อันเป็นวิญญาณซึ่งไม่ตั้งสยบอยู่-

.....เพราะเหตุไม่มีความยึดมั่นถือมั่น. ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย! ก็ความไม่สะดุ้งย่อมมี เพราะเหตุไม่มีความยึดมั่นถือมั่น เป็นอย่างไรเล่า? ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย! ในกรณีที่กล่าวมานี้ อริยสาวกผ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย !  ภิกษุพึงพิจารณาใคร่ครวญ โดยประการที่เมื่อพิจารณาใคร่ครวญอยู่แล้ว  วิญญาณ (จิต) ของเธอนั้น อันไม่ฟุ้งไป ไม่ซ่านไปใน ภายนอกด้วย,

ภิกษุ ทั้งหลาย. ! รูปเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง, สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์, สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา, สิ่งใดเป็นอนัตตา สิ่งนั้นนั่นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่ใช่ เป็นเรา นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา : เ

จิต กับ วิญญาณ อย่างเดียวกันหรือไม่ บางส่วนจากพระสูตร ความยึดมั่นลูบคลำอย่างแรงกล้า ย่อมไม่มี; เมื่อความยึดมั่นลูบคลำอย่างแรงกล้าไม่มี, จิตย่อมจางคลายกำหนัด ในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขารทั้งหลาย ใ

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ดูกรคฤหบดี ก็อย่างไรเล่า? บุคคลแม้เป็นผู้มีกายกระสับกระส่าย แต่หาเป็นผู้มี จิตกระสับกระส่ายไม่. ดูกรคฤหบดี คือ อริยสาวกผู้ได้สดับ

การอบรมจิตให้ดี.. ดูกรอาวุโส ก็ภิกษุอบรมจิตให้ดีด้วยจิตอย่างไร คือ อบรมจิตให้ดีด้วย จิตอย่างนี้ว่า จิตของเราปราศจากราคะแล้ว จิตของเราปราศจากโทสะแล้ว จิต ของเราปราศจากโมหะแล้ว จิตของเราไม่มีราคะเป็นธร

มีคนบางคนบอกว่าการเจริญสติสัมปชัญญะรู้เฉยๆผิดต้องหาความจริงอุบายมาพิจารณาสอนจิตด้วยแต่ทำไมพระพุทธเจ้าถึงบอกว่าสักแต่รู้ล่ะจริงๆทำยังไงก็ไม่ผิดนะในสติปัฏฐาน4 หมวดขันธบรรพหรือขันธ์5ที่เป็นขั้นวิปัสสนาพร