พระอรหันต์ แค่มีสติรู้ทันว่ากิเลสเกิดแล้วดับ หรือไม่มีกิเลสเกิดขึ้นกับจิตอีกเลย?

พระอรหันต์ที่ท่านบรรลุแล้ว จะมีกิเลสหรือเจตสิกฝ่ายอกุศลเกิดขึ้นกับจิตอย่างไร

แบบที่1  เมื่อมีผัสสะมากระทบ ยังมีความโลภ โกรธ หลง หรือเจตสิกฝ่ายอกุศลเกิดกับจิตอยู่ เหมือนคนทั่วไป แต่มีสติรู้ทัน เห็นเป็นแค่สภาวะเกิดดับ จึงไม่เกิดตัณหา อุปทาน จึงไม่ทุกข์

แบบที่2 จิตท่านพัฒนาจน เมื่อมีผัสสะมากระทบ จิตจะไมผลิต เจตสิกฝ่ายอกุศลมาอีกเลย จะมีแต่เจตสิกฝ่ายกุศล กับอุเบกขา

แบบไหนถูกต้องครับ