เมื่ออุปาทานไม่มี...

จิตใช่เราหรือไม่??? “เราตถาคตเคยแสวงหานายช่างเรือน (คือตัณหา) อยู่นานเที่ยวไปในสังสารวัฏเกิดแล้วเกิดเล่า ความเกิดนั้นเป็นทุกข์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่บัดนี้ เราพบนายช่างเรือนแล้ว (คือตัณหาถูกกำหนดรู้)

พุทธวจน ดูกรกัจจานะ โลกนี้ โดยมากอาศัยส่วน ๒ อย่าง คือ ความมี ๑ ความไม่มี ๑. ก็เมื่อบุคคลเห็นเหตุเกิดแห่งโลก ด้วยปัญญาอันชอบตาม เป็นจริงอยู่ ความไม่มีในโลกย่อมไม่มี. เมื่อบุคคลเห็นความดับแห่งโลก ด

0 ภาพจูงมือ .. ยิ้มแย้มกันแจ่มใส พาอีกอกโหมไหม้ด้วยไฟเผา มืดมัวกลางพร่ำพลอดก็ทอดเงา เหมือนยั่วเย้าหยอกล้อ .. เพิ่มทรมา 0 ไม่เคยคิดเคยฝันจะพลันพบ นรกภพขีด-วงที่ตรงหน้า ตรึงภาพแนบห้วงจิตจนติดคา ภิรมยาขา

จิตวิมุติของพระพุทธเจ้า vs จิตของปุถุชน จิตปุถุชน ยังถูกครอบงำด้วยกิเลส (โลภะ โทสะ โมหะ) แม้บางครั้งจะมีสมาธิ มีปัญญา แต่ก็ยังไม่สิ้นเชิง จิตปุถุชนมีลักษณะ เกิด–ดับตามอารมณ์ ถูกดึงไปตามตัณหาแ