“พระเวสสันดรกับความตระหนักรู้: เมื่อการให้ไม่ได้แปลว่าบุญ”

ในระยะหลังๆนี้ผมเขียนบทความเกี่ยวกับพุทธศาสนามากทีเดียว ทำให้มีผู้สงสัยว่าทำไมมุสลิมจึงมายุ่งเกี่ยวกับหลักการทางพุทธศาสนา ในฐานะที่เป็นผู้สนใจ ในการศึกษาพระพุทธศาสนาภาคทฤษฏีมานาน หลังจากได้ศึกษาหลักกา

อ่านจากพระสูตรมหายานครับ เช่น ในสมัยพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่าตัณหังกร ในกาลนั้นหากผู้ใดได้ยินเพียงแต่พระนามของพระองค์ผู้นั้นจักพ้นจากบาปเคราะห์ วิบากกรรมไปนาน ๔๐ กัลป์ อีกหลายชั่วกัลป์ เมื่อมีพระพุทธเจ

อ่านเจอมาก็เลยอยากรู้และศึกษาให้มากขึ้น ว่าในบริบทที่กล่าวถึงนี้ต้องฝึกอย่างไรคะ

## ⏳ อารัมภบท: ธุลีดินแห่งศรัทธา (บุพกรรมเหนือปฐพี) (หมายเหตุ: เนื้อหาในช่วงต้นนี้อ้างอิงจากคัมภีร์ อโศกาวทาน และอรรถกถา ซึ่งเป็นตำนานเล่าขานสืบต่อกันมา มิได้มีปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎกฉบับมาตรฐานนะเจ้าค

สงสัยครับคนที่ได้ฌานผมสงสัยว่านอกจากนั่งสมาธินานๆๆจนเกิดฌานคุณสมบัติของผู้ได้ฌานคือต้องทนความเจ็บปวดที่รุนแรงแสนสาหัสใช่ไหมครับ ความเจ็บปวดนอกจากอาการเมื่อยขาเมื่อยร่างกายต้องผ่านการทดสอบเช่นเอาน้ำร้อ

เมื่อผมอ่านกระทู้เรื่อง "สมาชิกที่นับถือศาสนาที่สอน ไม่ให้ก้าวก่ายศาสนาอื่น แต่กลับพยายามก้าวก่ายศาสนาศาสนาอื่น แทนที่จะดูแลศาสนาตัวเอง" ( https://pantip.com/topic/44029015 ) ผมก็เข้าใจได้ท

กระผมเป็นบุคคลหนึ่งที่ศรัทธาเณรคำ ฉัตติโก มาก่อน แต่เมื่อได้เข้าไปสัมผัสด้วยตัวเอง เพียงแค่ระยะเวลาไม่นาน ก็เห็นความผิดปรกติหลายประการ จึงขอเรียกร้องต่อ DSI ที่จะประชุมกันวันนี้ (ซึ่งหลายข้อเป็นข้อพิร