เลิกกันแล้ว แต่ผู้ชายยังหึงหวง ไม่ให้เราไปคุยกับคนอื่น ย้ำว่าตกลงเลิกกันแล้ว อยากหลุดออกจากความสัมพันธ์นี้จะทำยังไง ?
อธิบายรายละเอียดเพิ่มเติม
เรามีลูกด้วยกัน แต่ปัญหาความสัมพันธ์ชีวิตคู่ ทำให้มีปัญหากันตลอด เช่น เป็นคนเเบ่งเวลาไม่เป็น ให้ความสำคัญผิดเรื่อง เรื่องการสื่อสาร ไลฟ์สไตล์ การโกหก ไม่รักษาคำพูด และอีกมากมาย จึงทำให้เรา อยากเลิก เป็นร้อยๆ ครั้ง
ทุกคนคงมีคำถาม ? แล้วทำไมไม่เลิกเลยล่ะ
จะบอกว่าเพื่อลูก มันก็ใช่ แต่ไม่ใช่ซะทีเดียว ก็เพราะหวัง ว่าจะดีขึ้น เเต่เปล่า หนักขึ้น รุนแรงขึ้น สติไม่มีมากขึ้น ไม่แคร์มากขึ้น ใช่ เขาทำร้ายจิตใจ จนบางครั้งก็ร่างกายรุนแรงนิดหน่อย ดูท่า เขาก็อยากเลิกจริงๆ แต่ก็ไม่ยอมเลิกเด็ดขาดสักที
ก็คงติดที่เราไม่ใช่คนหาเงิน ไม่มีเงิน แม่เลี้ยงเดี่ยว มีพันธะ สภาวะต้องจำยอม มันเกินขีดจำกัดไปแล้ว แต่ก็ยังทนอยู่ แต่เราก็ไม่ได้แฮปปี้มากขนาดนั้น มีภาวะโรคซึมเศร้าหลังคลอด ขาดคนเข้าใจ
เราอยากตัดใจซะ เลี้ยงมาได้ปีนิดๆ ก็พอแล้ว
จะได้ไปมีงาน มีเงิน มีชีวิตของตัวเอง ในแบบที่อยากใช้สักที
แต่ไม่มีใครเลี้ยงให้เราเลย
ปัญหา มันอยู่ตรงที่ พ่อของลูก เขาไม่ยอมเขาให้เราไปไหน งานเขาฟรีแลนซ์ แทนที่จะสลับกันดู เพราะไม่มีใครช่วยดู และ เงินก็ไม่พอจะจ้างเลี้ยง เขาบอกว่าเขาไม่ดู จะเอาไปให้คนอื่นดู ทั้งที่เขายังเล็กมาก คือคนอื่นก็ไม่ได้ดูแลดี คือทวดฝั่งเขานนั่นแหละ เขาบอกว่าไม่มีทางเลือก ต้องทำงาน อ้างไปทั่ว กดดันเราทุกอย่าง ให้กินน้อยๆ ไม่พาไปไหน ไม่พาไปออกกำลังกาย ให้อยู่แต่ในห้อง เขาจะทำแต่งาน อ้างว่าเงินไม่พอให้ แล้วยังไม่ยอมจบกับเราอีก เราเสนอทางออกล้านแปดวิธี ตกลงกันแล้ว ก็มาจบที่ ความสัมพันธ์ก็ไม่ทำให้ดีขึ้น ทำให้แย่ลงๆ แล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม คือ เงียบ รุนแรง เลิกทะเลาะ แล้วก็ปล่อยให้เรื่องราวมันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บทสุดท้ายก็ปัญหาเดิม วนลูป เกลียดจนไม่อยากเกลียด ไม่รู้จะทำยังไง
อยากเลิก แต่เลิกไม่ได้
อธิบายรายละเอียดเพิ่มเติม
เรามีลูกด้วยกัน แต่ปัญหาความสัมพันธ์ชีวิตคู่ ทำให้มีปัญหากันตลอด เช่น เป็นคนเเบ่งเวลาไม่เป็น ให้ความสำคัญผิดเรื่อง เรื่องการสื่อสาร ไลฟ์สไตล์ การโกหก ไม่รักษาคำพูด และอีกมากมาย จึงทำให้เรา อยากเลิก เป็นร้อยๆ ครั้ง
ทุกคนคงมีคำถาม ? แล้วทำไมไม่เลิกเลยล่ะ
จะบอกว่าเพื่อลูก มันก็ใช่ แต่ไม่ใช่ซะทีเดียว ก็เพราะหวัง ว่าจะดีขึ้น เเต่เปล่า หนักขึ้น รุนแรงขึ้น สติไม่มีมากขึ้น ไม่แคร์มากขึ้น ใช่ เขาทำร้ายจิตใจ จนบางครั้งก็ร่างกายรุนแรงนิดหน่อย ดูท่า เขาก็อยากเลิกจริงๆ แต่ก็ไม่ยอมเลิกเด็ดขาดสักที
ก็คงติดที่เราไม่ใช่คนหาเงิน ไม่มีเงิน แม่เลี้ยงเดี่ยว มีพันธะ สภาวะต้องจำยอม มันเกินขีดจำกัดไปแล้ว แต่ก็ยังทนอยู่ แต่เราก็ไม่ได้แฮปปี้มากขนาดนั้น มีภาวะโรคซึมเศร้าหลังคลอด ขาดคนเข้าใจ
เราอยากตัดใจซะ เลี้ยงมาได้ปีนิดๆ ก็พอแล้ว
จะได้ไปมีงาน มีเงิน มีชีวิตของตัวเอง ในแบบที่อยากใช้สักที
แต่ไม่มีใครเลี้ยงให้เราเลย
ปัญหา มันอยู่ตรงที่ พ่อของลูก เขาไม่ยอมเขาให้เราไปไหน งานเขาฟรีแลนซ์ แทนที่จะสลับกันดู เพราะไม่มีใครช่วยดู และ เงินก็ไม่พอจะจ้างเลี้ยง เขาบอกว่าเขาไม่ดู จะเอาไปให้คนอื่นดู ทั้งที่เขายังเล็กมาก คือคนอื่นก็ไม่ได้ดูแลดี คือทวดฝั่งเขานนั่นแหละ เขาบอกว่าไม่มีทางเลือก ต้องทำงาน อ้างไปทั่ว กดดันเราทุกอย่าง ให้กินน้อยๆ ไม่พาไปไหน ไม่พาไปออกกำลังกาย ให้อยู่แต่ในห้อง เขาจะทำแต่งาน อ้างว่าเงินไม่พอให้ แล้วยังไม่ยอมจบกับเราอีก เราเสนอทางออกล้านแปดวิธี ตกลงกันแล้ว ก็มาจบที่ ความสัมพันธ์ก็ไม่ทำให้ดีขึ้น ทำให้แย่ลงๆ แล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม คือ เงียบ รุนแรง เลิกทะเลาะ แล้วก็ปล่อยให้เรื่องราวมันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บทสุดท้ายก็ปัญหาเดิม วนลูป เกลียดจนไม่อยากเกลียด ไม่รู้จะทำยังไง