แคร์แต่….

สวัสดีค่ะเจ้าของกระทู้ตอนนี้อยู่ม.ปลายค่ะเหลือเวลาอีกครึ่งปีในการเตรียมส่งรอบพอร์ตค่ะแต่ตอนนี้ยังไม่รู้ตัวเองเลยค่ะว่าตัวเราชอบสิ่งนี้จริงๆมั้ยหรือเราต้องการอะไรกันแน่ค่ะ บางทีตอนทำก็มีความสุขบางทีก็เ

คือเวลาผมทำอะไรให้เขาไม่พอใจ หรือแค่เรื่องเล็กน้อย เขาก็จะโมโหเลย ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ แล้วผมอยู่หอ.พักตอนเขาควบคุมอารมญ์ไม่อยู่เขากรีดออกมาเลย เก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้วมันเสียงดังไปห้องคนอื่นด้วย ควรทำยัง

มันเป็นสิ่งที่ไม่ดีเลยคะ แต่มันก็ดีตรงที่เราแคร์คนอื่นแต่มันไม่ดีที่ตัวเราคะ เราคิดมากเกินไปคิดเรื่องคนอื่นจนตัวเองไม่สบายใจ ทำยังไงดีคะ คือเราเป็นคนค่อนข้างเฟลนลี่คะคนรู้จักเยอะ แต่คนรู้จักเยอะมากเท

ผมขอเล่าก่อนครับ ผมเป็นคนมีอาการเป็นโรคซึมเศร้าทำให้ผมรับเรื่องราวที่รุนแรงหรือการหยอกล้อไม่ได้มาก นักบางทีผมรับความจริงไม่ได้หรือแม้แต่การโดนบูลลี่ก็ตามเพราะผมไม่รู้ว่าอันไหนเล่นอันไหนจริง ทำให้ผมเคร

เราเป็นคนคิดมาก มากๆค่ะ คิดมากในที่นี้คือ คิดทุกเรื่อง แคร์ความรู้สึกคนอื่นมากไป กังวลว่า ถ้าเราทำแบบนั้นแบบนี้ เขาจะโกรธเรามั้ย เป็นคนไม่ชอบให้ใครงอนค่ะ จะรู้สึกไม่ดีมาก แล้วเราเป็นแบบนี้มาตลอด จนเรา

ชีวิตวัยทำงานหากมีนัดสังสรรค์แล้วเราไม่ไป คนอื่นจะมองเรายังไงครับ หรือเราคิดมากเกินไปแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากเกินไป จนต้องมานั่งคิดเล็กคิดน้อยแบบนี้ กลัวหัวหน้ามองว่าเราไม่เข้าร่วมอะไรเลย บราๆ..? 

ฉันตอนนี้ที่อายุ 30 แต่คาดหวังกับคำว่าเพื่อนเยอะเกินไป แคร์ความสัมพันธ์ทุกคน น้อยใจเก่ง อยากให้เพื่อนเห็นความสำคัญ แต่ในปีที่ผ่านมา อยู่ดีๆก้คิดได้ว่าอยู่คนเดียวก็ได้นิ เราเองก็เก่งในบางเรื่องที่จะได้

ง่วงแบบไม่มีเหตุผล เบื่อแบบไม่มีเหตุผล ขี้รำคาญแบบไม่มีเหตุผล มีวิธีแก้ยังไงบ้างคะ ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

หนูต้องไปหาหมอจิตเวชไหมคะ ปล.ทุกคนรอบตัวที่ดูแลเป็น มะเร็งหมดเลยค่ะ แม่เพิ่งเสียชีวิตไป คนที่เลี้ยงมาแต่เด็กเป็นมะเร็งเต้านม ต้องคอยพาไปหาหมอ กลางวันทำงานได้ปกติค่ะ พอกลางคืนจะนอน ชอบคิดว่าตัวเองจะเป็