด ทุกงานที่ไปได้ยอดถึงแสนขึ้นตลอด ถ้าแย่จริงๆก็8-9หมื่น
บ้างงานเคยทำยอดดีๆ10วันได้เงินให้เฒ่าแก่4แสนกว่า ล่าสุด2เดือนที่แล้วผมไปทำงานแบบที่1.มาเจอฝนพายุต้องคอยเอาผ้ากันฝนบังจองดันน้ำบนหลังคากว่าจะได้นอนเกือบตี3 พื้นก็นอนไม่ได้น้ำท่วม พอจบงานทำยอด10วันได้แสนกว่า
แล้วต่อมาเฒ่าแกพาไปงานใหม่ แบบที่2ขายของในห้างที่โคราชปกติผมจะได้ไปขายกับแฟน2คนตลอด แต่ครั้งนี้เค้าเอาคนที่เพิ่มอีก2คน คนสนิทเฒ่าแก่อายุก็50กว่าปีเป็นคนที่เค้าไว้ใจมากไปขายด้วย แต่แยกงานกันแต่ร้านอยู่ล็อคเดียวกัน
เริ่มทำวันแรกก็เจอเลยหลังเฒ่าแก่กลับไป 2ตายายนี่ก็เปลี่ยนคนละคน ต่อหน้าเฒ่าแกพูดเพราะพูดสนุกพูดหวานทำงานขยันขันแข็ง พอตอนพูดอะไรกับเราชอบตะคอกขึ้นเสียงใส่ ทำอะไรก็คอยจับผิด ละพูดถากถาง เวลาทำงานตายายนี้ก็เอาแต่นั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจลูกค้า แล้วตายายนี้ก็ชอบซื้อของกิน ราคาแพงตลอด ที่ผมสังเกตซื้อกาแฟแก้วละ70-80 ข้าวถ้วยละ80 เม็ดมะม่วงหิมพานต์ถุงละ100ก็ซื้อมานั่งกินกัน
ละมักมีปัญหาด้วยตอนขายของเค้าชอบมายุ่งกับร้านผมเกินไป บ้างที่ก็มาถามได้ไปเล่นสงกรานต์มั้ยเราก็บอกตามตรง เราไปเลือกขี่ทางที่เค้าเล่นให้เค้าสาดน้ำใส่ตอนขากลับห้องไม่ได้ไปเลาะ ละมาถากถางเราบอกเราไม่ธรรมดาไปแว้นรถเฉย ทั้งที่2ตายายนี่บ้างวันน่าไปเลาะกลับห้องมาตี1-2ก็ยังมี
ผมจนทักไปบอกเฒ่าแกว่าไม่โอเครกันแล้วผมก็ไปเล่าว่า2คนที่มาทำด้วยเป็นยังไง แต่ทรงเฒ่าแก่ดูพูดเข้าข้าง2คนนั้นว่าเค้าเป็นแบบนั้นแหละ ผม2คนเลยจบนี้งานหน้าขอแยก2คนกับแฟนพอ
ผมกับแฟนทนทำด้วย10วันเสร็จ จนเก็บร้าน รับค่าแรงเสร็จได้มา10,000 วันที่16 เมษาผมกับแฟนลาพักบ้าน อยู่ๆวันต่อมาเฒ่าแก่ทักมาว่าเข้านับของแล้วเงินหาย
ละคนที่นับให้เป็นตายาย2คนนี้ แฟนผมก็ไปแสดงความรับผิดชอบว่าเราไม่ได้ขโมยจริงแฟนผมเลยโอนเงินให้เฒ่าแก่เค้าไป4,850 ทั้งที่ผมก็ไม่ได้เอาเงินเค้ากันเลยตอนไปทำงานผมมีเงินสดติดตัวไปทำงานเกือบ35,000 ผมจะมาเอาทำไมแค่4พัน
เราก็ถามเฒ่าแก่เค้าว่าเค้าคิดว่าผมจะเอาจริงๆหรอทั้งที่เฒ่าแก่ก็รู้เรามีเงินเก็บกันเป็นแสน แรกก็บอกไม่เชื่อนะ แต่หลังจากพักบ้านเฒ่าแก่บอกเดี๋ยวจะหางานให้ทำอยู่
ละเฒ่าแก่ก็ทักมาบอกจะให้เราไปลงงานที่พิษณุโลก แต่อีก1วันก่อนไปอยู่ๆทักมาบอกว่าเปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว แต่เราไปเห็นเค้าโพสลงร้านที่พิษณุโลกอยู่ละเอาคนสนิทเค้าไปแทน เราก็โอเครไม่เป็นไรรองานต่อไปได้ เฒ่าแก่บอกจะเปลี่ยนเราไปจันทบุรีวันที่2 พออีก1วันจะไปบอกที่จันทบุรีเลื่อนจากต้นวันที่2เดือนไปท้ายเดือนวันที่28
จนใกล้วันงานที่จันทบุรีเฒ่าแก่ก็มีงานให้เราไปทำรอไปจันทบุรี คืองานขายทุเรียนเราก็ไปทำ หนักมากผมต้องไปแบกไปยกทุเรียน พอยกเสร็จไปยืนขายเรียกลูกค้า ส่วนแฟนไปปลอกไปขาย
หลังที่มาขายทุเรียน เฒ่าแก่ก็ดูเปลี่ยนไป เริ่มพูดแนบแนมใส่เราบ้างละ มาพูดว่าเราเชิงหาว่าเราไปแว้นรถทิ้งร้านไม่ดูร้าน หนีไปเที่ยว แล้วมาพูดว่าเราไม่ค่อยรักษาทรัพย์สินให้ตัวเอง เหมือนครั้งก่อน
ตอนนั้นไม่ใช่ไม่รักษาแต่เราต้องหนีเอาชีวิตรอด ตอนนั้นขายที่ลานจอดรถแล้วเจอพายุคุมร้านไม่ทันพายุแรงจนเต้นท์ที่บังแดดพังสายไฟขาดลงพื้นตอนนั้นเราเลยต้องหนีไฟที่จะช็อตเรากันไปหาทางเข้าห้างของที่ขายเลยเปียกน้ำสนิมขึ้นไป10%ในร้าน
ละก็มีไปพูดกับลูกน้องอีกคนให้มาจี้เราทำงานให้หนัก ละมาพูดใส่เราว่าที่ผ่านทำงานไม่เคยคุ้มค่าแรงเลย ละลูกน้องคนนั้นก็บอกผมนะที่แรกงานพิษณุโลกเราจะได้ไปแต่โดนเคนสนิทเค้ามาแย่ง จนผมกับแฟนเริ่มท้อเอาไงดีจะออกดีมั้ย ละอยู่ๆแม่โทรมาบอกว่าต้องไปหาหมอ เราเลยขอลาพักเฒ่าแก่ไปหาแม่
ตอนนั้นเฒ่าแก่บอกงานที่จันทบุรีละผมบอกถ้ามาทันก็จะไปครับ เค้าก็มาพูดหลังหาแม่เสร็จมาทำงานที่จะไปให้ได้นะ เราตอบว่าถ้าเรื่องแม่โอเครก็จะไปครับละอีกอย่างทางที่จะไปจันทบุรีก็ผ่านที่เราไปหาแม่พอดี
หลังมาหาแม่เสร็จสรุปงานไปได้ เลยทักหาเฒ่าแก่ว่าไปงานได้ อีก2วันก่อนไปเค้าก็ตอบโอเครให้เราไป แต่วันต่อเค้ากับมาบอกว่า ให้เราหางานใหม่ ละบอกงานนั้นไม่ได้ไปแล้ว บอกขายผลไม้ดีกว่า เราเลยออกก็ได้วะ
ละเราหลังจากนั้นก็กลับมาบ้านหางานใหม่กันแล้วไปเลื่อนเฟสไปเห็นงานที่จันทบุรีที่เฒ่าแก่บอกไม่ได้ไปกลับไปลงแล้วเอาน้องของคนสนิทเค้าไปทำแทน เรื่องนี้พึ่งเกิน 25 พฤษภานี้เลย ตอนนี้เรา2คนก็ยังหางานกันไม่ได้
หลังตกงานมาเราเหนื่อยละท้อมากเบื่อที่จะทำงานเลย