ถ้านิพพานมีแต่ความสุขและไม่ต้องทำอะไร(มีความสุขโดยที่ไม่ต้องทำอะไร) ทำไมยังต้องมีโลกและวัฏสงสารอีกครับ

อุจเฉททิฏฐิ คือ ความเห็นว่าเมื่อตายแล้วจะสูญสิ้นไปทั้งหมด ไม่มีการเวียนว่ายตายเกิดในภพอื่นอีก เป็นมิจฉาทิฏฐิ “เอาความสูญ” นั้นไปเทียบกับนิพพาน แล้วเข้าใจว่านิพพานคือความสูญสิ้นแบบไม่มีอะไ

น่าจะไม่ถึงขั้น ตัดทางนิพพานไหม จำไม่ได้ว่ามี 5 ข้อ ที่เราไม่เคยทำเเน่นอน เเต่จะเป็นยังไงบ้างนะ ในมุมพุทธ เอาเเบบคนคุยกันนะ ไม่เอาเอไอตาบอด เพราะเวลาตอนนี้มีน้อยละ อยากอ่านอะไรที่ได้บ้าง อย่างน้อยก

กุศลอย่างโลกๆ กำหนดจิตตามดูยังเห็นว่า ผลบุญจะสนองให้เป็นปัจจัยอย่างไร แต่บุญจากการภาวนา มันกำหนดดูไม่ได้ เพราะไร้ที่ตั้ง แล้วเวลาอุทิศให้แก่ญาติโกโหติกา เขาจะได้รับบุญจากการ ภาวนายังไงครับ

ตามชื่อหัวกระทู้เลยค่ะ เพื่อนๆมีความคิดเห็นอย่างไรกันบ้าง ที่ตอนนี้หันไปทางไหนก็จะเห็นเทรนด์สุขภาพ Wellness กลายเป็นไลสตรืของคนยุคใหม่