เบื่อสาขาเรียน

สวัสดีคะ เราทำงานอยู่เซเว่นเรารู้สึกเบื่อๆ ไม่สนุกกับงานเลยคะ ที่เราสมัครงานเซเว่นไปเพราะทำงานได้เงินเลี้ยงตัวเองก็พอ คนรอบข้างก้ดีนะคะ แต่เราเป็นคนไม่ค่อยพูดคุย เราพยายามปรับตัวแล้วรู้สึกไม่มี ท๊อปปิ

ฉันไม่อยากเจอใครบนโลกนี้ฉันไม่อยากพอใคร ฉันเบื่อการที่ฉันต้องยิ้มทั้งๆที่ด้านในฉันมันพังไปหมดแล้ว ฉันไม่อยากแบกรับทุกอย่างบนโลกนี้ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันขอให้วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิตฉันขอบคุณที่ได้เกิด

สวัสดีค่ะ เราอายุ26ปี ปกติเป็นคนร่าเริงชอบเต้นชอบทำให้ทุกคนมีความสุขเมื่อเราอยู่ข้างนอก เราอยากเป็นที่รักของทุกคน แต่พออยู่คนเดียวมักชอบตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมถึงไม่มีความสุขกับหลายๆเรื่อง เราไม่อย

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

ราคาซิมรายเดือนแอบแรงมากครับเพราะ 750 บาทต่อเดือนเลยทีเดียว ซึ่งราคามันเทียบเท่ากับเน็ตบ้าน พอคิดๆ ดูแล้ว มันไม่คุ้มเลยเพราะเราทำงานที่บ้าน อยู่แต่บ้านจนตอนนี้อยากยกเลิกสุดๆ เพื่อนๆ มีวิธียกเลิกแบบไม่

การที่เราอยากมีความรักดีๆ อยากโดนใครสักคนตั้งใจรักจริงๆ โดยไม่มองเราเป็นของตาย การที่เราอยากให้เขารักมันดูน่าสมเพชขนาดนั้นเลยหรอ เหนื่อยกับการวิ่งหาเขา เหนื่อยกับการขอความรักจากเขา เหนื่อยกับการที่ต้อ

จากข่าวเรื่องครูการเงิน พัสดุ ที่มีข่าวการฆ่าตัวตายจากงานเยอะ และเครียด เราเองก็เคยทำตรงนี้มามันเยอะจริงๆ และเครียดมากๆ ล่าสุดได้เปลี่ยนมาเป็นอาหารกลางวัน โอ้โห จุกจิกวุ่นวายกว่าเดิมอีก เอางี้แล้วกันท

ขออนุญาตระบายความอึดอัดภายในใจนะคะ บางคนอาจจะบอกไร้สาระ บางคนอาจจะบอกทำไมไม่คุยกัน (คุยบ่อยแล้วมีแต่ชวนให้ทะเลาะไม่มีอะไรดีขึ้นเลยบางทีแย่กว่าการที่จะเงียบแล้วหาพื้นที่ระบาย) เรื่องมีอยู่ว่าเราคุยกันก

เรามีแฟนที่คบกันได้ปีกว่าๆ เรารักเขามาเลยค่ะ รักสุดๆจนไม่ได้เผื่อใจไว้เลย แต่ว่าพอเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนค่ะ จากที่เขารักเราแคร์เขา เขาเหมือนเริ่มเบื่อเรา มาๆหายๆ อันนี้เราไม่โกรธนะคะ แต่ที่โกรธจริงๆคื

เรารู้สึกว่ามันกระทบกับการเรียนการใช้ชีวิตมากมันเริ่มเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆสมองเบลอ สมองอื้อ คิดช้า สับสน ลืมง่าย พูดเร็วรัวเพราะในหัวมันจะลืม เบื่อทุกอย่าง เหนื่อยง่าย  เหมือนวันนั้นเราทำงานคู