โคลงฉันท์กาพย์กลอน

เจ้าและข้าต่างแยกไปในวิถี                                                                                                                                                                                      แม้ฤดีจะแสนรักกันหนักหนา                                                                                                                                                                                    ฝากความหวังทั้งเพกับเวลา                                                                                                                                                                                      เมื่ออุปสรรคนานาสลายไป                                                                                                                                                                                        ไม่มีใครรู้ว่าอนาคต                                                                                                                                                                                                   จักหมืดหมดหรือพราวพร่างสว่างไสว                                                                                                                                                                         สุดแล้วแต่เวรกรรมที่ทำไว้                                                                                                                                                                                        บรรดาลให้สุขสมหรือตรมตรอม