แค่อยากมาเล่าประสบการณ์ส่วนตัวและอยากอ่านประสบการณ์ของคุณบ้างครับ
เมื่อผมอายุ15 ที่โรงเรียนมีจัดงานวันแม่ที่หอประชุมในโรงเรียน เนื่องจากวันนั้นภายนอกหอประชุมอากาศร้อนแต่ภายในหอประชุมแอร์เย็นทำให้ผมมีอากาศน้ำมูกไหล ตอนเริ่มนั่งในหอประชุมก็สูดน้ำมูกไปหลายครั้งจนเพื่อนที่นั่งข้างๆ ถามว่า
"น้ำมูกไหลเหรอ"
ตอนนั้นคือไม่รู้จะตอบยังไงเลยก็เลยตอบไปว่า
"ป่าวว อากาศมันเปลี่ยน"
จากนั้นงานวันแม่ในงานก็จัดขึ้น ผมซึ้งมากจนร้องไห้ รีบเอามือเช็ดน้ำตากลัวคนเห็น น้ำมูกก็ไหลเยอะจนสูดกลับแทบไม่ทัน ไม่รู้ว่ามีช็อตไหนที่น้ำมูกโป่งออกมาหรือป่าว ยังดีที่เพื่อนที่นั่งข้างๆวันนั้นเป็นผช. ถ้าเป็นผญ.คงมองเราไม่ดีแน่ๆ
จากนั้นเมื่อผมอายุ17 ปี ผมรู้ความจริงอย่างนึงว่าเพื่อนในห้องเปิดกลุ่มไลน์ที่ผมไม่ได้อยู่และคุยกันในกลุ่มนั้นมาแล้วเป็นเวลา3 ปี เมื่อผมรู้ความจริงนี้แล้วผมไปโรงเรียนอย่างไม่มีความสุขจนผมนั่งร้องไห้ในห้องเรียน มีเพื่อนผญ.คนนึงอ้าปากถามผมแบบไร้เสียงว่า
"ร้องห้ายทามมาย"
หลังจากนั้นผมก็จะกดโทรศัพท์ไปคุยกับพ่อ พอครูประจำชั้นเตือนในห้องเรื่องใช้โทรศัพท์เท่านั้นแหละน้ำตาแตกเป็นสายพรั่งพรูเลยจ้าา ร้องไห้แบบเต็มที่กลางห้องเลย จำได้ว่าวันนั้นน้ำมูกไหลเยอะจนต้องเอามือปิดจมูกทุกครั้งเวลาสูดน้ำมูกกลับและไม่รู้ว่ามีน้ำมูกโป่งออกมาหรือป่าว เพื่อนผญ.คนนั้นเอามือมาแตะไหล่ผม วินาทีนั้นผมยังไม่รู้ว่านางเป็นใครเพราะก้มหน้าร้องไห้อยู่แต่พอเงยหน้าขึ้นไปดูเห็นนางยิ้มให้ผมด้วย ตอนนั้นผมfeel goodขึ้นเยอะ ขอบใจเพื่อนผญ.คนนั้นมากๆนะ💖
ก็เลยอยากถามว่าคุณเลิกร้องไห้น้ำมูกโป่งตอนอายุเท่าไหร่?? แล้วเวลาร้องไห้หนักๆ มีวิธีการจัดการกับตัวเองยังไงเหรอครับ??
เลิกร้องไห้น้ำมูกโป่งตอนอายุเท่าไหร่กันครับ??
เมื่อผมอายุ15 ที่โรงเรียนมีจัดงานวันแม่ที่หอประชุมในโรงเรียน เนื่องจากวันนั้นภายนอกหอประชุมอากาศร้อนแต่ภายในหอประชุมแอร์เย็นทำให้ผมมีอากาศน้ำมูกไหล ตอนเริ่มนั่งในหอประชุมก็สูดน้ำมูกไปหลายครั้งจนเพื่อนที่นั่งข้างๆ ถามว่า
"น้ำมูกไหลเหรอ"
ตอนนั้นคือไม่รู้จะตอบยังไงเลยก็เลยตอบไปว่า
"ป่าวว อากาศมันเปลี่ยน"
จากนั้นงานวันแม่ในงานก็จัดขึ้น ผมซึ้งมากจนร้องไห้ รีบเอามือเช็ดน้ำตากลัวคนเห็น น้ำมูกก็ไหลเยอะจนสูดกลับแทบไม่ทัน ไม่รู้ว่ามีช็อตไหนที่น้ำมูกโป่งออกมาหรือป่าว ยังดีที่เพื่อนที่นั่งข้างๆวันนั้นเป็นผช. ถ้าเป็นผญ.คงมองเราไม่ดีแน่ๆ
จากนั้นเมื่อผมอายุ17 ปี ผมรู้ความจริงอย่างนึงว่าเพื่อนในห้องเปิดกลุ่มไลน์ที่ผมไม่ได้อยู่และคุยกันในกลุ่มนั้นมาแล้วเป็นเวลา3 ปี เมื่อผมรู้ความจริงนี้แล้วผมไปโรงเรียนอย่างไม่มีความสุขจนผมนั่งร้องไห้ในห้องเรียน มีเพื่อนผญ.คนนึงอ้าปากถามผมแบบไร้เสียงว่า
"ร้องห้ายทามมาย"
หลังจากนั้นผมก็จะกดโทรศัพท์ไปคุยกับพ่อ พอครูประจำชั้นเตือนในห้องเรื่องใช้โทรศัพท์เท่านั้นแหละน้ำตาแตกเป็นสายพรั่งพรูเลยจ้าา ร้องไห้แบบเต็มที่กลางห้องเลย จำได้ว่าวันนั้นน้ำมูกไหลเยอะจนต้องเอามือปิดจมูกทุกครั้งเวลาสูดน้ำมูกกลับและไม่รู้ว่ามีน้ำมูกโป่งออกมาหรือป่าว เพื่อนผญ.คนนั้นเอามือมาแตะไหล่ผม วินาทีนั้นผมยังไม่รู้ว่านางเป็นใครเพราะก้มหน้าร้องไห้อยู่แต่พอเงยหน้าขึ้นไปดูเห็นนางยิ้มให้ผมด้วย ตอนนั้นผมfeel goodขึ้นเยอะ ขอบใจเพื่อนผญ.คนนั้นมากๆนะ💖
ก็เลยอยากถามว่าคุณเลิกร้องไห้น้ำมูกโป่งตอนอายุเท่าไหร่?? แล้วเวลาร้องไห้หนักๆ มีวิธีการจัดการกับตัวเองยังไงเหรอครับ??