▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
ลมหนาวเยือนน้ำลด
ลมฝนล่องหนหายคล้ายค่อยสลายไป
ลมหนาวเริ่มโผล่หน้าแย้ม
เพียงแผ่วแว่วทัก
ข้าวตั้งท้อง
น้ำก็เริ่มลด
ใครๆ ย่อมรู้
แม้แต่ปลายังละล่อง
เตรียมลอยตามกระแสลงหนอง
อันมีน้ำพอต่อชีวิตตัวเองต่อไป
แต่...
ปลาซิวตัวเล็กหางแดง
ยังระริกระรี้
กับน้ำที่ค่อยๆ งวดลงทุกที
มันไม่รู้หรือไงนะ?
ไม่นาน
น้ำจะแห้งขอด
แล้วมันก็จะตาย
หรือว่า
มันรู้ดีว่า
ตัวเองไม่นานก็จะตาย
จึงหาความเบิกบานให้มากที่สุด
เท่าที่จะหาได้
ในสมบัติที่ตัวเองมี