ทำอาจาดกินซักถ้วยนึง

หลายวันที่ผ่านมาแล้วแหละ ลูกชายผมมีคนมากินข้าวที่บ้านด้วย ก็เลยตกลงกันว่าจะทำหมูสะเต๊ะ

ตอนที่เค้าหมักหมูสะเต๊ะกันผมไปไหนก็ไม่รู้แหละ อาจจะนอนพักจากอาการไม่ค่อยสบายอยู่เลยไม่รู้ว่าเค้าใส่อะไรบ้าง เลยได้แต่เป็นคนปิ้งและคนกินเท่านั้น วันนี้เราเลยจะมาทำอาจาดกัน

แบบง่ายๆสูตรดั้งเดิมเลยครับ ใช้น้ำส้มสายชูหนึ่งถ้วย , น้ำตาลทรายขาวหนึ่งถ้วย , เกลือครึ่งช้อนชา ตั้งไฟกลางๆเคี่ยวให้หนืดๆนิดหน่อยเหมือนน้ำเชื่อม

ผักก็ง่ายๆ แตงกวา , หอมแดง , พริก ซอยให้เรียบร้อย แช่ตู้เย็นให้เย็นๆ พวกผักนี่อย่าเพิ่งใส่ในน้ำนะครับ เวลาจะกินค่อยใส่ ใส่แล้วก็คนนิดหน่อยเวลากินจะได้ความกรอบ หอมหวานของผัก

ปิ้งหมูสะเต๊ะบนเตาถ่านที่กลบขี้เถ้าเรียบร้อย ปิ้งให้พอมันไหลๆ เกรียมๆหน่อยแต่ส่วนของเนื้อยังนุ่มหวาน เนื้อที่ใช้ถ้าเป็นสันคอที่มีมันปนจะนุ่มปิ้งให้สุกเต็มที่ได้ แต่ถ้าใช้เนื้อสันนอกที่ค่อนข้างจะหยาบๆหน่อยแบบหมูสะเต๊ะทั่วไปใช้กันก็ปิ้งแป๊บเดียวครับ กลับไปกลับมาก็ยกลงจิ้มน้ำจิ้มได้เลย

หมูสะเต๊ะจะมีชิ้นของมันหมูติดไปด้วยแต่ละไม้ บางคนก็ไม่กินส่วนนี้เหลือติดไม้เอาไว้ ผมเองอยู่ในฝ่ายที่จ้องชิ้นนี้ก่อน ข้างบนจะเป็นยังไงค่อยว่ากันอีกที ขอให้ชิ้นมันหมูนี่น่ากินเอาไว้ก่อน

เนื้อหมูก็หั่นให้มีความหนาหน่อยครับเรากินเองไม่ต้องบางเหมือนที่เค้าขายกันตามตลาดก็ได้

จริงๆแล้วจะมีขนมปังปิ้งกับเนยหรือมาการีนเป็นเพื่อนหมูสะเต๊ะ แต่วันนี้จะมีเค้กสตรอเบอรี่อยู่แล้ว ขนมปังปิ้งไว้มาวันหลังก็ได้

ผมเองไม่ค่อยกินถั่ว อาจจะแพ้กลูเต็นด้วยก็เลยไม่ค่อยจะกินน้ำจิ้มแบบพริกแกงนัก แต่กับอาจาดกินได้ กินแตงกวาเข้าไปลูกนึงละมังครับ ส่วนหมูสะเต๊ะไม่ได้นับ เอิ้ก เอิ้ก

ยังนึกขำมุกที่นิกรกินหมูสะเต๊ะอิ่มแล้วชักดิ้นชักงอจนคนขายวิ่งหนีไปโดยไม่เก็บสตังค์ในนิยายสามเกลออยู่

มาครับ มา มา เชิญเลยครับ ใครมาทีหลังก็เหลือแต่น้ำจิ้มพริกแกงกับไม้แหลมเปล่าๆ