เรารู้สึกว่ามันกระทบกับการเรียนการใช้ชีวิตมากมันเริ่มเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆสมองเบลอ สมองอื้อ คิดช้า สับสน ลืมง่าย พูดเร็วรัวเพราะในหัวมันจะลืม เบื่อทุกอย่าง เหนื่อยง่าย เหมือนวันนั้นเราทำงานคู่ เราไปทำบทผิดเล่มที่จริงต้อฃเอาเล่มล่าสุดเพื่อนย้ำแล้วก้ยังสับสนทำให้เพื่อนเสียคะแนนไปด้วยครึ่งหนึ่งดีที่ครูให้ และกลัวคน ชอบเก็บตัว ระแวงคน ถ้าเห็นคนจะชอบใจสั่น มือเย็น สมาธิก็สั้นดูยูทูปติวนานๆไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนหรือหนังยาวๆแบบเมื่อก่อนไม่ได้แต่ได้แค่คลิปสั้น บางทีพยายามลองอ่านหนังสือดู มันอ่านได้แปปเดียว มันไปคิดเรื่องอื่น เบื่ออะไรง่ายๆ ไม่มีชีวิตชีวา ไม่ค่อยมีความสุข เฉยๆไปหมด ขี้ตกใจไม่ชอบเสียงดังได้ยิน ปุ๊บจะตกใตและกลัวมากๆอยู่ตรงนั้นไม่ได้เลย เดี๋ยวก้อารมณ์ดีเดี๋ยวก้อารมณ์เสีย หงุดหงิดมั้งขี้รำคาญมั่งไม่เหมือนเมื่อก่อน เมื่อมันเกิดจากที่ว่ามีคนว่า อ้วนไรแบบนี้แต่เราไท่ชอบที่ตัวเองเก็บไปคิดเราดยายามไม่คิดแล้วนะคะ ปต่ทำไม่ได้จิงๆคนอื่นไม่คิดมาก บางทีนั่งๆในร้านมีคนอ่านหนังสืออยู่ในหัวคิดส่า เดี๋ยวคนนี้ต้องมาฉกกระเป๋าเราแน่เลย เราต้องรีบออกไปจากร้านนี้ก่อน มีความริดที่แปลกอีกเยอะมาก มันซับซ้อนไปหมด
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเราพยายามเลี่ยงพยายามไม่คิดไม่เป็น ยิ่งเราโดนด่าโดนคำไม่ดีมากเท่าไหร่ก่จะยิ่งแย่ลง มันอ่อนไหวไปหมดเลย
เรียนก้แย่ลง มีครูทัก ว่าเราไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วที่เรากังวลมากคือเราจะเข้ามหาลัยแล้วเราอยู่ม.5 เลยอยากรักษาให้หายถ้าเป็นอ่ะนะ ถ้าไม่เป็นก้มีวิธีอะไรให้เราเลิกนิสัยแบบนี้ได้บ้าง
อาการแบบนี้ถึงขั้นต้องพบจิตแพทย์มั้ย หรือแค่เปลี่ยนนิสัยตัวเอง