ขี้น้อยใจ

คือเราเป็นคนที่บ่อน้ำตาตื้นมาก แค่โดนดุ โดนด่าก็นํ้าตาคลอ(เราถูกบูลลี่และล้อบ่อยมาก)แล้วเวลาเรานํ้าตาคลอก็จะมีคนชอบล้อเราซึ่งมันทำให้เรารู้สึกแย่มากกว่าเดิม พอจะมีวิธีแก้ไหมคะ เราไม่อยากเป็นแบบนี้แล้ว

เราขี้น้อยใจเกินไป แบบว่าถ้ามีคำพูดหรือการกระทำที่มันมีผลต่อใจ เราจะรู้สึกว่าทำไมต้องเป็นเรา ทำไมบางเรื่องไม่เป็นเรา ประเด็นมันอยู่ที่น้ำตาชอบไหลมาง่ายๆ เก็บไม่เคยอยู่เลย ยกตัวอย่างเรื่องที่เรารู้สึกน

คือหนูเป็นเด็กดอายุ14 ที่รู้สึกทั้งที่หนูตั้งใจเรียนเเต่กลับได้เเค่คำชม พอกับลูกพี่ลูกน้องหนูไปโรงเรียนเเทบจะไม่เข้าเรียนเเต่ได้ทุกอย่าง หนูรู้สึกอิจฉาเเล้วก็น้อยใจว่าทำไมเราพยายามขนาดนี้เเล้วถึงไม่ดี

คือเราเป็นคนขี้น้อยใจมากกกกก แล้วเป็นเฉพาะกับคนในครอบครัว คือเวลาเราอยู่กับเพื่อนเราโดนเพื่อนด่าเพื่อนว่าแรงๆก็ไม่โกธรแถมหัาเราะด้วยซ้ำ แต่พอโดนคนในครอบครัวว่าเราจะน้อยใจทันที น้้ำตามันก็จะซึมออกมาเอง

คือพ่อเป็นคนขี้ระแวง เป็นห่วงลูกเยอะเกินำปเพียงเพราะตัวเองเสพข่าวข่มขืนเยอะเกินอะค่ะ แค่ไปกินข้าวกับเพื่อน ไปเที่ยวกับเพื่อนก็บ่น ห้ามไม่ให้ไป ห้ามทุกอย่าง ห้ามมีแฟน ห้ามยุ่งกับผู้ชาย จนเรารู้สึกอึดอั

แค่อยากมาเล่าประสบการณ์ส่วนตัวและอยากอ่านประสบการณ์ของคุณบ้างครับ เมื่อผมอายุ15 ที่โรงเรียนมีจัดงานวันแม่ที่หอประชุมในโรงเรียน เนื่องจากวันนั้นภายนอกหอประชุมอากาศร้อนแต่ภายในหอประชุมแอร์เย็นทำให้ผมมี

ตอนนี้อายุเข้าเลข 2 แล้ว ปี2569 ก็จะ22 แต่ไม่มีชีวิตที่เป็นอิสระของตัวเองเลย ไม่มีความสุข มีแต่ความเบื่อ ไม่กลัวตายแต่ไม่กล้าตาย จากคนเคยสดใสเข้ากับคนอื่นได้ง่ายตอนนี้กลายเป็นคนเก็บตัว ไม่อยากออกไปไหน

เมื่อวานเราไปทะเลค่ะ ช่วงทุ่มกว่าๆ พอเราไปถึงมันมืดมากเลยค่ะ ท้องฟ้ากับน้ำทะเลเป็นสีเดียวกันเลย แต่ความอยากถ่ายรูปเราก็อยู่ต่อ ทีนี้พ่อคลื่นซัดมาใจเราก็เต้นแรงมากๆ เลยค่ะ จริงๆตอนนั้นจะร้องไห้แล้ว ทีน

เหมือนแค่รอให้เวลามันผ่านไปวันๆ แต่ละวันไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นเลย ขี้เกียจตื่นมาใช้ชีวิตมากเลยค่ะ มันเบื่อไม่มีเป้าหมาย ไปโรงเรียนก็เหมือนให้ผ่านไปวันๆ ไม่สนุก มีแต่คนบอกว่าวัยเรียนสนุกที่สุดแล้ว แต่กับ