ขอเสนอให้แก้ไข ปพพ. เกี่ยวกับทรัพย์สินของพระภิกษุที่ได้มาในระหว่างเวลาที่อยู่ในสมณเพศนั้น

ภิกษุ ในความหมายหนึ่งแสดงถึงภิกษุโดยเพศ คือ ผู้ที่สละอาคารบ้านเรือน สละวงศาคณาญาติ สละทรัพย์สมบัติ มุ่งสู่เพศบรรพชิต เพื่อศึกษาพระธรรมอบรมเจริญปัญญาขัดเกลากิเลสของตนเอง 

ในพระวินัยที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้ ก็เพื่อขจัดขัดเกลากิเลสของพระภิกษุ

แม้แต่เพียงแค่การสะสมอาหาร(เช่นก้อนเกลือ) ไว้เพื่อฉันในวันต่อๆ ไป พระภิกษุก็ยังไม่สามารถทำได้

แล้วประสาอะไรกับเงินทองในบัญชีเงินฝากธนาคาร  พระภิกษุจะสามารถสะสมเงินทองได้อย่างไร  ในเมื่อพระวินัยบัญญัติห้ามภิกษุรับเงินและทอง และห้ามยินดีในเงินและทองที่มีผู้อื่นรับไว้แทนตน  ถ้ารับมา  ก็ต้องเอามาสละท่ามกลางสงฆ์ก่อนที่จะปลงอาบัติเพื่อสำเหนียกสำนึกตนและสัญญาว่าจะไม่ละเมิดพระวินัยในครั้งต่อๆ ไป  ถ้าไม่ทำเช่นนี้  อาบัติก็ยังคงติดตัวและถ้าตายไปในเพศบรรพชิตโดยที่ยังไม่ได้แก้อาบัติให้ถูกต้อง  ก็มีแต่จะต้องไปทุคติภูมิสถานเดียว

ดังนั้น เงินทองที่มีญาติโยมถวายบริจาคให้พระภิกษุรูปใดโดยให้กับพระภิกษุเองกับมือ หรือโอนเข้าบัญชีเงินฝากธนาคารในชื่อส่วนตัวของพระภิกษุ  ถือเป็นเงินที่ได้มาโดยฝ่าฝืนละเมิดต่อพระวินัย  จึงต้องสละเงินนั้นให้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของวัดที่ตนสังกัดอยู่ (ยกเว้นเฉพาะเงินที่มีโยมฝากไว้แก่ไวยาวัจกรอย่างถูกต้องตามพระวินัย เพื่อใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ภิกษุตามสมควรแก่สมณรูป  เช่น เพื่อการศึกษา เพื่อการซื้อสมุดดินสอ เพื่อค่าเดินทางไปโรงเรียนปริยัติธรรม ฯลฯ)

มาตรา 1623 ทรัพย์สินของพระภิกษุที่ได้มาจากการให้โดยเสน่หาหรือการบริจาคของประชาชนในระหว่างเวลาที่อยู่ในสมณเพศนั้น เมื่อพระภิกษุนั้นถึงแก่มรณภาพ ให้ตกเป็นสมบัติของวัดที่เป็นภูมิลำเนาของพระภิกษุนั้นทันที

--------------------------------------

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่