เจตสิก7

ไม่รู้ ไม่เข้าใจ อะไรคือ ผัสสะ เจตนา 9ล9 อ่านตำราไปก็งงเต๊ก ยิ่งอ่านยิ่งงงเป็นหางว่าว ด้วยไม่รู้ ไม่กระจ่างในเหตุตั้งแต่ต้น เรื่มจาก ทำไมต้องมี ตัวรู้ ตัวถูกรู้ ให้กับขณะแห่งสติปัฐฐาน

สัพพจิตตสาธารณะ 7- ผัสสะ เวทนา เจตนา สัญญา มนสิการ เอกคตา ชีวิตินทรีย์ เจตสิก3-สัญญา  เวทนา  สังขาร วิตก-สัพพจิตสาธารณเจตสิก  ในรูปและเจตสิก3 ด้วยวิญญานเป็นตัวเชื่อม ....ดังนั้น รู้จิต

ใจก็คือเจตสิก จิตรู้สึกกับอะไร ใจก็คือผลการรู้ของจิต จิตรู้สึกกับลมหายใจ ใจก็คือจิตสงบอันเป็นผลจากจิตที่นิ่งรู้อยู่กับลมหายใจ กรรมฐาน40 กอง ก็มีเป้าหมายเพื่อ ให้จิตนิ่งรู่กับสิ่งใด สิ่งหนึ่ง เพื่อให

วิญญาณ5 เกิดที่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย เกิดพร้อมด้วย สัพพจิตตสาธารณเจตสิก 7 ดวงตามตำราพื้นฐานพระอภิธรรม แต่วันนี้เราจะดูเทียบในพระไตรปิฏกกันว่า ตรงกันหรือไม่อย่างไร

วิหารธรรมคือขณะนั้น “จิตรู้อยู่กับอารมณ์อะไร” มี ปิติ สุข อุเบกขา เป็นวิหารธรรม(ฌาน2,3,) คือ มีผู้รู้ เป็นผู้ดูการเปลี่ยนแปลงของอารมณ์ อันเป็นผู้ถูกรู้ ผู้ถูกรู้คืออารมณ์ทางขันธ์5แต่ละขณะ

พระอรหันต์ที่ท่านบรรลุแล้ว จะมีกิเลสหรือเจตสิกฝ่ายอกุศลเกิดขึ้นกับจิตอย่างไร แบบที่1 เมื่อมีผัสสะมากระทบ ยังมีความโลภ โกรธ หลง หรือเจตสิกฝ่ายอกุศลเกิดกับจิตอยู่ เหมือนคนทั่วไป แต่มีสติรู้ทัน เห็นเป็น

1.จิตตัดจากกายหมายถึง จิตแยกจากกาย ไปอยู่ ณ ที่สูง ที่ว่าง ที่กว้าง ยังเห็นกายอยู่ แต่กายนั้นเห็นเป็นพลัง ไม่มีรูปร่าง การเห็นอย่างนี้ ทำให้จิต ว่าง เบา ทั้งว่าง ทั้งกว้าง อันเป็นเจตสิก ประกอบจิต อยู