แค่ความรู้สึกส่วนตัวนะคะ

คือเราไม่รู้ว่าแม่เราคิดยังไงกับเราเลยค่ะตั้งแต่เด้กเราโดนเลี้ยงดูมากับตายายพอโตมาย้ายมาอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยงพ่อเลี้ยงเราดีกับเรามากๆเลยค่ตั้งแต่เด้กจนโตส่วนแม่เรารู้สึกไม่ค่อยสนิทเลยทำไรนิดหน่อยไม่พอใจว่ามีแต่คำหยาบใส่เราจนมีน้องชายน้องเราๆก็รักนคะแต่ไม่รู้ไแม่ไปสอนน้องยังไงให้น้องคิดว่าเราถูกเก็บมาเลี้ยงเป็นอะไรที่เรตกใจมากนตอนน้องถามว่าเราถูกเก็บมาเลี้ยงใช่มั้ยค่ะก็เคลียร์เรื่องนั้นไปพ่อเลี้ยงแม่น้องใช้นามสกุลเดียวกันหมดส่วนเราใช้นามสกุลเดิมแม่ค่ะแต่พ่อเลี้ยงเคยบอกจะให้เปลี่ยนเป็นนามสกุลเค้าหลายรอมากแต่แแม่เรากห้ามตลอดบิอดมันหลายขั่นตอนคือเราเสียสุขภาพจิตมากเวลาอยกับแม่แต่ตอนนี้เราโตมากละค่ะอีกไม่กี่เดือนจะไปมหาลัยไปใช้ชีวิตคนเดคิดว่ามๆใจจริงแต่แม่เคยรั้งนะคะว่าทำไมไม่ไปเรียนมอใกล้บ้านานานานบ้านเราก็ตอบปัดๆไปว่าที่อื่นมีที่ให้เลือกเยอะกว่างี้เอาจริงเราน้อยใจมากกับแม่ขนาดรูปเราตอนเด็กแม่มีเลยสะกรูปพ่อเลี้ยงกก็ถามนะคะว่ามีรูปน้องชายทำไมไม่ทีรูปเราแม่ก็ขำแห้งละบอกแต่ก่อนไม่มีโทรศัพท์พ่อเราก็บอกไม่เชื่อแม่ก็พาเปลี่ยนเรื่องคุยก็พอรู้อยู่บ้างว่าเราเกิดมาเพราะเค้าไม่ได้ตั้งใจตัดมาที่น้องชายเลยแบบพร้อมแล้วตั้งใจเลี้ยงอย่างดีเราเลยแบบคิดว่าถ้าออกจากตรงนี้ไปได้เราคงสุขภดีขึ้นมากๆทุไงบคะเค้าเเลี้ยงเลี้ยงเราอาจไม่ได้รักอาจแค่สงสารเพราะนอกนี้เราก็ไม่มีใครแล้วตายายที่สนิทมากๆท่านก็เสียแล้ว🥹