การตื่นธรรมที่แท้จริง ( ลักษณะแห่งการแสดงธรรม ) ว่าด้วยหลักพุทธวจน

หิริ โอตัปปะ ความละลาย และเกรงกลัวต่อบาป อหิริ อโอตัปปะ ความไม่ละอาย และไม่เกรงกลัวต่อบาป อหิริ อโอตัปปะ นั่นคือสภาวะธรรมแห่ง โมหะ โมหะ นั่นก้อคืออวิช อาสวะกิเลสปั้งปวง ย่อมเจือ และประกอบด้วย โมห

เมื่อสภาวะธรรมเกิดดับเป็นอัตโนมัติในจิต จะเป็นสภาวะธรรมที่ไม่มีเจตนา เพราะไม่มีเจตนาอะไรจะไปไล่ทันจิตได้ จะเห็นจิตมีการส่งต่อเป็นทอดๆ ~~~~~~ นี่คือ1ชุดใน1วิถีจิต ในวิปัสนาภูมิ ~~~คือ นิโรโธ

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม

แยกรูป แยกนาม การรู้จักรสชาดแห่งเจตสิก รูป แบ่งได้เป็นรูปหยาบ และรูปละเอียด รวมเป็นรูป ๒๘ รูปในขั้นบัญญัติ หรือปรมัต นาม แบ่งได้เป็น จิต กับเจตสิก จิต หรือวิญญาณ ทั้งหมด ๘๙ หรือ ๑๒๑ เจตสิก ทั้งหมด

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าการฝึกตบะการประพฤติพรหมจรรย์ของฆราวาสและนักบวชทั้งศีลพระวินัยธุดงควัตรฉันข้าวมื้อเดียวฉันรวมในบาตรเป็นแนวทางให้จิตเห็นกิเลสมากขึ้นเห็นความอยากเห็นทุกข์มากขึ้นหรือเปล่าครับทำไมถึ

“คำว่า เรา... หรือความรู้สึกว่าตัวเรา นั้น... เป็นความรู้สึก ของกิเลส จิต นั้น... ก็ไม่ใช่ตัวเรา เพราะจิตนั้น...ไม่มี ความยึดถือ ตัวมันเอง ว่า...ตัวเรา จึงได้หลุดพ้นออกมาได้ ท่าน(พระพุทธเจ้า)จ