O พร้อมรูปหน้าก้มต่ำเหมือนก้ำกึ่ง
เม้มเรียวปากแกมบึ้งอยู่ซึ่งหน้า
อีกแก้มเนื้อเนียนลออเหมือนล้อตา
ให้วกหา-วกวน .. อยู่อลเวง
O โลกแวดล้อมเบื้องหน้าเมื่อตาสบ
ราวถูกลบด้วยนิมิตแห่งพิศเพ่ง
อ่อนไหวทั่วเขตคามราวคร้ามเกรง
แทรกซ้อนทั้งกุมเหงบรรเลงความ
O ฤาทิพเทพบังรอยไว้คอยส่ง-
แรงจำนงสืบสาวให้ก้าวข้าม
จรดสื่อหวานซึ้งด้วยหนึ่งทราม-
สวาดิน้อย .. ลอยข้ามเขตคามใจ
O เริ่มแล้ว .. บทกรรมแห่งธรรมชาติ
ปรุงภพผ่านสองพาสนะพิสัย
หลังผัสสะกระทบวูบเมื่อรูปใคร
ขวางทางไป .. ทิพสวรรค์เหมือนบันดล
O เคลื่อนรูปผ่านพรั่งพร้อมกลิ่นหอมกาย
เยี่ยงอัปสรรำร่ายกลางสายฝน
ย่อมฉ่ำชื่นถ้วนภพที่นพดล
ในอกคนโลกต่ำฤาธรรมดา ?
O แววในเนตรเจรจาแทนพาที
พร้อมหวานที่คลุมเคลือบแล้วเหลือบหา
เส้นผมยาวปัดป่ายบังสายตา
ด้วยลมแผ่วบังหน้าบังท่าที
O ทั้งโลกราวชลอลงที่ตรงหน้า
เมื่อคุณค่าคลอพิสัยอยู่ในที่
คล้ายยอชั้นยอชาติลงวาดวี
เพื่อให้มีให้เป็นอยู่เช่นนั้น
O ทั้งโลกราวชลอลงที่ตรงหน้า
ยามแววตาเหลือบเหลื่อมกระเพื่อมสั่น
จนเรียวปากได้รูป .. ชั่ววูบ-พลัน
แย้มด้วยหวั่นไหวออก .. รับ หยอกเอิน !
O หลังเลือดฝาดปาดแต้มจนแกมเรื่อ
พร้อมเนียนเนื้อเอื้ออวยรับขวยเขิน
เลือดในอกอุ่นล้ำคล้ายก้ำเกิน
คล้ายชวนเชิญเชื่อมสวาดิสองชาติภพ
O แต่ละหยาดหวานจรุงเมื่อปรุงกลั่น
พิถีสองฝั่งฝันก็บรรจบ
ทีท่ากระบิดกระบวนก็ล้วนครบ
เพื่อตระหลบรูปจริตให้ติดตรึง !
.
.
.
ขออนุญาตคนในภาพนะขอรับ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=06-2025&date=19&group=11&gblog=698
O คงใช่ .. O
O พร้อมรูปหน้าก้มต่ำเหมือนก้ำกึ่ง
เม้มเรียวปากแกมบึ้งอยู่ซึ่งหน้า
อีกแก้มเนื้อเนียนลออเหมือนล้อตา
ให้วกหา-วกวน .. อยู่อลเวง
O โลกแวดล้อมเบื้องหน้าเมื่อตาสบ
ราวถูกลบด้วยนิมิตแห่งพิศเพ่ง
อ่อนไหวทั่วเขตคามราวคร้ามเกรง
แทรกซ้อนทั้งกุมเหงบรรเลงความ
O ฤาทิพเทพบังรอยไว้คอยส่ง-
แรงจำนงสืบสาวให้ก้าวข้าม
จรดสื่อหวานซึ้งด้วยหนึ่งทราม-
สวาดิน้อย .. ลอยข้ามเขตคามใจ
O เริ่มแล้ว .. บทกรรมแห่งธรรมชาติ
ปรุงภพผ่านสองพาสนะพิสัย
หลังผัสสะกระทบวูบเมื่อรูปใคร
ขวางทางไป .. ทิพสวรรค์เหมือนบันดล
O เคลื่อนรูปผ่านพรั่งพร้อมกลิ่นหอมกาย
เยี่ยงอัปสรรำร่ายกลางสายฝน
ย่อมฉ่ำชื่นถ้วนภพที่นพดล
ในอกคนโลกต่ำฤาธรรมดา ?
O แววในเนตรเจรจาแทนพาที
พร้อมหวานที่คลุมเคลือบแล้วเหลือบหา
เส้นผมยาวปัดป่ายบังสายตา
ด้วยลมแผ่วบังหน้าบังท่าที
O ทั้งโลกราวชลอลงที่ตรงหน้า
เมื่อคุณค่าคลอพิสัยอยู่ในที่
คล้ายยอชั้นยอชาติลงวาดวี
เพื่อให้มีให้เป็นอยู่เช่นนั้น
O ทั้งโลกราวชลอลงที่ตรงหน้า
ยามแววตาเหลือบเหลื่อมกระเพื่อมสั่น
จนเรียวปากได้รูป .. ชั่ววูบ-พลัน
แย้มด้วยหวั่นไหวออก .. รับ หยอกเอิน !
O หลังเลือดฝาดปาดแต้มจนแกมเรื่อ
พร้อมเนียนเนื้อเอื้ออวยรับขวยเขิน
เลือดในอกอุ่นล้ำคล้ายก้ำเกิน
คล้ายชวนเชิญเชื่อมสวาดิสองชาติภพ
O แต่ละหยาดหวานจรุงเมื่อปรุงกลั่น
พิถีสองฝั่งฝันก็บรรจบ
ทีท่ากระบิดกระบวนก็ล้วนครบ
เพื่อตระหลบรูปจริตให้ติดตรึง !
.
.
.
ขออนุญาตคนในภาพนะขอรับ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=06-2025&date=19&group=11&gblog=698